نَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، نَا صَالِحُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ , نَا عَلِيُّ بْنُ الْمَدَنِيِّ , نَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ , أَخْبَرَنِي الْقَاسِمُ بْنُ فَيَّاضِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَيْدَةَ , حَدَّثَنِي خَلادُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ , عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ , أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ , يَقُولُ : " بَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ النَّاسَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ ، إِذْ أَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي لَيْثِ بْنِ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ مَنَاةَ بْنِ كِنَانَةَ , فَتَخَطَّى النَّاسَ حَتَّى اقْتَرَبَ إِلَيْهِ , فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَقِمْ عَلَيَّ الْحَدَّ , قَالَ : فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : اجْلِسْ ، فَانْتَهَرَهُ , فَجَلَسَ ، ثُمَّ قَامَ الثَّانِيَةَ , فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَقِمْ عَلَيَّ الْحَدَّ , فَقَالَ : اجْلِسْ , فَجَلَسَ ثُمَّ قَامَ الثَّالِثَةَ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَقِمْ عَلَيَّ الْحَدَّ , قَالَ : وَمَا حَدُّكَ ؟ ، قَالَ : أَتَيْتُ امْرَأَةً حَرَامًا , فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِرِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِهِ , فَمِنْهُمْ عَلِيٌّ , وَعَبَّاسٌ , وَزَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ , وَعُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ : انْطَلِقُوا بِهِ فَاجْلِدُوهُ , وَلَمْ يَكُنِ اللَّيْثِيُّ تَزَوَّجَ , فَقِيلَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَلا تُجْلَدُ الَّتِي خَبَثَ بِهَا , فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : ائْتُونِي بِهِ مَجْلُودًا , فَلَمَّا أُتِيَ بِهِ ، قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : مَنْ صَاحِبَتُكَ ؟ ، قَالَ : فُلانَةُ , لامْرَأَةٍ مِنْ بَنِي بَكْرٍ , فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهَا فَدَعَاهَا , فَسَأَلَهَا عَنْ ذَلِكَ , فَقَالَتْ : كَذَبَ وَاللَّهِ مَا أَعْرِفُهُ , وَإِنِّي مِمَّا قَالَ لَبَرِيَّةٌ , اللَّهُ عَلَى مَا أَقُولُ مِنَ الشَّاهِدِينَ , فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : مَنْ شُهَدَاؤُكِ عَلَى أَنَّكَ خَبَثْتَ بِهَا , فَإِنَّهَا تُنْكِرُ أَنْ تَكُونَ خَابَثْتَهَا , فَإِنْ كَانَ لَكَ شُهَدَاءُ جَلَدْتُهَا , وَإِلا جَلَدْتُكَ حَدَّ الْفِرْيَةِ , فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، مَا لِي شُهُودٌ , فَأَمَرَ بِهِ فَجُلِدَ حَدَّ الْفِرْيَةِ ثَمَانِينَ جَلْدَةً "
Saʼid ibn Musayyab Ibn Abbosning shunday deganini eshitdi: Rasululloh ﷺ juma kuni odamlarga xutba qilib turganlarida, Bani Lays ibn Bakr ibn Abdi Manot ibn Kinonadan bir kishi keldi va odamlarni yorib oʻtib, u zotga yaqinlashdi-da: «Ey Allohning Rasuli, menga had (jazosi)ni oʻtkazing», dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Oʻtir», deb tanbeh berdilar, u ham oʻtirdi. Soʻng ikkinchi marta turdi va: «Ey Allohning Rasuli, menga hadni oʻtkazing», dedi. U zot: «Oʻtir», dedilar, u oʻtirdi. Soʻng uchinchi marta turdi va: «Ey Allohning Rasuli, menga hadni oʻtkazing», dedi. U zot: «Hadding nima?» dedilar. U: «Bir ayolga harom (yoʻl bilan) yaqinlik qildim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ sahobalaridan bir necha kishiga — ular orasida Ali, Abbos, Zayd ibn Horisa va Usmon ibn Affon bor edi — «Uni olib boringlar va qamchilanglar», dedilar. Laysiy uylanmagan edi. «Ey Allohning Rasuli, u bilan zino qilgan (ayol)ni qamchilamaysizmi?» deyildi. Rasululloh ﷺ: «Uni qamchilangan holda oldimga keltiringlar», dedilar. U keltirilganda, Nabiy ﷺ unga: «Sherigin kim edi?» dedilar. U: «Falonchi», deb Bani Bakrdan boʻlgan bir ayolni (aytdi). Rasululloh ﷺ unga odam yuborib, uni chaqirtirdilar va bu haqda soʻradilar. U: «Vallohi, yolgʻon aytibdi, men uni tanimayman ham; men u aytgan narsadan pokman; aytayotganimga Alloh guvohdir», dedi. Rasululloh ﷺ: «Sen u bilan zino qilganingga guvohlaring kimlar? U sen bilan zino qilganini inkor qilmoqda. Agar guvohlaring boʻlsa, uni qamchilayman; boʻlmasa, senga boʻhton hadini uraman», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, mening guvohlarim yoʻq», dedi. Shunda u zot buyurdilar va unga boʻhton hadi — sakson darra urildi.Саъид ибн Мусайяб Ибн Аббоснинг шундай деганини эшитди: Расулуллоҳ ﷺ жума куни одамларга хутба қилиб турганларида, Бани Лайс ибн Бакр ибн Абди Манот ибн Кинонадан бир киши келди ва одамларни ёриб ўтиб, у зотга яқинлашди-да: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга ҳад (жазоси)ни ўтказинг», деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Ўтир», деб танбеҳ бердилар, у ҳам ўтирди. Сўнг иккинчи марта турди ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга ҳадни ўтказинг», деди. У зот: «Ўтир», дедилар, у ўтирди. Сўнг учинчи марта турди ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга ҳадни ўтказинг», деди. У зот: «Ҳаддинг нима?» дедилар. У: «Бир аёлга ҳаром (йўл билан) яқинлик қилдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларидан бир неча кишига — улар орасида Али, Аббос, Зайд ибн Ҳориса ва Усмон ибн Аффон бор эди — «Уни олиб боринглар ва қамчиланглар», дедилар. Лайсий уйланмаган эди. «Эй Аллоҳнинг Расули, у билан зино қилган (аёл)ни қамчиламайсизми?» дейилди. Расулуллоҳ ﷺ: «Уни қамчиланган ҳолда олдимга келтиринглар», дедилар. У келтирилганда, Набий ﷺ унга: «Шеригин ким эди?» дедилар. У: «Фалончи», деб Бани Бакрдан бўлган бир аёлни (айтди). Расулуллоҳ ﷺ унга одам юбориб, уни чақиртирдилар ва бу ҳақда сўрадилар. У: «Валлоҳи, ёлғон айтибди, мен уни танимайман ҳам; мен у айтган нарсадан покман; айтаётганимга Аллоҳ гувоҳдир», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Сен у билан зино қилганингга гувоҳларинг кимлар? У сен билан зино қилганини инкор қилмоқда. Агар гувоҳларинг бўлса, уни қамчилайман; бўлмаса, сенга бўҳтон ҳадини ураман», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, менинг гувоҳларим йўқ», деди. Шунда у зот буюрдилар ва унга бўҳтон ҳади — саксон дарра урилди.