قُرِئَ عَلَى أَبِي مُحَمَّدِ بْنِ صَاعِدٍ ، وَأَنَا أَسْمَعُ حَدَّثَكُمْ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدٍ الزُّهْرِيُّ , نَا عَمِّي , نَا أَبِي , عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ , حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ حُسَيْنٍ مَوْلَى آلِ حَاطِبٍ , عَنْ نَافِعٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ , قَالَ : تُوُفِّيَ عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ وَتَرَكَ بِنْتًا لَهُ مِنْ خَوْلَةَ بِنْتِ حَكِيمِ بْنِ أُمَيَّةَ , فَأَوْصَى إِلَى أَخِيهِ قُدَامَةَ بْنِ مَظْعُونٍ وَهُمَا خَالايَ فَخَطَبْتُ إِلَى قُدَامَةَ بِنْتَ عُثْمَانَ فَزَوَّجَنِيهَا , فَدَخَلَ الْمُغِيرَةُ إِلَى أُمِّهَا فَأَرْغَبَهَا فِي الْمَالِ فَحَطَّتْ إِلَيْهِ وَحَطَّتِ الْجَارِيَةُ إِلَى هَوَى أُمِّهَا ، حَتَّى ارْتَفَعَ أَمْرُهُمْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَقَالَ قُدَامَةُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، " ابْنَةُ أَخِي وَأَوْصَى بِهَا إِلَيَّ فَزَوَّجْتُهَا ابْنَ عَمٍّ وَلَمْ أُقَصِّرْ بِالصَّلاحِ وَالْكَفَاءَةِ , وَلَكِنَّهَا امْرَأَةٌ وَأَنَّهَا حَطَّتْ إِلَى هَوَى أُمِّهَا , فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : هِيَ يَتِيمَةٌ وَلا تُنْكَحُ إِلا بِإِذْنِهَا ، فَانْتُزِعَتْ مِنِّي وَاللَّهِ بَعْدَ أَنْ مَلَكْتُهَا ، فَزَوَّجُوهَا الْمُغِيرَةِ بْنَ شُعْبَةَ "
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Usmon ibn Mazʼun vafot etib, Xavla bint Hakim ibn Umayyadan boʻlgan bir qizini qoldirdi va akasi Qudoma ibn Mazʼunga vasiyat qildi; ikkovi ham mening toqalarim edi. Men Qudomadan Usmonning qizini soʻradim, u esa uni menga nikohlab berdi. Soʻng Mugʻiyra qizning onasi huzuriga kirib, uni molga qiziqtirdi; ona unga moyil boʻldi, qiz ham onasining havosiga moyil boʻldi. Nihoyat ularning ishi Nabiy ﷺ huzuriga koʻtarildi. Qudoma: «Ey Allohning Rasuli, u — akamning qizi, akam uni menga vasiyat qilgan edi; men uni amakivachchasiga nikohlab berdim va solihlik hamda tenglik borasida kamchilikka yoʻl qoʻyganim yoʻq. Lekin u — ayol kishi, onasining havosiga moyil boʻldi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «U — yetim qiz, yetim qiz esa faqat oʻz izni bilan nikohlanadi», dedilar. Bas, Allohga qasamki, men unga ega boʻlganimdan keyin u mendan tortib olindi va uni Mugʻiyra ibn Shuʼbaga nikohlab berishdi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Усмон ибн Мазъун вафот этиб, Хавла бинт Ҳаким ибн Умайядан бўлган бир қизини қолдирди ва акаси Қудома ибн Мазъунга васият қилди; иккови ҳам менинг тоқаларим эди. Мен Қудомадан Усмоннинг қизини сўрадим, у эса уни менга никоҳлаб берди. Сўнг Муғийра қизнинг онаси ҳузурига кириб, уни молга қизиқтирди; она унга мойил бўлди, қиз ҳам онасининг ҳавосига мойил бўлди. Ниҳоят уларнинг иши Набий ﷺ ҳузурига кўтарилди. Қудома: «Эй Аллоҳнинг Расули, у — акамнинг қизи, акам уни менга васият қилган эди; мен уни амакиваччасига никоҳлаб бердим ва солиҳлик ҳамда тенглик борасида камчиликка йўл қўйганим йўқ. Лекин у — аёл киши, онасининг ҳавосига мойил бўлди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У — етим қиз, етим қиз эса фақат ўз изни билан никоҳланади», дедилар. Бас, Аллоҳга қасамки, мен унга эга бўлганимдан кейин у мендан тортиб олинди ва уни Муғийра ибн Шуъбага никоҳлаб беришди.