Ibn Abu Mulayka aytdi: Xolam Fotima binti Abu Hubaysh Oishaning huzuriga kelib: «Men doʻzaxga tushishimdan qoʻrqaman; men ikki yil yoki (bir necha) yillar namozni tark etib, namoz oʻqimay yuribman», dedi. U (Oisha): «Nabiy ﷺ kelgunlaricha kutib tur», dedi. U zot keldilar, shunda u: «Mana bu Fotima, shunday-shunday demoqda», dedi. Nabiy ﷺ unga: «Unga ayt: u har oyda hayzi kunlarida namozni tark etsin, soʻng har kuni bir marta gʻusl qilsin, undan keyin esa har namoz uchun tahorat qilsin; tozalansin va (paxta) tiqsin. Chunki bu — yuz bergan bir kasallik, yoki shaytonning turtkisi, yoki uzilgan bir tomirdir», dedilar.Ибн Абу Мулайка айтди: Холам Фотима бинти Абу Ҳубайш Оишанинг ҳузурига келиб: «Мен дўзахга тушишимдан қўрқаман; мен икки йил ёки (бир неча) йиллар намозни тарк этиб, намоз ўқимай юрибман», деди. У (Оиша): «Набий ﷺ келгунларича кутиб тур», деди. У зот келдилар, шунда у: «Мана бу Фотима, шундай-шундай демоқда», деди. Набий ﷺ унга: «Унга айт: у ҳар ойда ҳайзи кунларида намозни тарк этсин, сўнг ҳар куни бир марта ғусл қилсин, ундан кейин эса ҳар намоз учун таҳорат қилсин; тозалансин ва (пахта) тиқсин. Чунки бу — юз берган бир касаллик, ёки шайтоннинг турткиси, ёки узилган бир томирдир», дедилар.