حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُبَشِّرٍ ، نَا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ , نَا بِشْرُ بْنُ مُبَشِّرٍ ، وَعَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ، قَالا : نَا هُشَيْمٌ , نَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ , عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَسْتَاسٍ , عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو , " أَنَّهُ قَضَى فِي كَلْبِ الصَّيْدِ أَرْبَعُونَ دِرْهَمًا , وَفِي كَلْبِ الْغَنَمِ شَاةٌ , وَفِي كَلْبِ الزَّرْعِ فِرْقٌ مِنْ طَعَامٍ , وَفِي كَلْبِ الدَّارِ فِرْقٌ مِنْ تُرَابٍ , حَقٌّ عَلَى الَّذِي قَتَلَهُ أَنْ يُعْطِيَ ، وَحَقٌّ عَلَى صَاحِبِ الْكَلْبِ أَنْ يَأْخُذَ مَعَ مَا نَقَصَ مِنَ الأَجْرِ "
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u ov iti uchun qirq dirham, qoʻy iti uchun bir qoʻy, ekin iti uchun bir farq taom, uy iti uchun bir farq tuproq (toʻlanishiga) hukm qildi. Uni oʻldirgan kishining zimmasida berish, it egasining zimmasida esa — ajrdan kamayganiga qoʻshib — olish haqdir.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у ов ити учун қирқ дирҳам, қўй ити учун бир қўй, экин ити учун бир фарқ таом, уй ити учун бир фарқ тупроқ (тўланишига) ҳукм қилди. Уни ўлдирган кишининг зиммасида бериш, ит эгасининг зиммасида эса — ажрдан камайганига қўшиб — олиш ҳақдир.