حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ ، وَأَبُو سَهْلِ بْنُ زِيَادٍ ، وَأَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ، قَالُوا : نَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ , نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ , عَنْ مَالِكٍ , عَنِ ابْنِ شِهَابٍ , أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيِّبِ , يَقُولُ : " إِنَّ الْعَضْبَاءَ نَاقَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، كَانَتْ لا تُسْبَقُ كُلَّمَا دُفِعَتْ فِي سِبَاقٍ , فَدُفِعَتْ يَوْمًا فِي إِبِلٍ فَسُبِقَتْ فَكَانَتْ عَلَى الْمُسْلِمِينَ كَآبَةٌ أَنْ سُبِقَتْ , فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَفَعُوا شَيْئًا ، أَوْ أَرَادُوا رَفْعَ شَيْءٍ وَضَعَهُ اللَّهُ "
Saʼid ibn al-Musayyabning shunday deganini eshitdi: Azbo — Rasululloh ﷺning tuyalari — poygaga qoʻyilgan har safar oʻzib ketilmas edi. Bir kuni u tuyalar orasiga qoʻyildi va oʻzib ketildi. Uning oʻzib ketilgani musulmonlarga gʻamgin boʻldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, odamlar biror narsani koʻtarsalar yoki biror narsani koʻtarishni istasalar, Alloh uni tushiradi», dedilar.Саъид ибн ал-Мусайябнинг шундай деганини эшитди: Азбо — Расулуллоҳ ﷺнинг туялари — пойгага қўйилган ҳар сафар ўзиб кетилмас эди. Бир куни у туялар орасига қўйилди ва ўзиб кетилди. Унинг ўзиб кетилгани мусулмонларга ғамгин бўлди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, одамлар бирор нарсани кўтарсалар ёки бирор нарсани кўтаришни истасалар, Аллоҳ уни туширади», дедилар.