حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ , وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَحْمَدَ الدَّقَّاقُ ، قَالا : نا بَحْرُ بْنُ نَصْرٍ , ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ , حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ , عَنْ أَبِي الزَّاهِرِيَّةِ ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ , عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ , قَالَ : قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ : " يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفِي كُلِّ صَلاةٍ قُرْآنٌ ؟ قَالَ : نَعَمْ " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ : وَجَبَ هَذَا , فَقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ : يَا كَثِيرُ , وَأَنَا إِلَى جَنْبِهِ لا أَرَى الإِمَامَ إِذَا أَمَّ الْقَوْمَ إِلا قَدْ كَفَاهُمْ . وَرَوَاهُ زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ , عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ بِهَذَا الإِسْنَادِ , وَقَالَ فِيهِ : فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَا أَرَى الإِمَامَ إِلا قَدْ كَفَاهُمْ " . وَوَهِمَ فِيهِ وَالصَّوَابُ أَنَّهُ مِنْ قَوْلِ أَبِي الدَّرْدَاءِ كَمَا قَالَ ابْنُ وَهْبٍ . وَاللَّهُ أَعْلَمُ
Abu Dardo (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi turib: «Yo Rasululloh, har bir namozda Qurʼon qiroati bormi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Shunda qavmdan bir kishi: «Bu vojib boʻldi», dedi. Abu Dardo — men uning yonida edim — dedi: Ey Kasir, imom qavmga imomlik qilganida ularga kifoya qilibdi, deb bilaman. Buni Zayd ibn Hubob ham Muoviya ibn Solihdan shu isnod bilan rivoyat qilgan va unda: Rasululloh ﷺ: «Imom ularga kifoya qilibdi, deb bilaman», dedilar, degan. U bunda vahm qilgan; toʻgʻrisi shuki, bu — Ibn Vahb aytganidek, Abu Dardoning soʻzidir. Alloh biladi.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ, ҳар бир намозда Қуръон қироати борми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. Шунда қавмдан бир киши: «Бу вожиб бўлди», деди. Абу Дардо — мен унинг ёнида эдим — деди: Эй Касир, имом қавмга имомлик қилганида уларга кифоя қилибди, деб биламан. Буни Зайд ибн Ҳубоб ҳам Муовия ибн Солиҳдан шу иснод билан ривоят қилган ва унда: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом уларга кифоя қилибди, деб биламан», дедилар, деган. У бунда ваҳм қилган; тўғриси шуки, бу — Ибн Ваҳб айтганидек, Абу Дардонинг сўзидир. Аллоҳ билади.