حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْعَلاءِ ، نا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى , نا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ , ثنا بَدْرُ بْنُ عُثْمَانَ , نا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي مُوسَى ، عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : أَتَاهُ سَائِلٌ فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلاةِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ شَيْئًا , فَأَمَرَ بِلالا فَأَقَامَ الْفَجْرَ حِينَ انْشَقَّ بِالْفَجْرِ وَالنَّاسُ لا يَكَادُ يَعْرِفُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا , ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالظُّهْرِ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ , وَالْقَائِلُ يَقُولُ : انْتَصَفَ النَّهَارُ أَوْ لَمْ وَكَانَ أَعْلَمَ مِنْهُمْ , ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ , ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَقَعَتِ الشَّمْسُ , ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْعَشَاءِ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ , ثُمَّ أَخَّرَ الْفَجْرَ مِنَ الْغَدِ حَتَّى انْصَرَفَ مِنْهَا وَالْقَائِلُ يَقُولُ : طَلَعَتِ الشَّمْسُ أَوْ كَادَتْ , ثُمَّ أَخَّرَ الظُّهْرَ حَتَّى كَانَ قَرِيبًا مِنَ الْعَصْرِ , ثُمَّ أَخَّرَ الْعَصْرَ حَتَّى انْصَرَفَ مِنْهَا , وَالْقَائِلُ يَقُولُ : احْمَرَّتِ الشَّمْسُ , ثُمَّ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ حَتَّى كَانَ عِنْدَ سُقُوطِ الشَّفَقِ , ثُمَّ أَخَّرَ الْعِشَاءَ حَتَّى كَانَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الأَوَّلُ , ثُمَّ أَصْبَحَ فَبَعَثَ فَدَعَى السَّائِلَ , فَقَالَ : " الْوَقْتُ فِيمَا بَيْنَ هَذَيْنِ "
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zotning oldilariga bir soʻrovchi kelib, namoz vaqtlari haqida soʻradi, u zot esa unga hech narsa qaytarmadilar. Soʻng Bilolga buyurdilar, u tong yorilgan, odamlar bir-birini deyarli tanimaydigan paytda bomdodga iqomat aytdi. Soʻng unga buyurdilar, u quyosh ogʻgan, aytuvchi: «Kun nisfiga yetdimi yoki yoʻqmi?» deydigan paytda peshinga iqomat aytdi, holbuki u zot ulardan bilimliroq edilar. Soʻng unga buyurdilar, u quyosh baland turganida asrga iqomat aytdi. Soʻng unga buyurdilar, u quyosh botganida shomga iqomat aytdi. Soʻng unga buyurdilar, u shafaq gʻoyib boʻlganida xuftonga iqomat aytdi. Soʻng ertasi kuni bomdodni shu qadar kechiktirdilarki, undan chiqqanlarida aytuvchi: «Quyosh chiqdi yoki chiqay deb qoldi», der edi. Soʻng peshinni asrga yaqin boʻlgunicha kechiktirdilar. Soʻng asrni shu qadar kechiktirdilarki, undan chiqqanlarida aytuvchi: «Quyosh qizardi», der edi. Soʻng shomni shafaq tushishiga yaqin boʻlgunicha kechiktirdilar. Soʻng xuftonni kechaning birinchi uchdan biri boʻlgunicha kechiktirdilar. Soʻng tongga chiqib, (odam) yubordilar va soʻrovchini chaqirtirdilar-da: «Vaqt — shu ikkisining orasidadir», dedilar.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зотнинг олдиларига бир сўровчи келиб, намоз вақтлари ҳақида сўради, у зот эса унга ҳеч нарса қайтармадилар. Сўнг Билолга буюрдилар, у тонг ёрилган, одамлар бир-бирини деярли танимайдиган пайтда бомдодга иқомат айтди. Сўнг унга буюрдилар, у қуёш оғган, айтувчи: «Кун нисфига етдими ёки йўқми?» дейдиган пайтда пешинга иқомат айтди, ҳолбуки у зот улардан билимлироқ эдилар. Сўнг унга буюрдилар, у қуёш баланд турганида асрга иқомат айтди. Сўнг унга буюрдилар, у қуёш ботганида шомга иқомат айтди. Сўнг унга буюрдилар, у шафақ ғойиб бўлганида хуфтонга иқомат айтди. Сўнг эртаси куни бомдодни шу қадар кечиктирдиларки, ундан чиққанларида айтувчи: «Қуёш чиқди ёки чиқай деб қолди», дер эди. Сўнг пешинни асрга яқин бўлгунича кечиктирдилар. Сўнг асрни шу қадар кечиктирдиларки, ундан чиққанларида айтувчи: «Қуёш қизарди», дер эди. Сўнг шомни шафақ тушишига яқин бўлгунича кечиктирдилар. Сўнг хуфтонни кечанинг биринчи учдан бири бўлгунича кечиктирдилар. Сўнг тонгга чиқиб, (одам) юбордилар ва сўровчини чақиртирдилар-да: «Вақт — шу иккисининг орасидадир», дедилар.