Qabisa ibn Muxoriq shunday dedi: Men bir hamolani oʻz zimmamga oldim va u haqda soʻrash uchun Nabiy ﷺning huzurlariga keldim. U zot: «Uni sendan ado etamiz va uni sadaqa chorvasidan chiqaramiz», yoki «sadaqa chorvasi kelganida (chiqaramiz)», dedilar. Soʻng: «Ey Qabisa, soʻrash haqiqatan ham harom qilingan, faqat uch kishiga (mustasno): hamolani oʻz zimmasiga olgan kishiga — unga soʻrash uni ado etguncha halol boʻladi, soʻng toʻxtaydi; hojat va yoʻqchilik yetgan kishiga — toki qavmidagi aql egalaridan uchtasi guvohlik bergunicha» — Sufyon ibn Murra: «toki gapirgunicha», dedi — «unga faqirlik va hojat yetganiga (guvohlik bergunicha); shunda unga soʻrash halol boʻladi, toki tirikchiligini tiklaydigan yoki tirikchiligini butlaydigan narsani topguncha; va molini butunlay yoʻq qilgan ofat yetgan kishiga — unga soʻrash halol boʻladi, toki tirikchiligini butlaydigan yoki tirikchiligini tiklaydigan narsani topguncha, soʻng toʻxtaydi. Bundan boshqa soʻrash esa haromdir», dedilar.Қабиса ибн Мухориқ шундай деди: Мен бир ҳамолани ўз зиммамга олдим ва у ҳақда сўраш учун Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим. У зот: «Уни сендан адо этамиз ва уни садақа чорвасидан чиқарамиз», ёки «садақа чорваси келганида (чиқарамиз)», дедилар. Сўнг: «Эй Қабиса, сўраш ҳақиқатан ҳам ҳаром қилинган, фақат уч кишига (мустасно): ҳамолани ўз зиммасига олган кишига — унга сўраш уни адо этгунча ҳалол бўлади, сўнг тўхтайди; ҳожат ва йўқчилик етган кишига — токи қавмидаги ақл эгаларидан учтаси гувоҳлик бергунича» — Суфён ибн Мурра: «токи гапиргунича», деди — «унга фақирлик ва ҳожат етганига (гувоҳлик бергунича); шунда унга сўраш ҳалол бўлади, токи тирикчилигини тиклайдиган ёки тирикчилигини бутлайдиган нарсани топгунча; ва молини бутунлай йўқ қилган офат етган кишига — унга сўраш ҳалол бўлади, токи тирикчилигини бутлайдиган ёки тирикчилигини тиклайдиган нарсани топгунча, сўнг тўхтайди. Бундан бошқа сўраш эса ҳаромдир», дедилар.