أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ ، عَنْ ابْنِ سَابِطٍ ، قَالَ : سَأَلْتُ حَفْصَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ هُوَ ابْنُ أَبِي بَكْرٍ، قُلْتُ لَهَا : إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَكِ عَنْ شَيْءٍ، وَأَنَا أَسْتَحْيِي أَنْ أَسْأَلَكِ عَنْهُ، قَالَتْ : سَلْ يَا ابْنَ أَخِي عَمَّا بَدَا لَكَ، قَالَ : أَسْأَلُكِ عَنْ إِتْيَانِ النِّسَاءِ فِي أَدْبَارِهِنَّ، فَقَالَتْ : حَدَّثَتْنِي أُمُّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، قَالَتْ : كَانَتْ الْأَنْصَارُ لَا تُجَبِّي، وَكَانَتْ الْمُهَاجِرُونَ تُجَبِّي، فَتَزَوَّجَ رَجُلٌ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ، فَجَبَّاهَا، فَأَبَتْ الْأَنْصَارِيَّةُ، فَأَتَتْ أُمَّ سَلَمَةَ ، فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهَا، فَلَمَّا أَنْ جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَحْيَتْ الْأَنْصَارِيَّةُ وَخَرَجَتْ، فَذَكَرَتْ ذَلِكَ أُمُّ سَلَمَةَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ : " ادْعُوهَا لِي "، فَدُعِيَتْ لَهُ، فَقَالَ لَهَا : " # نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ سورة البقرة آية 223 #، صِمَامًا وَاحِدًا "، وَالصِّمَامُ : السَّبِيلُ الْوَاحِدُ
Ibn Sobit aytdi: Men Hafsa bint Abdurrahmondan — u Abu Bakrning oʻgʻlidir — soʻradim. Men unga: Men sendan bir narsa haqida soʻramoqchiman, ammo undan soʻrashga uyalaman, dedim. U: Soʻra, ey birodarimning oʻgʻli, koʻnglingga kelgan narsani (soʻra), dedi. Men: Sendan ayollarga orqa tomonlaridan yaqinlashish haqida soʻrayman, dedim. U dediki: Menga Umm Salama (roziyallohu anho) soʻzlab berdi: Ansorlar ayollariga orqa tomondan yaqinlashishmas, muhojirlar esa shunday qilishar edi. Muhojirlardan bir kishi ansorlardan boʻlgan bir ayolga uylandi va unga shunday qilmoqchi boʻldi; ansoriya ayol esa bosh tortdi. U Umm Salamaning oldiga kelib, buni unga aytdi. Nabiy ﷺ kelganlarida ansoriya ayol uyalib chiqib ketdi. Umm Salama buni Nabiy ﷺga aytdi. U zot: «Uni menga chaqiringlar», dedilar. Ayol chaqirildi va u zot unga: {Ayollaringiz sizlar uchun ekinzordir; bas, ekinzoringizga xohlaganingizcha kelinglar} (Baqara 223) — «bitta yoʻldan», dedilar. Simom — bitta yoʻl demakdir.Ибн Собит айтди: Мен Ҳафса бинт Абдурраҳмондан — у Абу Бакрнинг ўғлидир — сўрадим. Мен унга: Мен сендан бир нарса ҳақида сўрамоқчиман, аммо ундан сўрашга уяламан, дедим. У: Сўра, эй биродаримнинг ўғли, кўнглингга келган нарсани (сўра), деди. Мен: Сендан аёлларга орқа томонларидан яқинлашиш ҳақида сўрайман, дедим. У дедики: Менга Умм Салама (розияллоҳу анҳо) сўзлаб берди: Ансорлар аёлларига орқа томондан яқинлашишмас, муҳожирлар эса шундай қилишар эди. Муҳожирлардан бир киши ансорлардан бўлган бир аёлга уйланди ва унга шундай қилмоқчи бўлди; ансория аёл эса бош тортди. У Умм Саламанинг олдига келиб, буни унга айтди. Набий ﷺ келганларида ансория аёл уялиб чиқиб кетди. Умм Салама буни Набий ﷺга айтди. У зот: «Уни менга чақиринглар», дедилар. Аёл чақирилди ва у зот унга: {Аёлларингиз сизлар учун экинзордир; бас, экинзорингизга хоҳлаганингизча келинглар} (Бақара 223) — «битта йўлдан», дедилар. Симом — битта йўл демакдир.