حَدَّثَنَا إِسْحَاق بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ، عَنْ أَبِي عُمَيْسٍ ، عَنْ إِيَاسِ بْنِ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : " بَارَزْتُ رَجُلًا فَقَتَلْتُهُ، فَنَفَّلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلَبَهُ ، فَكَانَ شِعَارُنَا مَعَ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ : أَمِتْ، يَعْنِي : اقْتُلْ "
Salama ibn al-Akvaʼ (roziyallohu anhu) aytdi: «Men bir kishi bilan yakkama-yakka jang qilib, uni oʻldirdim. Shunda Rasululloh ﷺ uning oʻljasini menga berdilar. Xolid ibn Validning yonida bizning shiorimiz: ‹Amit›, yaʼni ‹oʻldir›, (degan soʻz) edi».Салама ибн ал-Акваъ (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен бир киши билан яккама-якка жанг қилиб, уни ўлдирдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг ўлжасини менга бердилар. Холид ибн Валиднинг ёнида бизнинг шиоримиз: ‹Амит›, яъни ‹ўлдир›, (деган сўз) эди».