حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ أَبِي إِسْحَاق ، عَنْ الْحَارِثِ ، عَنْ عَلِي : أَنَّهُ أُتِيَ فِي ابْنَيْ عَمٍّ أَحَدُهُمَا أَخٌ لِأُمٍّ، فَقِيلَ لِعَلِيٍّ : إِنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ كَانَ يُعْطِيهِ الْمَالَ كُلَّهُ، فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ : إِنْ كَانَ لَفَقِيهًا، وَلَوْ كُنْتُ أَنَا " أَعْطَيْتُهُ السُّدُسَ، وَمَا بَقِيَ كَانَ بَيْنَهُمْ "
Horis Alidan rivoyat qildi: Uning huzuriga ikki amakivachcha haqida (masala) keltirildi — ulardan biri (mayyitning) ona bir akasi edi. Aliga: «Ibn Masʼud unga butun molni berar edi», deyildi. Shunda Ali (roziyallohu anhu): «U haqiqatan faqih edi; agar men boʻlganimda, unga oltidan birni berardim, qolgani esa ular orasida (taqsimlanardi)», dedi.Ҳорис Алидан ривоят қилди: Унинг ҳузурига икки амакивачча ҳақида (масала) келтирилди — улардан бири (маййитнинг) она бир акаси эди. Алига: «Ибн Масъуд унга бутун молни берар эди», дейилди. Шунда Али (розияллоҳу анҳу): «У ҳақиқатан фақиҳ эди; агар мен бўлганимда, унга олтидан бирни берардим, қолгани эса улар орасида (тақсимланарди)», деди.