Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Abu Burda ibn Niyor namozdan oldin qurbonlik soʻydi. Nabiy ﷺ namozni oʻqiganlaridan keyin uni chaqirdilar, u qilgan ishini aytib berdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Sening qoʻying — goʻsht qoʻyi, xolos», dedilar. U: «Yo Rasululloh, mening yonimda echkidan bir yashar uloq bor, u menga ikkita qoʻydan sevimliroqdir», dedi. U zot: «Uni soʻy, lekin sendan keyin u hech kimga kifoya qilmaydi», dedilar. Abu Muhammad aytdi: Muhammadga Sufyondan (shunday) oʻqib berildi: Kim namozdan keyin, imom xutba qilayotgan paytda soʻysa, unga kifoya qiladi.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Абу Бурда ибн Ниёр намоздан олдин қурбонлик сўйди. Набий ﷺ намозни ўқиганларидан кейин уни чақирдилар, у қилган ишини айтиб берди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сенинг қўйинг — гўшт қўйи, холос», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, менинг ёнимда эчкидан бир яшар улоқ бор, у менга иккита қўйдан севимлироқдир», деди. У зот: «Уни сўй, лекин сендан кейин у ҳеч кимга кифоя қилмайди», дедилар. Абу Муҳаммад айтди: Муҳаммадга Суфёндан (шундай) ўқиб берилди: Ким намоздан кейин, имом хутба қилаётган пайтда сўйса, унга кифоя қилади.