أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حُجَيْرٍ ، قَالَ : كَانَ طَاوُسٌ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ، فَقَالَ لَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ : " اتْرُكْهَا قَالَ : إِنَّمَا نُهِيَ عَنْهَا أَنْ تُتَّخَذُ سُلَّمًا، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ : فَإِنَّهُ قَدْ نُهِيَ عَنْ صَلَاةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ، فَلَا أَدْرِي أَتُعَذَّبُ عَلَيْهَا أَمْ تُؤْجَرُ، لِأَنَّ اللَّهَ يَقُولُ : # وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالا مُبِينًا سورة الأحزاب آية 36 # "، قَالَ سُفْيَانُ : " تُتَّخَذَ سُلَّمًا، يَقُولُ : يُصَلِّي بَعْدَ الْعَصْرِ إِلَى اللَّيْلِ "
Hishom ibn Hujayr aytdi: Tovus asrdan keyin ikki rakat namoz oʻqir edi. Ibn Abbos unga: «Buni tark et», dedi. U: «Undan faqat, u narvon qilib olinmasin, deb qaytarilgan», dedi. Ibn Abbos dedi: Asrdan keyin namoz oʻqishdan qaytarilgan, bas, men sen buning uchun azoblanasanmi yoki ajr olasanmi — bilmayman. Chunki Alloh taolo: «Alloh va Uning Rasuli bir ishga hukm qilgan chogʻda, mumin erkak ham, mumin ayol ham oʻz ishlarida ixtiyorga ega boʻlishlari emas. Kim Allohga va Uning Rasuliga osiylik qilsa, u ochiq-oydin adashgan boʻlur», deydi. Sufyon aytdi: Narvon qilib olinishi — yaʼni asrdan keyin kechgacha namoz oʻqiydi, degani.Ҳишом ибн Ҳужайр айтди: Товус асрдан кейин икки ракат намоз ўқир эди. Ибн Аббос унга: «Буни тарк эт», деди. У: «Ундан фақат, у нарвон қилиб олинмасин, деб қайтарилган», деди. Ибн Аббос деди: Асрдан кейин намоз ўқишдан қайтарилган, бас, мен сен бунинг учун азобланасанми ёки ажр оласанми — билмайман. Чунки Аллоҳ таоло: «Аллоҳ ва Унинг Расули бир ишга ҳукм қилган чоғда, мумин эркак ҳам, мумин аёл ҳам ўз ишларида ихтиёрга эга бўлишлари эмас. Ким Аллоҳга ва Унинг Расулига осийлик қилса, у очиқ-ойдин адашган бўлур», дейди. Суфён айтди: Нарвон қилиб олиниши — яъни асрдан кейин кечгача намоз ўқийди, дегани.