Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻzlari vafot etgan kasallik chogʻida, biz masjidda ekanimizda, boshlariga bir latta bogʻlagan holda huzurimizga chiqib, minbar tomon yurdilar va unga oʻtirdilar, biz esa ularga ergashdik. U zot: «Jonim Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men mana shu turgan joyimdan Havzni koʻrib turibman», dedilar. Soʻng: «Bir bandaga dunyo va uning ziynatlari taklif qilindi, ammo u oxiratni ixtiyor qildi», dedilar. Buni Abu Bakrdan boshqa hech kim anglamadi. Uning koʻzlaridan yosh oqib, yigʻladi va: «Yoʻq, biz ota-onalarimiz, jonlarimiz va mol-mulklarimiz bilan senga fido boʻlaylik, yo Rasululloh!» dedi. Soʻng u zot minbardan tushdilar va toki (Qiyomat) soatigacha unga boshqa chiqmadilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўзлари вафот этган касаллик чоғида, биз масжидда эканимизда, бошларига бир латта боғлаган ҳолда ҳузуримизга чиқиб, минбар томон юрдилар ва унга ўтирдилар, биз эса уларга эргашдик. У зот: «Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки, мен мана шу турган жойимдан Ҳавзни кўриб турибман», дедилар. Сўнг: «Бир бандага дунё ва унинг зийнатлари таклиф қилинди, аммо у охиратни ихтиёр қилди», дедилар. Буни Абу Бакрдан бошқа ҳеч ким англамади. Унинг кўзларидан ёш оқиб, йиғлади ва: «Йўқ, биз ота-оналаримиз, жонларимиз ва мол-мулкларимиз билан сенга фидо бўлайлик, ё Расулуллоҳ!» деди. Сўнг у зот минбардан тушдилар ва токи (Қиёмат) соатигача унга бошқа чиқмадилар.