Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida bir kishi odam oʻldirdi. Bu ish Nabiy ﷺ ga koʻtarilgach, u zot uni oʻldirilganning valiysiga (qasos olishi uchun) topshirdilar. Shunda qotil: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, men uni oʻldirishni istamagan edim», dedi. Rasululloh ﷺ valiyga: «Bilki, agar u rost soʻzlayotgan boʻlsa-yu, sen uni oʻldirsang, doʻzaxga kirasan», dedilar. Shunda u qotilning yoʻlini boʻshatdi. U tasma bilan bogʻlangan edi, tasmasini sudragancha chiqib ketdi va shu bois «Zan-Nisʼa» (tasmali kishi) deb ataldi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида бир киши одам ўлдирди. Бу иш Набий ﷺ га кўтарилгач, у зот уни ўлдирилганнинг валийсига (қасос олиши учун) топширдилар. Шунда қотил: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, мен уни ўлдиришни истамаган эдим», деди. Расулуллоҳ ﷺ валийга: «Билки, агар у рост сўзлаётган бўлса-ю, сен уни ўлдирсанг, дўзахга кирасан», дедилар. Шунда у қотилнинг йўлини бўшатди. У тасма билан боғланган эди, тасмасини судраганча чиқиб кетди ва шу боис «Зан-Нисъа» (тасмали киши) деб аталди.