Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida quyosh tutildi. U zot qoʻrqib, kiyimlarini sudragan holda masjidga kelguncha chiqdilar va tutilish yorishguncha namoz oʻqiyverdilar. Soʻng: «Baʼzi odamlar quyosh va oy faqat ulugʻlardan birining oʻlimi sababli tutiladi deb daʼvo qiladilar. Bunday emas. Albatta, quyosh va oy hech kimning oʻlimi uchun ham, hayoti uchun ham tutilmaydi. Alloh oʻz maxluqotlaridan biror narsaga tajalli qilsa, u Unga boʻysunadi», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида қуёш тутилди. У зот қўрқиб, кийимларини судраган ҳолда масжидга келгунча чиқдилар ва тутилиш ёришгунча намоз ўқийвердилар. Сўнг: «Баъзи одамлар қуёш ва ой фақат улуғлардан бирининг ўлими сабабли тутилади деб даъво қиладилар. Бундай эмас. Албатта, қуёш ва ой ҳеч кимнинг ўлими учун ҳам, ҳаёти учун ҳам тутилмайди. Аллоҳ ўз махлуқотларидан бирор нарсага тажалли қилса, у Унга бўйсунади», дедилар.