حَدَّثَنَا أَبُو يُونُسَ الْوَاسِطِيُّ ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ سُهَيْلٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : " أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِتَغْطِيَةِ الْوَضُوءِ ، وَإِيكَاءِ السِّقَاءِ ، وَإِكْفَاءِ الإِنَاءِ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : قَدْ أَوْقَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْمَ الْوُضُوءِ عَلَى الْمَاءِ الَّذِي يَتَوَضَّأُ بِهِ ، وَهَذَا مِنَ الْجِنْسِ الَّذِي أَعْلَمْتُ فِي غَيْرِ مَوْضِعٍ مِنْ كُتُبِنَا أَنَّ الْعَرَبَ تُوقِعُ الاسْمَ عَلَى الشَّيْءِ فِي الابْتِدَاءِ عَلَى مَا يَؤُولُ إِلَيْهِ الأَمْرُ فِي الْمُتَعَقَّبِ ، إِذِ الْمَاءُ قَبْلَ أَنْ يُتَوَضَّأَ بِهِ إِنَّمَا وَقَعَ عَلَيْهِ اسْمُ الْوَضُوءِ ، لأَنَّهُ يَؤُولُ إِلَى أَنْ يُتَوَضَّأَ بِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizni tahorat (suvi)ni yopishga, meshning ogʻzini bogʻlashga va idishni agʻdarib qoʻyishga buyurdilar. Abu Bakr aytdi: Nabiy ﷺ ‹vuzuʼ› nomini u bilan tahorat qilinadigan suvga qoʻydilar. Bu — kitoblarimizning bir necha joyida bildirganimdek — arablar narsaga boshida, keyinchalik u qanday holga kelishiga qarab nom berishi turkumidandir; chunki suvga u bilan tahorat qilinishidan oldin ‹vuzuʼ› nomi berilgan, negaki u oxir-oqibat u bilan tahorat qilinadigan (suv) boʻladi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизни таҳорат (суви)ни ёпишга, мешнинг оғзини боғлашга ва идишни ағдариб қўйишга буюрдилар. Абу Бакр айтди: Набий ﷺ ‹вузуъ› номини у билан таҳорат қилинадиган сувга қўйдилар. Бу — китобларимизнинг бир неча жойида билдирганимдек — араблар нарсага бошида, кейинчалик у қандай ҳолга келишига қараб ном бериши туркумидандир; чунки сувга у билан таҳорат қилинишидан олдин ‹вузуъ› номи берилган, негаки у охир-оқибат у билан таҳорат қилинадиган (сув) бўлади.