ثنا أَبُو مُوسَى ، ثنا عَمْرُو بْنُ يُونُسَ ، نَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ ، نَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ ، قَالَ : سَأَلْتُ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ : بِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ صَلاتَهُ إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ ، قَالَتْ : كَانَ إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ افْتَتَحَ صَلاتَهُ ، قَالَ : " اللَّهُمَّ رَبَّ جَبْرَائِيلَ ، وَمِيكَائِيلَ ، وَإِسْرَافِيلَ ، فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ ، عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ ، أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ، اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ ، فَإِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ "
Abu Salama ibn Abdurrahmon aytadi: Men moʻminlar onasi Oishadan: «Rasululloh ﷺ kechasi turganlarida namozlarini nima bilan boshlar edilar?» deb soʻradim. U shunday dedi: «(U zot) tunda turganlarida, namozlarini (mana bu soʻzlar bilan) boshlar edilar: ‹Allohim! Ey Jabroil, Mikoil va Isrofilning Robbi, osmonlaru yerni yaratguvchi, gʻayb va oshkorni biluvchi (Zot)! Bandalaring orasida ular ixtilof qilgan narsalar haqida Sen hukm qilursan. Haqda ixtilof qilingan narsada meni Oʻz izning bilan toʻgʻri yoʻlga boshlagin. Albatta, Sen Oʻzing istagan kishini toʻgʻri yoʻlga hidoyat qilursan›».Абу Салама ибн Абдурраҳмон айтади: Мен мўминлар онаси Оишадан: «Расулуллоҳ ﷺ кечаси турганларида намозларини нима билан бошлар эдилар?» деб сўрадим. У шундай деди: «(У зот) тунда турганларида, намозларини (мана бу сўзлар билан) бошлар эдилар: ‹Аллоҳим! Эй Жаброил, Микоил ва Исрофилнинг Робби, осмонлару ерни яратгувчи, ғайб ва ошкорни билувчи (Зот)! Бандаларинг орасида улар ихтилоф қилган нарсалар ҳақида Сен ҳукм қилурсан. Ҳақда ихтилоф қилинган нарсада мени Ўз изнинг билан тўғри йўлга бошлагин. Албатта, Сен Ўзинг истаган кишини тўғри йўлга ҳидоят қилурсан›».