Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ keldilar — sahobalarining uylarining yuzlari masjidga (ochilib) qaragan edi. U zot: «Bu uylarni masjiddan (boshqa tomonga) buringlar», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ (uyga) kirdilar; qavm esa oʻzlariga bu borada ruxsat nozil boʻlishini umid qilib, hech narsa qilishmadi. Keyin u zot ularning oldiga chiqib: «Bu uylarni masjiddan buringlar; chunki men masjidni hayzli (ayol) uchun ham, junub (kishi) uchun ham halol qilmayman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ келдилар — саҳобаларининг уйларининг юзлари масжидга (очилиб) қараган эди. У зот: «Бу уйларни масжиддан (бошқа томонга) буринглар», дедилар. Сўнг Набий ﷺ (уйга) кирдилар; қавм эса ўзларига бу борада рухсат нозил бўлишини умид қилиб, ҳеч нарса қилишмади. Кейин у зот уларнинг олдига чиқиб: «Бу уйларни масжиддан буринглар; чунки мен масжидни ҳайзли (аёл) учун ҳам, жунуб (киши) учун ҳам ҳалол қилмайман», дедилар.