Marvon ibn al-Hakam Abu Hurayradan: «Sen Nabiy ﷺ bilan birga xavf namozini oʻqiganmisan?» deb soʻradi. Abu Hurayra: «Ha», dedi. U: «Qachon?» dedi. U aytdi: Bu Najd gʻazoti yili edi. Rasululloh ﷺ asr namoziga turdilar, bir toifa u zot bilan birga turdi, boshqa bir toifa esa dushmanga roʻbaroʻ, orqalari qiblaga qaratilgan holda turdi. Rasululloh ﷺ takbir aytdilar, u zot bilan birga boʻlganlar ham, dushmanga roʻbaroʻ turganlar ham hammalari takbir aytishdi. Soʻng Rasululloh ﷺ bir marta rukuʼ qildilar, u zotga yaqin turgan toifa ham u zot bilan birga rukuʼ qildi. Soʻng u zot sajda qildilar, u zotga yaqin turgan toifa ham sajda qildi, boshqalari esa dushmanga roʻbaroʻ tik turishar edi. Soʻng Rasululloh ﷺ turdilar, u zotga yaqin turgan toifa ham turdi va dushmanga qarab bordilar, ularga roʻbaroʻ turdilar. Dushmanga roʻbaroʻ turgan toifa esa keldi va rukuʼ hamda sajda qildi, Rasululloh ﷺ esa oldingicha tik turgan edilar. Soʻng ular turdi, Rasululloh ﷺ yana bir rakaat rukuʼ qildilar, ular ham u zot bilan birga rukuʼ qildi va u zot bilan birga sajda qildi. Soʻng dushmanga roʻbaroʻ turgan toifa keldi va rukuʼ hamda sajda qildi, Rasululloh ﷺ va u zot bilan birga boʻlganlar esa oʻtirgan edilar. Soʻng salom vaqti boʻldi, Rasululloh ﷺ salom berdilar, ularning hammasi ham salom berishdi. Shunday qilib, Rasululloh ﷺ uchun ikki rakaat, ikki toifadagi har bir kishi uchun esa ikki rakaatdan boʻldi. Urva ibn Zubayr aytdi: Men Abu Hurayrani eshitdim — Marvon ibn al-Hakam undan xavf namozi haqida soʻrardi. Abu Hurayra: Men oʻsha gʻazotda Rasululloh ﷺ bilan birga edim, dedi. U aytdi: Rasululloh ﷺ odamlarni ikki boʻlakka boʻldilar — va u hadisni shu maʼnoda zikr qildi. Ikkinchi rakaat haqida esa: «Orqalarida namoz oʻqigan toifa qurollarini oldilar, soʻng orqalari bilan tisarilib yurib, dushmanga roʻbaroʻ (joyga) borib turdilar», dedi va hadisning oxirida: «Qavm turdi, holbuki ular u zotga namozda sherik boʻlgan edilar», deb ziyoda qildi.Марвон ибн ал-Ҳакам Абу Ҳурайрадан: «Сен Набий ﷺ билан бирга хавф намозини ўқиганмисан?» деб сўради. Абу Ҳурайра: «Ҳа», деди. У: «Қачон?» деди. У айтди: Бу Нажд ғазоти йили эди. Расулуллоҳ ﷺ аср намозига турдилар, бир тоифа у зот билан бирга турди, бошқа бир тоифа эса душманга рўбарў, орқалари қиблага қаратилган ҳолда турди. Расулуллоҳ ﷺ такбир айтдилар, у зот билан бирга бўлганлар ҳам, душманга рўбарў турганлар ҳам ҳаммалари такбир айтишди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бир марта рукуъ қилдилар, у зотга яқин турган тоифа ҳам у зот билан бирга рукуъ қилди. Сўнг у зот сажда қилдилар, у зотга яқин турган тоифа ҳам сажда қилди, бошқалари эса душманга рўбарў тик туришар эди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ турдилар, у зотга яқин турган тоифа ҳам турди ва душманга қараб бордилар, уларга рўбарў турдилар. Душманга рўбарў турган тоифа эса келди ва рукуъ ҳамда сажда қилди, Расулуллоҳ ﷺ эса олдингича тик турган эдилар. Сўнг улар турди, Расулуллоҳ ﷺ яна бир ракаат рукуъ қилдилар, улар ҳам у зот билан бирга рукуъ қилди ва у зот билан бирга сажда қилди. Сўнг душманга рўбарў турган тоифа келди ва рукуъ ҳамда сажда қилди, Расулуллоҳ ﷺ ва у зот билан бирга бўлганлар эса ўтирган эдилар. Сўнг салом вақти бўлди, Расулуллоҳ ﷺ салом бердилар, уларнинг ҳаммаси ҳам салом беришди. Шундай қилиб, Расулуллоҳ ﷺ учун икки ракаат, икки тоифадаги ҳар бир киши учун эса икки ракаатдан бўлди. Урва ибн Зубайр айтди: Мен Абу Ҳурайрани эшитдим — Марвон ибн ал-Ҳакам ундан хавф намози ҳақида сўрарди. Абу Ҳурайра: Мен ўша ғазотда Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдим, деди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ одамларни икки бўлакка бўлдилар — ва у ҳадисни шу маънода зикр қилди. Иккинчи ракаат ҳақида эса: «Орқаларида намоз ўқиган тоифа қуролларини олдилар, сўнг орқалари билан тисарилиб юриб, душманга рўбарў (жойга) бориб турдилар», деди ва ҳадиснинг охирида: «Қавм турди, ҳолбуки улар у зотга намозда шерик бўлган эдилар», деб зиёда қилди.