حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ ، حَدَّثَنَا يَحْيَى ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ ، حَدَّثَنَا عَطَاءٌ ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، وَذَلِكَ يَوْمَ مَاتَ فِيهِ ابْنُهُ إِبْرَاهِيمُ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَصَلَّى بِالنَّاسِ سِتَّ رَكَعَاتٍ فِي أَرْبَعِ سَجَدَاتٍ ، كَبَّرَ ، ثُمَّ قَرَأَ فَأَطَالَ الْقِرَاءَةَ ، ثُمَّ رَكَعَ نَحْوًا مِمَّا قَامَ ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ، فَقَرَأَ دُونَ الْقِرَاءَةِ الأُولَى ، ثُمَّ رَكَعَ نَحْوًا مِمَّا قَرَأَ ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ، فَقَرَأَ دُونَ الْقِرَاءَةِ الثَّانِيَةِ ، ثُمَّ رَكَعَ نَحْوًا مِمَّا قَرَأَ ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ، ثُمَّ انْحَدَرَ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ، ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى ثَلاثَ رَكَعَاتٍ قَبْلَ أَنْ يَسْجُدَ لَيْسَ فِيهَا رَكْعَةٌ إِلا الَّتِي قَبْلَهَا أَطْوَلُ مِنَ الَّتِي بَعْدَهَا ، إِلا أَنَّ رُكُوعَهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ ، ثُمَّ تَأَخَّرَ فِي صَلاتِهِ فَتَأَخَّرَتِ الصُّفُوفُ مَعَهُ ، ثُمَّ تَقَدَّمَ فَتَقَدَّمَتِ الصُّفُوفُ مَعَهُ ، فَقَضَى الصَّلاةَ وَقَدْ أَضَاءَتِ الشَّمْسُ ، ثُمَّ قَالَ : " أَيُّهَا النَّاسُ ، إِنَّمَا الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ ، وَإِنَّهُمَا لا يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ بَشَرٍ ، فَإِذَا رَأَيْتُمْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكِ ، فَصَلُّوا حَتَّى تَنْجَلِيَ "
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ zamonlarida quyosh tutildi va bu — Rasululloh ﷺning oʻgʻillari Ibrohim vafot etgan kun edi. Shunda u zot odamlarga toʻrt sajda ichida olti rukuʼ qilib namoz oʻqib berdilar: takbir aytdilar, soʻng qiroat qildilar va qiroatni choʻzdilar; soʻng qiyomlariga yaqin (uzoqlikda) rukuʼ qildilar; soʻng boshlarini koʻtarib, birinchi qiroatdan kamroq oʻqidilar; soʻng oʻqiganlariga yaqin rukuʼ qildilar; soʻng boshlarini koʻtarib, ikkinchi qiroatdan kamroq oʻqidilar; soʻng oʻqiganlariga yaqin rukuʼ qildilar; soʻng boshlarini koʻtardilar, soʻng engashib, ikki sajda qildilar. Soʻng turib, sajdadan oldin uch rukuʼ qildilar — ulardan har bir rukuʼ oʻzidan keyingisidan uzunroq edi; faqat rukuʼlari qiyomlariga yaqin edi. Soʻng namozlarida orqaga chekindilar, shunda saflar ham u zot bilan birga orqaga chekindi; soʻng oldinga oʻtdilar va saflar ham u zot bilan birga oldinga oʻtdi. U zot namozni tugatganlarida quyosh yoriqlab boʻlgan edi. Soʻng dedilar: «Ey odamlar! Albatta, quyosh va oy Allohning oyatlaridan ikki oyatdir; ular biron insonning oʻlimi sababli tutilmaydi. Bas, bulardan bir narsani koʻrsangiz, ochilgunga qadar namoz oʻqinglar!»Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ замонларида қуёш тутилди ва бу — Расулуллоҳ ﷺнинг ўғиллари Иброҳим вафот этган кун эди. Шунда у зот одамларга тўрт сажда ичида олти рукуъ қилиб намоз ўқиб бердилар: такбир айтдилар, сўнг қироат қилдилар ва қироатни чўздилар; сўнг қиёмларига яқин (узоқликда) рукуъ қилдилар; сўнг бошларини кўтариб, биринчи қироатдан камроқ ўқидилар; сўнг ўқиганларига яқин рукуъ қилдилар; сўнг бошларини кўтариб, иккинчи қироатдан камроқ ўқидилар; сўнг ўқиганларига яқин рукуъ қилдилар; сўнг бошларини кўтардилар, сўнг энгашиб, икки сажда қилдилар. Сўнг туриб, саждадан олдин уч рукуъ қилдилар — улардан ҳар бир рукуъ ўзидан кейингисидан узунроқ эди; фақат рукуълари қиёмларига яқин эди. Сўнг намозларида орқага чекиндилар, шунда сафлар ҳам у зот билан бирга орқага чекинди; сўнг олдинга ўтдилар ва сафлар ҳам у зот билан бирга олдинга ўтди. У зот намозни тугатганларида қуёш ёриқлаб бўлган эди. Сўнг дедилар: «Эй одамлар! Албатта, қуёш ва ой Аллоҳнинг оятларидан икки оятдир; улар бирон инсоннинг ўлими сабабли тутилмайди. Бас, булардан бир нарсани кўрсангиз, очилгунга қадар намоз ўқинглар!»