ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاءِ بْنِ كُرَيْبٍ ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ ، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ ، فَذَكَرَ الْحَدِيثَ فِي قِصَّةِ كُسُوفِ الشَّمْسِ ، وَقَالَ : فَلَمَّا تَجَلَّتْ قَامَ ، يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَمِدَ اللَّهَ ، وَأَثْنَى عَلَيْهِ ، ثُمَّ قَالَ : " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لا يُخْسَفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ ، وَلا لِحَيَاتِهِ ، يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ ، وَاللَّهِ إِنْ مِنْ أَحَدٍ أَغْيَرَ مِنَ اللَّهِ أَنْ يَزْنِيَ عَبْدُهُ أَوْ أَمَتُهُ ، يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ ، وَاللَّهِ أَوْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ ، لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا ، أَلا هَلْ بَلَّغْتُ ؟ " قَالَ أَبُو بَكْرٍ : وَفِي خَبَرِ ابْنِ مَسْعُودٍ " أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ خَطَبَ أَيْضًا قَبْلَ الصَّلاةِ " . فَيَنْبَغِي لِلإِمَامِ فِي الْكُسُوفِ أَنْ يَخْطُبَ قَبْلَ الصَّلاةِ وَبَعْدَهَا
Urva Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qildi — va (rovi) quyosh tutilishi qissasidagi hadisni zikr qildi — hamda dedi: (Quyosh) ochilganda u zot, yaʼni Nabiy ﷺ turdilar va odamlarga xutba qilib, Allohga hamd va sano aytdilar, soʻng: «Albatta, quyosh va oy Allohning oyatlaridan ikki oyatdir; ular hech kimning oʻlimi uchun ham, hayoti uchun ham tutilmaydi. Ey Muhammad ummati! Allohga qasamki, oʻz bandasi yoki choʻrisi zino qilishidan Allohdan koʻra qattiqroq gʻayrat qiladigan hech kim yoʻq. Ey Muhammad ummati! Allohga qasamki — yoki: jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki — agar men biladigan narsani bilsangiz edi, oz kular va koʻp yigʻlar edingiz. Ogoh boʻlinglar, men yetkazdimmi?» dedilar. Abu Bakr aytdi: Ibn Masʼudning xabarida Nabiy ﷺ namozdan oldin ham xutba qilganlari (kelgan). Bas, imomga tutilishda namozdan oldin ham, undan keyin ham xutba qilish loyiqdir.Урва Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилди — ва (рови) қуёш тутилиши қиссасидаги ҳадисни зикр қилди — ҳамда деди: (Қуёш) очилганда у зот, яъни Набий ﷺ турдилар ва одамларга хутба қилиб, Аллоҳга ҳамд ва сано айтдилар, сўнг: «Албатта, қуёш ва ой Аллоҳнинг оятларидан икки оятдир; улар ҳеч кимнинг ўлими учун ҳам, ҳаёти учун ҳам тутилмайди. Эй Муҳаммад уммати! Аллоҳга қасамки, ўз бандаси ёки чўриси зино қилишидан Аллоҳдан кўра қаттиқроқ ғайрат қиладиган ҳеч ким йўқ. Эй Муҳаммад уммати! Аллоҳга қасамки — ёки: жоним қўлида бўлган Зотга қасамки — агар мен биладиган нарсани билсангиз эди, оз кулар ва кўп йиғлар эдингиз. Огоҳ бўлинглар, мен етказдимми?» дедилар. Абу Бакр айтди: Ибн Масъуднинг хабарида Набий ﷺ намоздан олдин ҳам хутба қилганлари (келган). Бас, имомга тутилишда намоздан олдин ҳам, ундан кейин ҳам хутба қилиш лойиқдир.