نا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ الْقَيْسِيُّ ، نا أَبُو عَاصِمٍ ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ . ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ تَسْنِيمٍ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ ، أنا ابْنُ جُرَيْجٍ . ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنْصُورٍ الرَّمَادِيُّ ، نا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ ، جميعا عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ ، وَقَالَ حَجَّاجٌ : قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ ، أَخْبَرَنِي الْمُغِيرَةُ بْنُ حَكِيمٍ ، أَنَّ أُمَّ كُلْثُومٍ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ ، أَخْبَرَتْهُ ، عَنْ عَائِشَةَ ، رَضِي اللَّهُ عَنْهَا ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتَمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ ، حَتَّى ذَهَبَ عَامَّةُ اللَّيْلِ ، وَحَتَّى نَامَ أَهْلُ الْمَسْجِدِ ، فَخَرَجَ فَصَلَّى ، وَقَالَ : " إِنَّهُ وَقْتُهَا لَوْلا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي " . وَفِي خَبَرِ أَبِي عَاصِمٍ وَمُحَمَّدِ بْنِ بَكْرٍ ، قَالَ : حَدَّثَنِي الْمُغِيرَةُ بْنُ حَكِيمِ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا أَخَّرَ صَلاةَ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ ، حَتَّى نَامَ أَهْلُ الْمَسْجِدِ ، لَمْ يَزْجُرْهُمْ عَنِ النَّوْمِ لَمَّا خَرَجَ عَلَيْهِمْ ، وَلَوْ كَانَ نَوْمُهُمْ قَبْلَ صَلاةِ الْعِشَاءِ لَمَّا أَخَّرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلاةَ مَكْرُوهًا لأَشْبَهَ أَنْ يَزْجُرَهُمُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ فِعْلِهِمْ ، وَيُوَبِّخَهُمْ عَلَى فِعْلِ مَا لَمْ يَكُنْ لَهُمْ فِعْلُهُ ، وَفِي خَبَرِ عَطَاءٍ ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَوَاقِيتِ ، قَالَ : فِي وَقْتِ صَلاةِ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ فِي اللَّيْلَةِ الثَّانِيَةِ ، فَنِمْنَا ثُمَّ قُمْنَا ، ثُمَّ نِمْنَا ثُمَّ قُمْنَا ، ثُمَّ نِمْنَا مِرَارًا
Ummu Kulsum bint Abu Bakr Oishadan (roziyallohu anho) xabar berishicha, Rasululloh ﷺ bir kecha xuftonni kechiktirdilar — hatto tunning koʻp qismi ketdi va masjid ahli uxlab qoldi. Soʻng u zot chiqib namoz oʻqidilar va: «Agar ummatimga mashaqqat boʻlishidan qoʻrqmaganimda, albatta bu — uning vaqtidir», dedilar. Abu Bakr aytdi: Nabiy ﷺ oxirgi xufton namozini masjid ahli uxlab qolguncha kechiktirganlarida, ularning oldiga chiqqanlarida ularni uyqudan qaytarmadilar. Agar Nabiy ﷺ namozni kechiktirganlarida ularning xufton namozidan oldin uxlashlari makruh boʻlganida edi, Nabiy ﷺ ularni bu ishlaridan qaytarishlari va ularga oʻzlariga joiz boʻlmagan ishni qilganliklari uchun taʼna qilishlari kerak edi. Atoning Jobir ibn Abdullohdan, uning Nabiy ﷺ dan rivoyat qilgan vaqtlar haqidagi xabarida esa ikkinchi kechada oxirgi xufton namozining vaqti haqida: «Biz uxladik, soʻng turdik, yana uxladik, soʻng turdik, yana uxladik — bir necha marta», deyilgan.Умму Кулсум бинт Абу Бакр Оишадан (розияллоҳу анҳо) хабар беришича, Расулуллоҳ ﷺ бир кеча хуфтонни кечиктирдилар — ҳатто туннинг кўп қисми кетди ва масжид аҳли ухлаб қолди. Сўнг у зот чиқиб намоз ўқидилар ва: «Агар умматимга машаққат бўлишидан қўрқмаганимда, албатта бу — унинг вақтидир», дедилар. Абу Бакр айтди: Набий ﷺ охирги хуфтон намозини масжид аҳли ухлаб қолгунча кечиктирганларида, уларнинг олдига чиққанларида уларни уйқудан қайтармадилар. Агар Набий ﷺ намозни кечиктирганларида уларнинг хуфтон намозидан олдин ухлашлари макруҳ бўлганида эди, Набий ﷺ уларни бу ишларидан қайтаришлари ва уларга ўзларига жоиз бўлмаган ишни қилганликлари учун таъна қилишлари керак эди. Атонинг Жобир ибн Абдуллоҳдан, унинг Набий ﷺ дан ривоят қилган вақтлар ҳақидаги хабарида эса иккинчи кечада охирги хуфтон намозининг вақти ҳақида: «Биз ухладик, сўнг турдик, яна ухладик, сўнг турдик, яна ухладик — бир неча марта», дейилган.