نا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى ، نا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، وَأَبُو صَالِحٍ كَاتِبُ ، جميعا ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنِ الأَعْرَجِ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : أَنَّهُ كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلاةَ كَبَّرَ ، ثُمَّ قَالَ : " وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا ، وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ ، إِنَّ صَلاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ، لا شَرِيكَ لَهُ ، وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلَكُ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ ، أَنْتَ رَبِّي ، وَأَنَا عَبْدُكَ ، ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي ، فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا ، إِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلا أَنْتَ ، وَاهْدِنِي لأَحْسَنِ الأَخْلاقِ لا يَهْدِي لأَحْسَنِهَا إِلا أَنْتَ ، وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لا يَصْرِفُ سَيِّئَهَا إِلا أَنْتَ ، لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ ، وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ ، وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ ، أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ ، تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ " . قَالَ أَبُو صَالِحٍ : لا إِلَهَ لِي إِلا أَنْتَ . نا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى ، نا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ الْوَهْبِيُّ ، نا عَبْدُ الْعَزِيزِ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ ، وَعَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ ، عَنِ الأَعْرَجِ ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى : وَأَحَدُهُمْ يَزِيدُ عَلَى صَاحِبِهِ الْحَرْفَ وَالشَّيْءَ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : قَوْلُهُ : " وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ " : أَيْ لَيْسَ مِمَّا يُتَقَرَّبُ بِهِ إِلَيْكَ
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan, Rasululloh ﷺ dan rivoyat qilinadiki, u zot namozni boshlaganlarida takbir aytar, soʻngra: «Men yuzimni osmonlar va yerni yaratgan Zotga, butun haqdan ogʻib yagona Allohga muslim boʻlgan holda qaratdim va men mushriklardan emasman. Albatta, namozim, qurbonligim, hayotim va oʻlimim olamlarning Robbi boʻlmish Allohnikidir. Uning sherigi yoʻq. Men shunga buyurilganman va men muslimlarning avvalimen. Ey Alloh! Sen Egasen. Sendan boshqa iloh yoʻq. Sen mening Robbimsen va men Sening bandangmen. Men oʻzimga zulm qildim va gunohimni eʼtirof etdim. Bas, gunohlarimni butunlay magʻfirat qilgin, chunki gunohlarni Sendan oʻzga magʻfirat qiladigan zot yoʻq. Va meni eng goʻzal axloqqa hidoyat qilgin, ularning eng goʻzaliga Sendan oʻzga hidoyat qiladigan zot yoʻq. Va uning yomonini mendan burgin, uning yomonini Sendan oʻzga buradigan zot yoʻq. Labbayk va saʼdayk! Butun yaxshilik Sening qoʻlingdadir, yomonlik esa Senga nisbat qilinmaydi. Men Sen bilanmen va Senga qaytajakmen. Sen barakotli va oliysen. Sendan magʻfirat soʻrayman va Senga tavba qilaman», der edilar. Abu Solih: «Mening Sendan oʻzga ilohim yoʻq», dedi. Muhammad ibn Yahyo aytdi: Ularning biri ikkinchisidan bir harfni yoki bir narsani ziyoda qiladi. Abu Bakr aytdi: U zotning: «Yomonlik Senga nisbat qilinmaydi», degan soʻzlari — yaʼni u Senga yaqinlashiladigan narsalardan emas.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан, Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилинадики, у зот намозни бошлаганларида такбир айтар, сўнгра: «Мен юзимни осмонлар ва ерни яратган Зотга, бутун ҳақдан оғиб ягона Аллоҳга муслим бўлган ҳолда қаратдим ва мен мушриклардан эмасман. Албатта, намозим, қурбонлигим, ҳаётим ва ўлимим оламларнинг Робби бўлмиш Аллоҳникидир. Унинг шериги йўқ. Мен шунга буюрилганман ва мен муслимларнинг аввалимен. Эй Аллоҳ! Сен Эгасен. Сендан бошқа илоҳ йўқ. Сен менинг Роббимсен ва мен Сенинг бандангмен. Мен ўзимга зулм қилдим ва гуноҳимни эътироф этдим. Бас, гуноҳларимни бутунлай мағфират қилгин, чунки гуноҳларни Сендан ўзга мағфират қиладиган зот йўқ. Ва мени энг гўзал ахлоққа ҳидоят қилгин, уларнинг энг гўзалига Сендан ўзга ҳидоят қиладиган зот йўқ. Ва унинг ёмонини мендан бургин, унинг ёмонини Сендан ўзга бурадиган зот йўқ. Лаббайк ва саъдайк! Бутун яхшилик Сенинг қўлингдадир, ёмонлик эса Сенга нисбат қилинмайди. Мен Сен биланмен ва Сенга қайтажакмен. Сен баракотли ва олийсен. Сендан мағфират сўрайман ва Сенга тавба қиламан», дер эдилар. Абу Солиҳ: «Менинг Сендан ўзга илоҳим йўқ», деди. Муҳаммад ибн Яҳё айтди: Уларнинг бири иккинчисидан бир ҳарфни ёки бир нарсани зиёда қилади. Абу Бакр айтди: У зотнинг: «Ёмонлик Сенга нисбат қилинмайди», деган сўзлари — яъни у Сенга яқинлашиладиган нарсалардан эмас.