نا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ ، أَخْبَرَنَا أَبِي ، وَشُعَيْبٌ يَعْنِي ابْنَ اللَّيْثِ ، قَالا : أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ ، نا خَالِدٌ . ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى ، نا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ ، حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ يَزِيدَ ، عَنِ ابْنِ أَبِي هِلالٍ ، عَنْ نُعَيْمٍ الْمُجْمِرِ ، قَالَ : صَلَّيْتُ وَرَاءَ أَبِي هُرَيْرَةَ ، فَقَرَأَ : " بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ، ثُمَّ قَرَأَ بِأُمِّ الْقُرْآنِ ، حَتَّى بَلَغَ وَلا الضَّالِّينَ فَقَالَ : آمِينَ ، وَقَالَ النَّاسُ : آمِينَ ، وَيَقُولُ كُلَّمَا سَجَدَ : اللَّهُ أَكْبَرُ ، وَإِذَا قَامَ مِنَ الْجُلُوسِ ، قَالَ : اللَّهُ أَكْبَرُ ، وَيَقُولُ إِذَا سَلَّمَ : " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ ، إِنِّي لأَشْبَهُكُمْ صَلاةً بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، جَمِيعُهَا لَفْظًا وَاحِدًا ، غَيْرُ أَنَّ ابْنَ عَبْدِ الْحَكَمِ ، قَالَ : وَإِذَا قَامَ مِنَ الْجُلُوسِ فِي الاثْنَيْنِ ، قَالَ : اللَّهُ أَكْبَرُ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : قَدِ اسْتَقْصَيْتُ ذِكْرَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فِي كِتَابِ مَعَانِي الْقُرْآنِ ، وَبَيَّنْتُ فِي ذَلِكَ الْكِتَابِ أَنَّهُ مِنَ الْقُرْآنِ بِبَيَانٍ وَاضِحٍ غَيْرِ مُشْكِلٍ عِنْدَ مَنْ يَفْهَمُ صِنَاعَةَ الْعِلْمِ ، وَيَتَدَبَّرُ مَا بَيَّنْتُ فِي ذَلِكَ الْكِتَابِ ، وَيَرْزُقُهُ اللَّهُ فَهْمَهُ وَيُوَفِّقُهُ لإِدْرَاكِ الصَّوَابِ وَالرَّشَادِ بِمَنِّهِ وَفَضْلِهِ
Nuʼaym al-Mujmir aytdi: Men Abu Hurayraning orqasida namoz oʻqidim. U {Bismillahir Rohmanir Rohiym}ni oʻqidi, soʻng Ummul-Qurʼonni oʻqidi. {va lad-dolliyn}ga yetganda: «Omiyn», dedi, odamlar ham: «Omiyn», deyishdi. Har sajda qilganda: «Allohu akbar», der edi. Oʻtirishdan turganda: «Allohu akbar», der edi. Salom berganda esa: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men namozda Rasululloh ﷺ ga sizlardan koʻra oʻxshashroqman», der edi. Ularning barchasi bir xil lafzda rivoyat qildi, faqat Ibn Abdul-Hakam: «Ikki rakatdan keyingi oʻtirishdan turganda: ‹Allohu akbar›, der edi», dedi. Abu Bakr aytdi: {Bismillahir Rohmanir Rohiym} zikrini Kitob maoniyl-Qurʼonda toʻliq keltirganman va u kitobda uning Qurʼondan ekanini ilm sanʼatini tushunadigan, u kitobda bayon qilganlarimni tadabbur qiladigan, Alloh unga tushunishni rizq qilib bergan va Oʻz minnati va fazli bilan toʻgʻrilik hamda rushdni idrok etishga muvaffaq qilgan kishi uchun mushkil boʻlmagan ravshan bayon bilan bayon qilganman.Нуъайм ал-Мужмир айтди: Мен Абу Ҳурайранинг орқасида намоз ўқидим. У {Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм}ни ўқиди, сўнг Уммул-Қуръонни ўқиди. {ва лад-доллийн}га етганда: «Омийн», деди, одамлар ҳам: «Омийн», дейишди. Ҳар сажда қилганда: «Аллоҳу акбар», дер эди. Ўтиришдан турганда: «Аллоҳу акбар», дер эди. Салом берганда эса: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен намозда Расулуллоҳ ﷺ га сизлардан кўра ўхшашроқман», дер эди. Уларнинг барчаси бир хил лафзда ривоят қилди, фақат Ибн Абдул-Ҳакам: «Икки ракатдан кейинги ўтиришдан турганда: ‹Аллоҳу акбар›, дер эди», деди. Абу Бакр айтди: {Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм} зикрини Китоб маонийл-Қуръонда тўлиқ келтирганман ва у китобда унинг Қуръондан эканини илм санъатини тушунадиган, у китобда баён қилганларимни тадаббур қиладиган, Аллоҳ унга тушунишни ризқ қилиб берган ва Ўз миннати ва фазли билан тўғрилик ҳамда рушдни идрок этишга муваффақ қилган киши учун мушкил бўлмаган равшан баён билан баён қилганман.