نَا مُحَمَّدُ بْنُ عَزِيزٍ الأَيْلِيُّ ، أَنَّ سَلامَةَ حَدَّثَهُمْ ، عَنْ عُقَيْلٍ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيَّ ، أَخْبَرَهُ ، أَنّ الْمُسْلِمِينَ بَيْنَمَا هُمْ فِي صَلاةِ الْفَجْرِ مِنْ يَوْمِ الاثْنَيْنِ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِهِمْ لَمْ يَفْجَأْهُمْ إِلا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ كَشَفَ سِتْرَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ ، فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ وَهُمْ صُفُوفٌ فِي الصَّلاةِ ، ثُمَّ تَبَسَّمَ فَضَحِكَ : فَنَكَصَ أَبُو بَكْرٍ عَلَى عَقِبَيْهِ لِيَصِلَ الصَّفَّ ، " وَظَنَّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ أَنْ يَخْرُجَ إِلَى الصَّلاةِ ، فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ ، أَنْ أَتِمُّوا صَلاتَكُمْ "
Anas ibn Molik al-Ansoriy (roziyallohu anhu) xabar berdiki, musulmonlar dushanba kuni bomdod namozida — Abu Bakr ularga namoz oʻqitayotgan paytida — birdan Rasululloh ﷺ Oishaning hujrasi pardasini koʻtarib, ularga — ular namoz saflarida (turgan) holda — qaradilar, soʻng kulib tabassum qildilar. Abu Bakr — Rasululloh ﷺ namozga chiqmoqchi deb oʻylab — safga qoʻshilish uchun tovonlari ustida ortiga chekindi. Shunda Rasululloh ﷺ ularga qoʻllari bilan — namozlaringizni toʻliq oʻqinglar (deb) — ishora qildilar.Анас ибн Молик ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) хабар бердики, мусулмонлар душанба куни бомдод намозида — Абу Бакр уларга намоз ўқитаётган пайтида — бирдан Расулуллоҳ ﷺ Оишанинг ҳужраси пардасини кўтариб, уларга — улар намоз сафларида (турган) ҳолда — қарадилар, сўнг кулиб табассум қилдилар. Абу Бакр — Расулуллоҳ ﷺ намозга чиқмоқчи деб ўйлаб — сафга қўшилиш учун товонлари устида ортига чекинди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга қўллари билан — намозларингизни тўлиқ ўқинглар (деб) — ишора қилдилар.