Habib ibn Abu Sobit aytdi: Hajjoj xutba qilayotgan, Ibn Umar esa hozir edi; yonida ikki oʻgʻli bor edi — biri oʻng tomonida, ikkinchisi chap tomonida. Shunda Hajjoj: «Ibn Zubayr Allohning kitobini agʻdar-toʻntar qildi, Alloh uning qalbini agʻdarsin», dedi. Ibn Umar esa unga yuzlangan edi. Ibn Umar: «Bu na sening qoʻlingda, na uning qoʻlida», dedi. Hajjoj jim qoldi, soʻng: «Alloh bizga, har bir musulmonga va senga ham, ey shayx, aql (bilan ish tutish)ni oʻrgatgan», dedi. Ibn Umar kula boshladi. (Roviy) buni Osimdan, u Habibdan hikoya qilib aytdi: Soʻng u sapchib turdi, ikki oʻgʻli uni oʻtqazdi. U: «Meni qoʻyinglar; men unga: ‹Yolgʻon aytding› deyish — fazl oʻshanda edi — (soʻzini) tark qildim», dedi.Ҳабиб ибн Абу Собит айтди: Ҳажжож хутба қилаётган, Ибн Умар эса ҳозир эди; ёнида икки ўғли бор эди — бири ўнг томонида, иккинчиси чап томонида. Шунда Ҳажжож: «Ибн Зубайр Аллоҳнинг китобини ағдар-тўнтар қилди, Аллоҳ унинг қалбини ағдарсин», деди. Ибн Умар эса унга юзланган эди. Ибн Умар: «Бу на сенинг қўлингда, на унинг қўлида», деди. Ҳажжож жим қолди, сўнг: «Аллоҳ бизга, ҳар бир мусулмонга ва сенга ҳам, эй шайх, ақл (билан иш тутиш)ни ўргатган», деди. Ибн Умар кула бошлади. (Ровий) буни Осимдан, у Ҳабибдан ҳикоя қилиб айтди: Сўнг у сапчиб турди, икки ўғли уни ўтқазди. У: «Мени қўйинглар; мен унга: ‹Ёлғон айтдинг› дейиш — фазл ўшанда эди — (сўзини) тарк қилдим», деди.