حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ ، ثنا ابْنُ عُلَيَّةَ ، ثنا شُعْبَةُ . ح وَثنا الصَّنْعَانِيُّ ، نا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ ، نا شُعْبَةُ ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ ، عَنْ أَوْسِ بْنِ ضَمْعَجٍ ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، قَالَ : " وَلا تَؤُمَّنَّ رَجُلا فِي سُلْطَانِهِ وَلا فِي أَهْلِهِ ، وَلا تَجْلِسْ عَلَى تَكْرِمَتِهِ إِلا بِإِذْنِهِ " , أَوْ قَالَ : " يَأْذَنُ لَكَ "
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kishiga oʻz hukmronlik joyida va oʻz ahli oldida imomlik qilma, uning hurmat oʻrniga ham uning izinsiz oʻtirma», yoki: «u senga izn bermaguncha (oʻtirma)», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кишига ўз ҳукмронлик жойида ва ўз аҳли олдида имомлик қилма, унинг ҳурмат ўрнига ҳам унинг изинсиз ўтирма», ёки: «у сенга изн бермагунча (ўтирма)», дедилар.