حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنِ الأَعْمَشِ ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ ، قَالَ : " كُنَّا نَتَحَامَلُ ، فَكَانَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالصَّدَقَةِ الْعَظِيمَةِ ، فَيُقَالُ : مُرَاءٍ ، وَيَجِيءُ الرَّجُلُ بِنِصْفِ صَاعٍ ، فَيُقَالُ : إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنْ هَذَا ، فَنَزَلَتْ : الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ ، وَالَّذِينَ لا يَجِدُونَ إِلا جُهْدَهُمْ "
Abu Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Biz zoʻrgʻa mehnat qilib yuk tashir edik. Bir kishi katta sadaqa keltirsa: «Riyokor», deyilardi; yana bir kishi yarim soʼ keltirsa: «Albatta, Alloh bundan behojatdir», deyilardi. Shunda: «Sadaqalar borasida koʻngilli xayr qiluvchi moʻminlarni va oʻz mehnatlaridan boshqa narsa topolmaydiganlarni ayblaydiganlar...» oyati nozil boʻldi.Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз зўрға меҳнат қилиб юк ташир эдик. Бир киши катта садақа келтирса: «Риёкор», дейиларди; яна бир киши ярим сў келтирса: «Албатта, Аллоҳ бундан беҳожатдир», дейиларди. Шунда: «Садақалар борасида кўнгилли хайр қилувчи мўминларни ва ўз меҳнатларидан бошқа нарса тополмайдиганларни айблайдиганлар...» ояти нозил бўлди.