Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) dedi: Rasululloh ﷺ: «Chorvangizni va oilangizni quyosh botganidan (qorongʻulik) ketguncha ushlab turinglar», dedilar. Yusuf bizga: «fahvatul-isho», dedi. Abu Bakr aytdi: Bu, mening bilishimcha, tashifdir; u faqat «fahvatul-isho» — qorongʻulik quyuqlashgan (paytdir). Bu xabarda Yusufdan boshqalar ham «fahva» deb aytganlar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Чорвангизни ва оилангизни қуёш ботганидан (қоронғулик) кетгунча ушлаб туринглар», дедилар. Юсуф бизга: «фаҳватул-ишо», деди. Абу Бакр айтди: Бу, менинг билишимча, ташифдир; у фақат «фаҳватул-ишо» — қоронғулик қуюқлашган (пайтдир). Бу хабарда Юсуфдан бошқалар ҳам «фаҳва» деб айтганлар.