ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ ، ثنا زِيَادٌ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْبَكَّائِيَّ ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَهُوَ ابْنُ أَبِي لَيْلَى ، عَنْ عَطَاءٍ ، عَنْ أَبِي الْخَلِيلِ ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ سَاقَ هَدْيًا تَطَوُّعًا فَعَطَبَ ، فَلا يَأْكُلْ مِنْهُ ، فَإِنَّهُ إِنْ أَكَلَ مِنْهُ كَانَ عَلَيْهِ بَدَلُهُ ، وَلَكِنْ لِيَنْحَرْهَا ، ثُمَّ يَغْمِسْ نَعْلَهَا فِي دَمِهَا ، ثُمَّ يَضْرِبْ فِي جَنْبِهَا وَإِنْ كَانَ هَدْيًا وَاجِبًا ، فَلْيَأْكُلْ إِنْ شَاءَ ، فَإِنَّهُ لا بُدَّ مِنْ قَضَائِهِ " ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ : هَذَا الْحَدِيثُ مُرْسَلٌ بَيْنَ أَبِي الْخَلِيلِ ، وَأَبِي قَتَادَةَ رَجُلٌ
Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim nafl hadiy haydab kelsa-yu, u halokatga uchrasa, undan yemasin; chunki agar undan yesa, uning oʻrniga boshqasini (berish) uning zimmasida boʻladi. Balki uni soʻysin, soʻng choriqini qoniga botirsin, soʻng uning yonboshiga ursin. Agar hadiy vojib boʻlsa, xohlasa yesin, chunki uni qazo qilish baribir lozimdir», dedilar. Abu Bakr aytdi: Bu hadis mursaldir, Abul-Xalil bilan Abu Qatoda orasida bir kishi bor.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким нафл ҳадий ҳайдаб келса-ю, у ҳалокатга учраса, ундан емасин; чунки агар ундан еса, унинг ўрнига бошқасини (бериш) унинг зиммасида бўлади. Балки уни сўйсин, сўнг чориқини қонига ботирсин, сўнг унинг ёнбошига урсин. Агар ҳадий вожиб бўлса, хоҳласа есин, чунки уни қазо қилиш барибир лозимдир», дедилар. Абу Бакр айтди: Бу ҳадис мурсалдир, Абул-Халил билан Абу Қатода орасида бир киши бор.