ثنا أَبُو بِشْرٍ الْوَاسِطِيُّ ، ثنا خَالِدٌ ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ ، قَالَ : قُلْتُ لابْنِ عَبَّاسٍ : أَرَأَيْتَ الرُّكُوبَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ؟ قَالَ : قَوْمُكَ يَزْعُمُونَ أَنَّهَا سُنَّةٌ ، قَالَ : صَدَقُوا وَكَذَبُوا ، " جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى مَكَّةَ فَجَعَلَ يَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ، فَخَرَجَ أَهْلُ مَكَّةَ حَتَّى خَرَجَ النِّسَاءُ ، وَكَانَ لا يَضْرِبُ أَحَدًا عِنْدَهُ وَلا يَدَعُونَهُ فَدَعَا بِرَاحِلَتِهِ فَرَكِبَ ، وَلَوْ يُتْرَكُ لَكَانَ الْمَشْيُ أَحَبَّ إِلَيْهِ " ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ : قَوْلُ ابْنِ عَبَّاسٍ : صَدَقُوا وَكَذَبُوا يُرِيدُ صَدَقُوا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ رَكِبَ بَيْنَهُمَا ، وَكَذَبُوا بِقَوْلِ إِنَّهُ لَيْسَ بِسُنَّةٍ وَاجِبَةٍ ، وَلا فَضِيلَةٍ ، وَإِنَّمَا هِيَ إِبَاحَةٌ لا حَتْمٌ ، وَلا فَضِيلَةٌ
Abut-Tufayl aytdi: Men Ibn Abbosga: «Safo bilan Marva orasida ulov minib (saʼy qilish) haqida nima deysiz?» dedim. U: «Qavming buni sunnat deb daʼvo qiladi», dedi. Soʻng: «Ular rost ham aytdilar, yolgʻon ham aytdilar. Nabiy ﷺ Makkaga keldilar va Safo bilan Marva orasida tavof qila boshladilar. Makka ahli chiqdi, hatto ayollar ham chiqdi. U zot yonlaridagi hech kimni urmas, (odamlar) esa u zotni qoʻyib yubormas edilar. Shunda u zot ulovlarini keltirishni buyurdilar va unga mindilar. Agar qoʻyib yuborilganlarida edi, piyoda yurish u zotga suyukliroq boʻlar edi», dedi. Abu Bakr aytdi: Ibn Abbosning «rost ham aytdilar, yolgʻon ham aytdilar» degan soʻzi shuni anglatadi: Nabiy ﷺ ikkisi orasida ulovga minganlari haqida rost aytdilar; uni sunnat deb aytishlarida esa yolgʻon aytdilar, chunki u vojib sunnat ham, fazilat ham emas; balki u shunchaki ruxsatdir — hatmiy ham, fazilat ham emas.Абут-Туфайл айтди: Мен Ибн Аббосга: «Сафо билан Марва орасида улов миниб (саъй қилиш) ҳақида нима дейсиз?» дедим. У: «Қавминг буни суннат деб даъво қилади», деди. Сўнг: «Улар рост ҳам айтдилар, ёлғон ҳам айтдилар. Набий ﷺ Маккага келдилар ва Сафо билан Марва орасида тавоф қила бошладилар. Макка аҳли чиқди, ҳатто аёллар ҳам чиқди. У зот ёнларидаги ҳеч кимни урмас, (одамлар) эса у зотни қўйиб юбормас эдилар. Шунда у зот уловларини келтиришни буюрдилар ва унга миндилар. Агар қўйиб юборилганларида эди, пиёда юриш у зотга суюклироқ бўлар эди», деди. Абу Бакр айтди: Ибн Аббоснинг «рост ҳам айтдилар, ёлғон ҳам айтдилар» деган сўзи шуни англатади: Набий ﷺ иккиси орасида уловга минганлари ҳақида рост айтдилар; уни суннат деб айтишларида эса ёлғон айтдилар, чунки у вожиб суннат ҳам, фазилат ҳам эмас; балки у шунчаки рухсатдир — ҳатмий ҳам, фазилат ҳам эмас.