ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بِحَدِيثٍ غَرِيبٍ ، حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، قَالَ : قَرَأْتُ عَلَى أَبِي قُرَّةَ مُوسَى بْنِ طَارِقٍ ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ ، عَنْ جَابِرٍ ، " أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ رَجَعَ مِنْ عُمْرَةِ الْجِعْرَانَةِ ، بَعَثَ أَبَا بَكْرٍ عَلَى الْحَجِّ ، فَأَقْبَلْنَا مَعَهُ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْعَرْجِ ثَوَّبَ بِالصُّبْحِ ، فَلَمَّا اسْتَوَى لِيُكَبِّرَ سَمِعَ الرَّغْوَةَ خَلْفَ ظَهْرِهِ ، فَوَقَفَ عَنِ التَّكْبِيرِ ، فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ ، وَقَالَ : " فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ النَّفْرِ الأَوَّلِ قَامَ أَبُو بَكْرٍ فَخَطَبَ النَّاسُ ، فَحَدَّثَهُمْ كَيْفَ يَنْفِرُونَ ، وَكَيْفَ يَرْمُونَ فَعَلَّمَهُمْ مَنَاسِكَهُمْ ، فَلَمَّا فَرَغَ قَامَ عَلِيٌّ ، فَقَرَأَ بَرَاءَةَ عَلَى النَّاسِ حَتَّى خَتَمَهَا "
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Jiʼrona umrasidan qaytganlarida, Abu Bakrni hajga joʻnatdilar. Biz u bilan birga yoʻlga chiqdik. Arjga yetganimizda subh namoziga chorlandi. U takbir aytish uchun turganida, orqasidan tuya boʻkirganini eshitdi va takbirdan toʻxtadi — soʻng hadisni toʻliq zikr qildi va aytdi: — Birinchi nafr kuni boʻlganida, Abu Bakr turib odamlarga xutba qildi va ularga qanday koʻchishlarini, qanday tosh otishlarini soʻzlab, manosiklarini oʻrgatdi. U tugatgach, Ali turib, odamlarga Baroatni oxirigacha oʻqib berdi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Жиърона умрасидан қайтганларида, Абу Бакрни ҳажга жўнатдилар. Биз у билан бирга йўлга чиқдик. Аржга етганимизда субҳ намозига чорланди. У такбир айтиш учун турганида, орқасидан туя бўкирганини эшитди ва такбирдан тўхтади — сўнг ҳадисни тўлиқ зикр қилди ва айтди: — Биринчи нафр куни бўлганида, Абу Бакр туриб одамларга хутба қилди ва уларга қандай кўчишларини, қандай тош отишларини сўзлаб, маносикларини ўргатди. У тугатгач, Али туриб, одамларга Бароатни охиригача ўқиб берди.