وَعَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ لَا تَعْجِزَ أُمَّتِي عِنْدَ رَبِّهَا أَنْ يُؤَخِّرَهُمْ نِصْفَ يَوْمٍ» . قِيلَ لِسَعْدٍ: وَكَمْ نِصْفُ يَوْمٍ؟ قَالَ: خَمْسُمِائَةِ سَنَةٍ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta men ummatim Robbisi huzurida (umrini) yarim kunga uzaytirib qoldirishdan ojiz boʻlmasligini umid qilaman», dedilar. Saʼdga: «Yarim kun qancha boʻladi?» deyildi. U: «Besh yuz yildir», dedi.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта мен умматим Роббиси ҳузурида (умрини) ярим кунга узайтириб қолдиришдан ожиз бўлмаслигини умид қиламан», дедилар. Саъдга: «Ярим кун қанча бўлади?» дейилди. У: «Беш юз йилдир», деди.