عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " تَحَاجَّتِ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَقَالَتِ النَّارُ: أُوثِرْتُ بِالْمُتَكَبِّرِينَ وَالْمُتَجَبِّرِينَ وَقَالَتِ الْجَنَّةُ: فَمَا لِي لَا يَدْخُلُنِي إِلَّا ضُعَفَاءُ النَّاسِ وَسَقَطُهُمْ وَغِرَّتُهُمْ. قَالَ اللَّهُ تَعَالَى لِلْجَنَّةِ: إِنَّمَا أَنْتِ رَحْمَتِي أَرْحَمُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ مِنْ عِبَادِي وَقَالَ لِلنَّارِ: إِنَّمَا أَنْتِ عَذَابِي أُعَذِّبُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ مِنْ عِبَادِي وَلِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْكُمَا مِلْؤُهَا فَأَمَّا النَّارُ فَلَا تَمْتَلِئُ حَتَّى يَضَعَ اللَّهُ رِجْلَهُ. تَقُولُ: قَطْ قَطْ قَطْ فَهُنَالِكَ تَمْتَلِئُ وَيُزْوَى بَعْضُهَا إِلَى بَعْضٍ فَلَا يَظْلِمُ اللَّهُ مِنْ خَلْقِهِ أَحَدًا وَأَمَّا الْجَنَّةُ فإِنَّ اللَّهَ ينشئ لَهَا خلقا ". مُتَّفق عَلَيْهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat va doʻzax bahslashdilar. Doʻzax: ‹Menga mutakabbir va zolimlar (kirishi bilan) imtiyoz berildi›, dedi. Jannat esa: ‹Menga nega faqat zaif, past va soddadil kishilargina kiradi?› dedi. Alloh taolo jannatga: ‹Sen Mening rahmatimsan, sen orqali bandalarimdan xohlaganimga rahm qilaman›, dedi. Doʻzaxga esa: ‹Sen Mening azobimsan, sen orqali bandalarimdan xohlaganimni azoblayman. Ikkalangiz ham toʻlasiz›, dedi. Doʻzax esa Alloh unga oyogʻini qoʻymaguncha toʻlmaydi. Shunda u: ‹Boʻldi, boʻldi, boʻldi!› deydi. Ana shunda u toʻladi va bir qismi boshqa qismiga qoʻshiladi. Alloh maxluqotlaridan hech kimga zulm qilmaydi. Jannatga kelsak, Alloh unga (yangi) xalq yaratadi», dedilar. Muttafaqun alayh.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат ва дўзах баҳслашдилар. Дўзах: ‹Менга мутакаббир ва золимлар (кириши билан) имтиёз берилди›, деди. Жаннат эса: ‹Менга нега фақат заиф, паст ва соддадил кишиларгина киради?› деди. Аллоҳ таоло жаннатга: ‹Сен Менинг раҳматимсан, сен орқали бандаларимдан хоҳлаганимга раҳм қиламан›, деди. Дўзахга эса: ‹Сен Менинг азобимсан, сен орқали бандаларимдан хоҳлаганимни азоблайман. Иккалангиз ҳам тўласиз›, деди. Дўзах эса Аллоҳ унга оёғини қўймагунча тўлмайди. Шунда у: ‹Бўлди, бўлди, бўлди!› дейди. Ана шунда у тўлади ва бир қисми бошқа қисмига қўшилади. Аллоҳ махлуқотларидан ҳеч кимга зулм қилмайди. Жаннатга келсак, Аллоҳ унга (янги) халқ яратади», дедилар. Муттафақун алайҳ.