حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ رُبَيِّعَ بِنْتَ مُعَوِّذِ بْنِ عَفْرَاءَ، جَاءَتْ هِيَ وَعَمُّهَا إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَأَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا اخْتَلَعَتْ مِنْ زَوْجِهَا فِي زَمَانِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَبَلَغَ ذَلِكَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَلَمْ يُنْكِرْهُ . وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عِدَّتُهَا عِدَّةُ الْمُطَلَّقَةِ .
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Rubayyiʼ bint Muavviz ibn Afroʼ oʻzi va amakisi bilan Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) huzuriga kelib, unga Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu) zamonida eridan (mol berib, xulʼ orqali) ajralganini aytdi. Bu Usmon ibn Affonga yetib bordi, u esa buni inkor qilmadi. Abdulloh ibn Umar: «Uning iddasi taloq qilingan ayolning iddasidir», dedi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Рубаййиъ бинт Муаввиз ибн Афроъ ўзи ва амакиси билан Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) ҳузурига келиб, унга Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу) замонида эридан (мол бериб, хулъ орқали) ажралганини айтди. Бу Усмон ибн Аффонга етиб борди, у эса буни инкор қилмади. Абдуллоҳ ибн Умар: «Унинг иддаси талоқ қилинган аёлнинг иддасидир», деди.