Muhammad ibn Iyos ibn al-Bukayr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: Bir kishi xotinini u bilan qoʻshilishdan (jimoʼdan) oldin uch taloq qildi, soʻng unga yana u ayolni nikohlash istagi tugʻildi. U fatvo soʻrab keldi, men ham unga (savol) berish uchun birga bordim. U bu haqda Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo) va Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan soʻradi. Ikkovi: «Biz senga, u boshqa bir erga tegmagunicha, uni nikohlashni joiz deb koʻrmaymiz», dedilar. U: «Axir men uni faqat bir marta taloq qilgan edim», dedi. Ibn Abbos: «Sen qoʻlingdagi imkoniyatni (ortiqcha marhamatni) oʻzing qoʻyib yubording», dedi.Муҳаммад ибн Иёс ибн ал-Букайр (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у деди: Бир киши хотинини у билан қўшилишдан (жимоъдан) олдин уч талоқ қилди, сўнг унга яна у аёлни никоҳлаш истаги туғилди. У фатво сўраб келди, мен ҳам унга (савол) бериш учун бирга бордим. У бу ҳақда Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) ва Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан сўради. Иккови: «Биз сенга, у бошқа бир эрга тегмагунича, уни никоҳлашни жоиз деб кўрмаймиз», дедилар. У: «Ахир мен уни фақат бир марта талоқ қилган эдим», деди. Ибн Аббос: «Сен қўлингдаги имкониятни (ортиқча марҳаматни) ўзинг қўйиб юбординг», деди.