Molik Rabiʼa ibn Abu Abdurrahmon va boshqalardan eshitishicha, ular shuni zikr qilardilar: Furofisa ibn Umayr al-Hanafiyning bir mukotabi bor edi. U (mukotab) unga (Furofisaga) mukotabasi (shartnomasi) boʻyicha zimmasidagi barcha (toʻlov)ni bir yoʻla toʻlashni taklif qildi, biroq Furofisa (qabul qilishdan) bosh tortdi. Shunda mukotab Madina amiri boʻlgan Marvon ibn al-Hakamning oldiga borib, unga buni aytdi. Marvon Furofisani chaqirib, unga shuni aytdi, ammo u koʻnmadi. Marvon oʻsha molni mukotabdan olib, bayt ul-molga qoʻyilishini buyurdi va mukotabga: «Bor, sen ozod boʻlding», dedi. Furofisa buni koʻrgach, molni oldi. Molik aytdi: «Bizdagi hukm shuki, mukotab zimmasidagi boʻlib-boʻlib toʻlanadigan barcha toʻlovlar (nujum)ni muddatidan avval ado etsa, bu unga joizdir va xoʻjasining buni rad etishga haqqi yoʻq. Chunki u shu bilan mukotabdan har qanday shart, xizmat yoki safar (majburiyati)ni soqit qiladi. Zero, zimmasida qullikdan (biror) qoldiq bor kishining ozodligi toʻliq boʻlmaydi, hurmati (daxlsizligi) toʻliq boʻlmaydi, guvohligi qabul boʻlmaydi, merosi vojib boʻlmaydi va bu ishida shunga oʻxshash (narsalar toʻliq boʻlmaydi). Xoʻjasiga uning ozodligidan keyin unga xizmatni shart qilib qoʻyish loyiq emas». Molik ogʻir kasal boʻlib qolgan mukotab haqida — u ozod merosxoʻrlari oʻziga voris boʻlishi uchun barcha nujumlarni xoʻjasiga toʻlab bermoqchi boʻlgan va oʻz mukotabasida (birga) farzandi boʻlmagan holda — aytdi: «Bu unga joizdir; chunki shu bilan uning hurmati (daxlsizligi) toʻliq boʻladi, guvohligi qabul boʻladi, odamlarning zimmasidagi qarzlarini iqror qilishi joiz boʻladi va vasiyati joiz boʻladi. Xoʻjasining ‹u moli bilan mendan qochdi› deb buni rad etishga haqqi yoʻq».Молик Рабиъа ибн Абу Абдурраҳмон ва бошқалардан эшитишича, улар шуни зикр қилардилар: Фурофиса ибн Умайр ал-Ҳанафийнинг бир мукотаби бор эди. У (мукотаб) унга (Фурофисага) мукотабаси (шартномаси) бўйича зиммасидаги барча (тўлов)ни бир йўла тўлашни таклиф қилди, бироқ Фурофиса (қабул қилишдан) бош тортди. Шунда мукотаб Мадина амири бўлган Марвон ибн ал-Ҳакамнинг олдига бориб, унга буни айтди. Марвон Фурофисани чақириб, унга шуни айтди, аммо у кўнмади. Марвон ўша молни мукотабдан олиб, байт ул-молга қўйилишини буюрди ва мукотабга: «Бор, сен озод бўлдинг», деди. Фурофиса буни кўргач, молни олди. Молик айтди: «Биздаги ҳукм шуки, мукотаб зиммасидаги бўлиб-бўлиб тўланадиган барча тўловлар (нужум)ни муддатидан аввал адо эца, бу унга жоиздир ва хўжасининг буни рад этишга ҳаққи йўқ. Чунки у шу билан мукотабдан ҳар қандай шарт, хизмат ёки сафар (мажбурияти)ни соқит қилади. Зеро, зиммасида қулликдан (бирор) қолдиқ бор кишининг озодлиги тўлиқ бўлмайди, ҳурмати (дахлсизлиги) тўлиқ бўлмайди, гувоҳлиги қабул бўлмайди, мероси вожиб бўлмайди ва бу ишида шунга ўхшаш (нарсалар тўлиқ бўлмайди). Хўжасига унинг озодлигидан кейин унга хизматни шарт қилиб қўйиш лойиқ эмас». Молик оғир касал бўлиб қолган мукотаб ҳақида — у озод меросхўрлари ўзига ворис бўлиши учун барча нужумларни хўжасига тўлаб бермоқчи бўлган ва ўз мукотабасида (бирга) фарзанди бўлмаган ҳолда — айтди: «Бу унга жоиздир; чунки шу билан унинг ҳурмати (дахлсизлиги) тўлиқ бўлади, гувоҳлиги қабул бўлади, одамларнинг зиммасидаги қарзларини иқрор қилиши жоиз бўлади ва васияти жоиз бўлади. Хўжасининг ‹у моли билан мендан қочди› деб буни рад этишга ҳаққи йўқ».