Abu Zinod (rahimahulloh) xabar berishicha, Umar ibn Abdulazizning bir amili hiroba (qaroqchilik) ishida baʼzi kishilarni ushlab oldi, ular esa hech kimni oʻldirmagan edilar. (Amil) ularning qoʻllarini kesmoqchi yoki (ularni) oʻldirmoqchi boʻlib, bu haqda Umar ibn Abdulazizga xat yozdi. Umar ibn Abdulaziz unga: «Buning eng yengilini olsang (tanlasang edi)», deb yozdi. Yahyo aytdi: Men Molikning shunday deganini eshitdim: «Bizda bozorlarda qoʻyilgan, egalari oʻz idishlarida saqlab, bir-biriga qoʻshib (jamlab) himoyaga olgan odamlarning mollarini oʻgʻirlagan kishi haqidagi hukm shuki, kim shundan biror narsani oʻz saqlanish joyi (hirz)dan oʻgʻirlasa-yu, uning qiymati qoʻl kesish vojib boʻladigan (miqdorga) yetsa, unga kesish (vojib) boʻladi — mol egasi moli yonida boʻldimi yo boʻlmadimi, tunmi yo kunduzmi (baribir)». Molik qoʻl kesish vojib boʻladigan (narsani) oʻgʻirlagan, soʻng oʻgʻirlagani oʻzidan topilib, egasiga qaytarib berilgan kishi haqida: «Uning qoʻli kesiladi», dedi. Molik aytdi: «Agar birov: ‹Mol undan olinib, egasiga qaytarib berilgan boʻlsa, uning qoʻli qanday kesiladi?› desa, (javob shuki): u — ogʻzidan mast qiluvchi ichimlik hidi kelgan, ammo oʻzida mastlik boʻlmagan ichuvchi maqomidadir: u had bilan savalanadi. U mast qiluvchi (ichimlik)ni ichsa, garchi uni mast qilmasa ham, had bilan savalanadi — chunki uni mast boʻlish uchun ichgan. Xuddi shunday, oʻgʻrining qoʻli oʻzidan olingan oʻgʻirlik uchun kesiladi, garchi undan foydalanmagan va u egasiga qaytgan boʻlsa ham — chunki u oʻgʻirlaganida, uni olib ketish uchun oʻgʻirlagan». Molik bir uyga kelib, undan birgalashib oʻgʻirlik qilgan, soʻng bir tugun (yuk)ni birga koʻtarib chiqqan, yoki sandiq, yoki yogʻoch, yoki savat, yoxud shunga oʻxshash jamoa birga koʻtaradigan (narsa)ni koʻtarib chiqqan qavm haqida: «Ular buni saqlanish joyidan birga koʻtarib chiqarsalar-u, chiqargan narsalarining narxi qoʻl kesish vojib boʻladigan (miqdorga) — yaʼni uch dirham va undan yuqoriga — yetsa, ularning barchasiga kesish (vojib) boʻladi», dedi. U (Molik): «Agar ularning har biri alohida mol bilan chiqsa, kimning chiqargani uch dirham va undan yuqoriga yetsa, unga kesish boʻladi; kimning chiqargani uch dirhamga yetmasa, unga kesish yoʻq», dedi. Yahyo aytdi: Molik aytdi: «Bizdagi hukm shuki, agar bir kishining uyi oʻziga qulflangan boʻlib, unda oʻzidan boshqa hech kim boʻlmasa, undan biror narsa oʻgʻirlagan kishiga — uni butun uydan tashqariga chiqarmaguncha — kesish vojib boʻlmaydi; chunki butun uy uning hirzidir. Agar uyda u bilan birga boshqa bir sokin (yashovchi) boʻlib, ularning har biri oʻz eshigini qulflaydigan va (uy) ularning har biri uchun hirz boʻlsa, kim oʻsha uyning xonalaridan qoʻl kesish vojib boʻladigan biror narsani oʻgʻirlab, uni (umumiy) hovliga chiqarsa, uni oʻz hirzidan hirzi boʻlmagan (joyga) chiqargan boʻladi va unga kesish vojib boʻladi». Molik aytdi: «Bizda xoʻjasining molidan oʻgʻirlagan qul haqidagi hukm shuki, agar u (qul) xoʻjasining xizmatchilaridan ham, uyiga ishonilganlardan ham boʻlmay, yashirincha kirib, xoʻjasining molidan qoʻl kesish vojib boʻladigan (narsani) oʻgʻirlasa, unga kesish yoʻq. Choʻri ham shunday — xoʻjasining molidan oʻgʻirlasa, unga kesish yoʻq». U (Molik) xoʻjasining xizmatchilaridan ham, uyiga ishonilganlardan ham boʻlmagan, yashirincha kirib, xoʻjasining xotinining molidan qoʻl kesish vojib boʻladigan (narsani) oʻgʻirlagan qul haqida: «Uning qoʻli kesiladi», dedi. U (Molik): «Ayolning choʻrisi ham shunday — agar u na uning, na erining xizmatchisi boʻlmay, uyiga ham ishonilmagan boʻlsa-yu, yashirincha kirib, bekasining molidan qoʻl kesish vojib boʻladigan (narsani) oʻgʻirlasa, unga kesish yoʻq», dedi. Molik aytdi: «Ayolning bekasining xizmatchilaridan ham, uyiga ishonilganlardan ham boʻlmagan choʻrisi ham shunday — yashirincha kirib, bekasining erining molidan qoʻl kesish vojib boʻladigan (narsani) oʻgʻirlasa, uning qoʻli kesiladi». Molik aytdi: «Xotinining molidan oʻgʻirlagan er, yoki erining molidan oʻgʻirlagan xotin ham shunday — qoʻl kesish vojib boʻladigan (narsa haqida): agar ularning har biri sherigining molidan oʻgʻirlagan (narsa) oʻzlari qulflaydigan xonadan boshqa xonada, va oʻzlari boʻlgan xonadan boshqa hirzda boʻlsa, ulardan qaysi biri sherigining molidan qoʻl kesish vojib boʻladigan (narsani) oʻgʻirlasa, unga bunda kesish (vojib) boʻladi». Molik yosh goʻdak va tili ochilmagan (yaxshi gapira olmaydigan) ajnabiy (chet ellik) haqida: «Ular oʻz hirzidan yoki qulfidan oʻgʻirlansa (oʻgʻirlab olib ketilsa), ularni oʻgʻirlagan kishiga kesish (vojib) boʻladi; agar ular oʻz hirzi va qulfidan (oʻzlari) chiqib ketgan boʻlsalar, ularni oʻgʻirlagan kishiga kesish yoʻq», dedi. U (Molik): «Ular xuddi togʻdagi qoʻy va osilib turgan meva maqomidadir», dedi. Molik aytdi: «Bizda qabrlarni koʻzlab ochuvchi (qabr oʻgʻrisi) haqidagi hukm shuki, agar qabrdan chiqargan (narsasi) qoʻl kesish vojib boʻladigan (miqdorga) yetsa, unga bunda kesish (vojib) boʻladi». Molik: «Bu shuning uchunki, qabr — uydagi narsalar uchun uy hirz boʻlgani kabi, ichidagi (narsa) uchun hirzdir», dedi. U (Molik): «Unga — uni qabrdan chiqarmaguncha — kesish vojib boʻlmaydi», dedi.Абу Зинод (раҳимаҳуллоҳ) хабар беришича, Умар ибн Абдулазизнинг бир амили ҳироба (қароқчилик) ишида баъзи кишиларни ушлаб олди, улар эса ҳеч кимни ўлдирмаган эдилар. (Амил) уларнинг қўлларини кесмоқчи ёки (уларни) ўлдирмоқчи бўлиб, бу ҳақда Умар ибн Абдулазизга хат ёзди. Умар ибн Абдулазиз унга: «Бунинг энг енгилини олсанг (танласанг эди)», деб ёзди. Яҳё айтди: Мен Моликнинг шундай деганини эшитдим: «Бизда бозорларда қўйилган, эгалари ўз идишларида сақлаб, бир-бирига қўшиб (жамлаб) ҳимояга олган одамларнинг молларини ўғирлаган киши ҳақидаги ҳукм шуки, ким шундан бирор нарсани ўз сақланиш жойи (ҳирз)дан ўғирласа-ю, унинг қиймати қўл кесиш вожиб бўладиган (миқдорга) етса, унга кесиш (вожиб) бўлади — мол эгаси моли ёнида бўлдими ё бўлмадими, тунми ё кундузми (барибир)». Молик қўл кесиш вожиб бўладиган (нарсани) ўғирлаган, сўнг ўғирлагани ўзидан топилиб, эгасига қайтариб берилган киши ҳақида: «Унинг қўли кесилади», деди. Молик айтди: «Агар биров: ‹Мол ундан олиниб, эгасига қайтариб берилган бўлса, унинг қўли қандай кесилади?› деса, (жавоб шуки): у — оғзидан маст қилувчи ичимлик ҳиди келган, аммо ўзида мастлик бўлмаган ичувчи мақомидадир: у ҳад билан саваланади. У маст қилувчи (ичимлик)ни ичса, гарчи уни маст қилмаса ҳам, ҳад билан саваланади — чунки уни маст бўлиш учун ичган. Худди шундай, ўғрининг қўли ўзидан олинган ўғирлик учун кесилади, гарчи ундан фойдаланмаган ва у эгасига қайтган бўлса ҳам — чунки у ўғирлаганида, уни олиб кетиш учун ўғирлаган». Молик бир уйга келиб, ундан биргалашиб ўғирлик қилган, сўнг бир тугун (юк)ни бирга кўтариб чиққан, ёки сандиқ, ёки ёғоч, ёки сават, ёхуд шунга ўхшаш жамоа бирга кўтарадиган (нарса)ни кўтариб чиққан қавм ҳақида: «Улар буни сақланиш жойидан бирга кўтариб чиқарсалар-у, чиқарган нарсаларининг нархи қўл кесиш вожиб бўладиган (миқдорга) — яъни уч дирҳам ва ундан юқорига — етса, уларнинг барчасига кесиш (вожиб) бўлади», деди. У (Молик): «Агар уларнинг ҳар бири алоҳида мол билан чиқса, кимнинг чиқаргани уч дирҳам ва ундан юқорига етса, унга кесиш бўлади; кимнинг чиқаргани уч дирҳамга етмаса, унга кесиш йўқ», деди. Яҳё айтди: Молик айтди: «Биздаги ҳукм шуки, агар бир кишининг уйи ўзига қулфланган бўлиб, унда ўзидан бошқа ҳеч ким бўлмаса, ундан бирор нарса ўғирлаган кишига — уни бутун уйдан ташқарига чиқармагунча — кесиш вожиб бўлмайди; чунки бутун уй унинг ҳирзидир. Агар уйда у билан бирга бошқа бир сокин (яшовчи) бўлиб, уларнинг ҳар бири ўз эшигини қулфлайдиган ва (уй) уларнинг ҳар бири учун ҳирз бўлса, ким ўша уйнинг хоналаридан қўл кесиш вожиб бўладиган бирор нарсани ўғирлаб, уни (умумий) ҳовлига чиқарса, уни ўз ҳирзидан ҳирзи бўлмаган (жойга) чиқарган бўлади ва унга кесиш вожиб бўлади». Молик айтди: «Бизда хўжасининг молидан ўғирлаган қул ҳақидаги ҳукм шуки, агар у (қул) хўжасининг хизматчиларидан ҳам, уйига ишонилганлардан ҳам бўлмай, яширинча кириб, хўжасининг молидан қўл кесиш вожиб бўладиган (нарсани) ўғирласа, унга кесиш йўқ. Чўри ҳам шундай — хўжасининг молидан ўғирласа, унга кесиш йўқ». У (Молик) хўжасининг хизматчиларидан ҳам, уйига ишонилганлардан ҳам бўлмаган, яширинча кириб, хўжасининг хотинининг молидан қўл кесиш вожиб бўладиган (нарсани) ўғирлаган қул ҳақида: «Унинг қўли кесилади», деди. У (Молик): «Аёлнинг чўриси ҳам шундай — агар у на унинг, на эрининг хизматчиси бўлмай, уйига ҳам ишонилмаган бўлса-ю, яширинча кириб, бекасининг молидан қўл кесиш вожиб бўладиган (нарсани) ўғирласа, унга кесиш йўқ», деди. Молик айтди: «Аёлнинг бекасининг хизматчиларидан ҳам, уйига ишонилганлардан ҳам бўлмаган чўриси ҳам шундай — яширинча кириб, бекасининг эрининг молидан қўл кесиш вожиб бўладиган (нарсани) ўғирласа, унинг қўли кесилади». Молик айтди: «Хотинининг молидан ўғирлаган эр, ёки эрининг молидан ўғирлаган хотин ҳам шундай — қўл кесиш вожиб бўладиган (нарса ҳақида): агар уларнинг ҳар бири шеригининг молидан ўғирлаган (нарса) ўзлари қулфлайдиган хонадан бошқа хонада, ва ўзлари бўлган хонадан бошқа ҳирзда бўлса, улардан қайси бири шеригининг молидан қўл кесиш вожиб бўладиган (нарсани) ўғирласа, унга бунда кесиш (вожиб) бўлади». Молик ёш гўдак ва тили очилмаган (яхши гапира олмайдиган) ажнабий (чет эллик) ҳақида: «Улар ўз ҳирзидан ёки қулфидан ўғирланса (ўғирлаб олиб кетилса), уларни ўғирлаган кишига кесиш (вожиб) бўлади; агар улар ўз ҳирзи ва қулфидан (ўзлари) чиқиб кетган бўлсалар, уларни ўғирлаган кишига кесиш йўқ», деди. У (Молик): «Улар худди тоғдаги қўй ва осилиб турган мева мақомидадир», деди. Молик айтди: «Бизда қабрларни кўзлаб очувчи (қабр ўғриси) ҳақидаги ҳукм шуки, агар қабрдан чиқарган (нарсаси) қўл кесиш вожиб бўладиган (миқдорга) етса, унга бунда кесиш (вожиб) бўлади». Молик: «Бу шунинг учунки, қабр — уйдаги нарсалар учун уй ҳирз бўлгани каби, ичидаги (нарса) учун ҳирздир», деди. У (Молик): «Унга — уни қабрдан чиқармагунча — кесиш вожиб бўлмайди», деди.