أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِحَائِطٍ مِنْ حِيطَانِ مَكَّةَ أَوِ الْمَدِينَةِ سَمِعَ صَوْتَ إِنْسَانَيْنِ يُعَذَّبَانِ فِي قُبُورِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ " . ثُمَّ قَالَ " بَلَى كَانَ أَحَدُهُمَا لاَ يَسْتَبْرِئُ مِنْ بَوْلِهِ وَكَانَ الآخَرُ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ " . ثُمَّ دَعَا بِجَرِيدَةٍ فَكَسَرَهَا كِسْرَتَيْنِ فَوَضَعَ عَلَى كُلِّ قَبْرٍ مِنْهُمَا كِسْرَةً فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ فَعَلْتَ هَذَا قَالَ " لَعَلَّهُ أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا أَوْ أَنْ يَيْبَسَا " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Makka yoki Madina bogʻlaridan biri yonidan oʻtayotib, ikki kishining qabrlarida azoblanayotgan ovozini eshitdilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ular azoblanmoqda, holbuki ular katta (ogʻir) narsada azoblanayotgan emas», dedilar. Soʻng: «Yoʻq, aslida ulardan biri siydigidan ehtiyot boʻlmas edi, ikkinchisi esa gʻiybat qilib yurar edi», dedilar. Soʻng bir xurmo shoxini soʻrab, uni ikkiga sindirdilar-da, har bir qabr ustiga bittadan boʻlagini qoʻydilar. Unga: «Yo Rasululloh, nega bunday qildingiz?» deyildi. U zot: «Bu ikkisi qurimaguncha, balki ulardan azob yengillashi mumkin», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Макка ёки Мадина боғларидан бири ёнидан ўтаётиб, икки кишининг қабрларида азобланаётган овозини эшитдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Улар азобланмоқда, ҳолбуки улар катта (оғир) нарсада азобланаётган эмас», дедилар. Сўнг: «Йўқ, аслида улардан бири сийдигидан эҳтиёт бўлмас эди, иккинчиси эса ғийбат қилиб юрар эди», дедилар. Сўнг бир хурмо шохини сўраб, уни иккига синдирдилар-да, ҳар бир қабр устига биттадан бўлагини қўйдилар. Унга: «Ё Расулуллоҳ, нега бундай қилдингиз?» дейилди. У зот: «Бу иккиси қуримагунча, балки улардан азоб енгиллаши мумкин», дедилар.