Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Bani Isroilda qasos bor edi, ammo ularda diyat yoʻq edi. Shunda Alloh azza va jalla: {Ey imon keltirganlar! Sizlarga oʻldirilganlar haqida qasos farz qilindi: hur kishi uchun hur, qul uchun qul, ayol uchun ayol} degan oyatdan {Ammo kimga oʻz (musulmon) birodari tomonidan biror narsa (kechirim) berilsa, u holda yaxshilik bilan (diyat talabiga) ergashsin va (qotil) unga chiroyli tarzda (diyatni) ado etsin} degan soʻzigacha nozil qildi. Kechirim — ataylab oʻldirishda diyatni qabul qilishdir. ‹Yaxshilik bilan ergashish› — (diyat oluvchi) buni yaxshilik bilan talab qiladi, degani. ‹Chiroyli tarzda ado etish› esa (qotil) buni chiroyli tarzda toʻlaydi, deganidir. {Bu Rabbingiz tomonidan yengillik va rahmatdir} — sizlardan avvalgilarga farz qilingan narsadan (yengillik), ularda faqat qasosning oʻzi boʻlib, diyat yoʻq edi».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Бани Исроилда қасос бор эди, аммо уларда дият йўқ эди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Эй имон келтирганлар! Сизларга ўлдирилганлар ҳақида қасос фарз қилинди: ҳур киши учун ҳур, қул учун қул, аёл учун аёл} деган оятдан {Аммо кимга ўз (мусулмон) биродари томонидан бирор нарса (кечирим) берилса, у ҳолда яхшилик билан (дият талабига) эргашсин ва (қотил) унга чиройли тарзда (диятни) адо этсин} деган сўзигача нозил қилди. Кечирим — атайлаб ўлдиришда диятни қабул қилишдир. ‹Яхшилик билан эргашиш› — (дият олувчи) буни яхшилик билан талаб қилади, дегани. ‹Чиройли тарзда адо этиш› эса (қотил) буни чиройли тарзда тўлайди, деганидир. {Бу Раббингиз томонидан енгиллик ва раҳматдир} — сизлардан аввалгиларга фарз қилинган нарсадан (енгиллик), уларда фақат қасоснинг ўзи бўлиб, дият йўқ эди».