HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Riyoz us-solihin · HadisРиёз ус-солиҳин · Ҳадис198Bob 24:Боб 24: Yaxshilikka buyurib, yomonlikdan qaytarib, oʻzi amal qilmaydiganning jazosiЯхшиликка буюриб, ёмонликдан қайтариб, ўзи амал қилмайдиганнинг жазоси- باب تغليظ عقوبة من أمر بمعروف أو نهى عن منكر وخالف قوله فعله

- وعن أبي زيد أسامة بن زيد بن حارثة، رضي الله عنهما، قال‏:‏ سمعت رسول الله، صلى الله عليه وسلم، يقول‏:‏ ‏"‏يؤتى بالرجل يوم القيامة فيلقى في النار فتندلق أقتاب بطنه فيدور بها كما يدور الحمار في الرحى فيجتمع إليه أهل النار فيقولون‏:‏ يا فلان ما لك ‏؟‏ ألم تك تأمر بالمعروف وتنهى عن المنكر‏؟‏ فيقول‏:‏ بلى، كنت آمر بالمعروف ولا آتيه، وأنهى عن المنكر وآتيه‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏ ‏.‏ ‏‏قوله‏:‏ ‏ ‏تندلق‏ ‏ هو بالدال المهملة، ومعناه تخرج‏.‏ و”الأقتاب”‏:‏ الأمعاء، واحدها قتب‏.

Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: unga: «Usmonning huzuriga kirib, u bilan gaplashmaysanmi?» — deyildi. Shunda (Usoma): «Men u bilan faqat sizlarga eshittirish uchungina gaplashaman, deb oʻylaysizlarmi? Vallohi, men u bilan oʻzim bilan uning oramizda boʻlgan ishlar haqida gaplashdim, biroq men birinchi boʻlib ochishni yoqtirmaydigan (fitna) ishini ochishni xohlamadim. Hamda men ustimga amir boʻlgan birovga: ‹U odamlarning eng yaxshisi›, — demayman, men Rasululloh ﷺ ni shunday deganlarini eshitganimdan keyin», — dedi: «Qiyomat kuni bir kishi keltirilib, doʻzaxga tashlanadi. Bas, uning ichagi-ichi toʻkilib chiqadi va u, eshak tegirmonni aylangani kabi, ular (ichaklari) bilan aylanaveradi. Shunda doʻzax ahli uning oldiga toʻplanib: ‹Ey falonchi, senga nima boʻldi? Sen (bizni) yaxshilikka buyurib, yomonlikdan qaytarmasmiding?› — deydilar. U esa: ‹Ha, men yaxshilikka buyurardim, lekin oʻzim qilmas edim; yomonlikdan qaytarardim, lekin oʻzim qilardim›, — deydi», — dedilar.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: унга: «Усмоннинг ҳузурига кириб, у билан гаплашмайсанми?» — дейилди. Шунда (Усома): «Мен у билан фақат сизларга эшиттириш учунгина гаплашаман, деб ўйлайсизларми? Валлоҳи, мен у билан ўзим билан унинг орамизда бўлган ишлар ҳақида гаплашдим, бироқ мен биринчи бўлиб очишни ёқтирмайдиган (фитна) ишини очишни хоҳламадим. Ҳамда мен устимга амир бўлган бировга: ‹У одамларнинг энг яхшиси›, — демайман, мен Расулуллоҳ ﷺ ни шундай деганларини эшитганимдан кейин», — деди: «Қиёмат куни бир киши келтирилиб, дўзахга ташланади. Бас, унинг ичаги-ичи тўкилиб чиқади ва у, эшак тегирмонни айлангани каби, улар (ичаклари) билан айланаверади. Шунда дўзах аҳли унинг олдига тўпланиб: ‹Эй фалончи, сенга нима бўлди? Сен (бизни) яхшиликка буюриб, ёмонликдан қайтармасмидинг?› — дейдилар. У эса: ‹Ҳа, мен яхшиликка буюрардим, лекин ўзим қилмас эдим; ёмонликдан қайтарардим, лекин ўзим қилардим›, — дейди», — дедилар.