حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ،، قَالَ قِيلَ لأُسَامَةَ لَوْ أَتَيْتَ فُلاَنًا فَكَلَّمْتَهُ. قَالَ إِنَّكُمْ لَتَرَوْنَ أَنِّي لاَ أُكَلِّمُهُ إِلاَّ أُسْمِعُكُمْ، إِنِّي أُكُلِّمُهُ فِي السِّرِّ دُونَ أَنْ أَفْتَحَ بَابًا لاَ أَكُونُ أَوَّلَ مَنْ فَتَحَهُ، وَلاَ أَقُولُ لِرَجُلٍ أَنْ كَانَ عَلَىَّ أَمِيرًا إِنَّهُ خَيْرُ النَّاسِ بَعْدَ شَىْءٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالُوا وَمَا سَمِعْتَهُ يَقُولُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ " يُجَاءُ بِالرَّجُلِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُلْقَى فِي النَّارِ، فَتَنْدَلِقُ أَقْتَابُهُ فِي النَّارِ، فَيَدُورُ كَمَا يَدُورُ الْحِمَارُ بِرَحَاهُ، فَيَجْتَمِعُ أَهْلُ النَّارِ عَلَيْهِ، فَيَقُولُونَ أَىْ فُلاَنُ، مَا شَأْنُكَ أَلَيْسَ كُنْتَ تَأْمُرُنَا بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَى عَنِ الْمُنْكَرِ قَالَ كُنْتُ آمُرُكُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَلاَ آتِيهِ، وَأَنْهَاكُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَآتِيهِ ". رَوَاهُ غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الأَعْمَشِ.
Abu Voil (Usoma ibn Zayd haqida) rivoyat qiladi: Kimdir Usomaga: «Sen falonchining (yaʼni Usmonning) oldiga borib, u bilan gaplashmaysanmi (yaʼni mamlakatni boshqarish borasida unga nasihat qilmaysanmi)?» — dedi. U: «Sen — men u bilan gaplashmayapman deb oʻylaysan. Aslida, men u bilan — (fitna) eshigini ochmasdan — yashirincha gaplashaman (nasihat qilaman); chunki men na uni (yaʼni isyonni) birinchi boʻlib ochishni istayman, na — Allohning Rasuli ﷺ dan bir narsa eshitganimdan keyin — oʻzimning rahbarim boʻlgan kishiga: ‹U barcha odamlarning eng yaxshisi›, — deyman», — dedi. Ular: «Sen u zotning nima deganini eshitgansan?» — dedi. U: «Men u zotning shunday deganini eshitdim: ‹Qiyomat kuni bir kishi keltirilib, doʻzaxga tashlanadi — shu (sabab) uning ichaklari chiqib ketadi va u — xuddi eshak tegirmon (toshi) atrofida aylangandek — aylanadi. Doʻzax ahli uning atrofiga toʻplanib: «Ey falonchi! Senga nima boʻldi? Sen bizni yaxshilikka buyurib, yomonlikdan qaytarmasmiding?» — deydi. U: «Ha, men sizlarni yaxshilikka buyurardim, lekin oʻzim uni qilmasdim; va men sizlarni yomonlikdan qaytarardim, lekin oʻzim uni qilardim», — deb javob beradi›», — dedi.Абу Воил (Усома ибн Зайд ҳақида) ривоят қилади: Кимдир Усомага: «Сен фалончининг (яъни Усмоннинг) олдига бориб, у билан гаплашмайсанми (яъни мамлакатни бошқариш борасида унга насиҳат қилмайсанми)?» — деди. У: «Сен — мен у билан гаплашмаяпман деб ўйлайсан. Аслида, мен у билан — (фитна) эшигини очмасдан — яширинча гаплашаман (насиҳат қиламан); чунки мен на уни (яъни исённи) биринчи бўлиб очишни истайман, на — Аллоҳнинг Расули ﷺ дан бир нарса эшитганимдан кейин — ўзимнинг раҳбарим бўлган кишига: ‹У барча одамларнинг энг яхшиси›, — дейман», — деди. Улар: «Сен у зотнинг нима деганини эшитгансан?» — деди. У: «Мен у зотнинг шундай деганини эшитдим: ‹Қиёмат куни бир киши келтирилиб, дўзахга ташланади — шу (сабаб) унинг ичаклари чиқиб кетади ва у — худди эшак тегирмон (тоши) атрофида айлангандек — айланади. Дўзах аҳли унинг атрофига тўпланиб: «Эй фалончи! Сенга нима бўлди? Сен бизни яхшиликка буюриб, ёмонликдан қайтармасмидинг?» — дейди. У: «Ҳа, мен сизларни яхшиликка буюрардим, лекин ўзим уни қилмасдим; ва мен сизларни ёмонликдан қайтарардим, лекин ўзим уни қилардим», — деб жавоб беради›», — деди.