حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَبَّادٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْنَا مُعَاوِيَةُ حَاجًّا قَدِمْنَا مَعَهُ مَكَّةَ قَالَ فَصَلَّى بِنَا الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى دَارِ النَّدْوَةِ قَالَ وَكَانَ عُثْمَانُ حِينَ أَتَمَّ الصَّلَاةَ إِذَا قَدِمَ مَكَّةَ صَلَّى بِهَا الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْعِشَاءَ الْآخِرَةَ أَرْبَعًا أَرْبَعًا فَإِذَا خَرَجَ إِلَى مِنًى وَعَرَفَاتٍ قَصَرَ الصَّلَاةَ فَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْحَجِّ وَأَقَامَ بِمِنًى أَتَمَّ الصَّلَاةَ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ مَكَّةَ فَلَمَّا صَلَّى بِنَا الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ نَهَضَ إِلَيْهِ مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ وَعَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ فَقَالَا لَهُ مَا عَابَ أَحَدٌ ابْنَ عَمِّكَ بِأَقْبَحِ مَا عِبْتَهُ بِهِ فَقَالَ لَهُمَا وَمَا ذَاكَ قَالَ فَقَالَا لَهُ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّهُ أَتَمَّ الصَّلَاةَ بِمَكَّةَ قَالَ فَقَالَ لَهُمَا وَيْحَكُمَا وَهَلْ كَانَ غَيْرُ مَا صَنَعْتُ قَدْ صَلَّيْتُهُمَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا قَالَا فَإِنَّ ابْنَ عَمِّكَ قَدْ كَانَ أَتَمَّهَا وَإِنَّ خِلَافَكَ إِيَّاهُ لَهُ عَيْبٌ قَالَ فَخَرَجَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْعَصْرِ فَصَلَّاهَا بِنَا أَرْبَعًا
Abbod ibn Abdulloh ibn Zubayr (rahimahulloh) aytdi: Muoviya haj qilib bizning oldimizga kelganida, biz u bilan birga Makkaga bordik. U bizga peshin namozini ikki rakat oʻqib berdi, soʻng Dorun-Nadvaga qaytdi. Usmon esa namozni toʻliq oʻqiy boshlaganidan keyin, Makkaga kelsa, peshin, asr va xufton namozlarini toʻrt rakatdan oʻqir, Mino va Arafotga chiqqanida namozni qasr qilar, hajdan boʻshab Minoda turganida esa Makkadan chiqquniga qadar namozni toʻliq oʻqir edi. Muoviya bizga peshinni ikki rakat oʻqib bergach, Marvon ibn Hakam va Amr ibn Usmon uning oldiga turib borib: «Amakivachchangni hech kim sen ayblaganchalik xunuk ayblagani yoʻq», dedilar. U: «Bu nimasi?» dedi. Ular: «Uning Makkada namozni toʻliq oʻqiganini bilmaysanmi?» dedilar. U ikkalasiga: «Sizlarga voy boʻlsin! Men qilgan ishdan boshqasi boʻlganmi? Men bu ikki rakatni Rasululloh ﷺ bilan, Abu Bakr va Umar (roziyallohu anhumo) bilan ham oʻqiganman», dedi. Ular: «Amakivachchang uni toʻliq oʻqigan edi, sening unga xilof qilishing esa unga ayb boʻladi», dedilar. Shunda Muoviya asr namoziga chiqdi va uni bizga toʻrt rakat oʻqib berdi.Аббод ибн Абдуллоҳ ибн Зубайр (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Муовия ҳаж қилиб бизнинг олдимизга келганида, биз у билан бирга Маккага бордик. У бизга пешин намозини икки ракат ўқиб берди, сўнг Дорун-Надвага қайтди. Усмон эса намозни тўлиқ ўқий бошлаганидан кейин, Маккага келса, пешин, аср ва хуфтон намозларини тўрт ракатдан ўқир, Мино ва Арафотга чиққанида намозни қаср қилар, ҳаждан бўшаб Минода турганида эса Маккадан чиққунига қадар намозни тўлиқ ўқир эди. Муовия бизга пешинни икки ракат ўқиб бергач, Марвон ибн Ҳакам ва Амр ибн Усмон унинг олдига туриб бориб: «Амакиваччангни ҳеч ким сен айблаганчалик хунук айблагани йўқ», дедилар. У: «Бу нимаси?» деди. Улар: «Унинг Маккада намозни тўлиқ ўқиганини билмайсанми?» дедилар. У иккаласига: «Сизларга вой бўлсин! Мен қилган ишдан бошқаси бўлганми? Мен бу икки ракатни Расулуллоҳ ﷺ билан, Абу Бакр ва Умар (розияллоҳу анҳумо) билан ҳам ўқиганман», деди. Улар: «Амакиваччанг уни тўлиқ ўқиган эди, сенинг унга хилоф қилишинг эса унга айб бўлади», дедилар. Шунда Муовия аср намозига чиқди ва уни бизга тўрт ракат ўқиб берди.