Abdulloh ibn Ukaym

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا الثَّقَفِيُّ، عَنْ خَالِدٍ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ، أَنَّهُ انْطَلَقَ هُوَ وَنَاسٌ مَعَهُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ - رَجُلٍ مِنْ جُهَيْنَةَ - قَالَ الْحَكَمُ فَدَخَلُوا وَقَعَدْتُ عَلَى الْبَابِ فَخَرَجُوا إِلَىَّ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُكَيْمٍ أَخْبَرَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَى جُهَيْنَةَ قَبْلَ مَوْتِهِ بِشَهْرٍ أَنْ لاَ يَنْتَفِعُوا مِنَ الْمَيْتَةِ بِإِهَابٍ وَلاَ عَصَبٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ فَإِذَا دُبِغَ لاَ يُقَالُ لَهُ إِهَابٌ إِنَّمَا يُسَمَّى شَنًّا وَقِرْبَةً قَالَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ يُسَمَّى إِهَابًا مَا لَمْ يُدْبَغْ ‏.‏

al-Hakam ibn Utayba (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u oʻzi bilan birga bir necha kishi bilan Juhaynalik kishi — Abdulloh ibn Ukaymning huzuriga bordi. al-Hakam aytadi: Ular kirishdi, men esa eshik oldida oʻtirdim. Soʼng ular yonimga chiqib, menga Abdulloh ibn Ukaym shularni xabar berganini aytishdi: Rasululloh ﷺ vafotlaridan bir oy oldin Juhaynaga: «Oʼlimtikning terisidan ham, payidan ham foydalanmasinlar», deb xat yozgan edilar. Abu Dovud aytadi: Teri oshlangach, unga «ihob» deyilmaydi, balki «shann» va «qirba» deb ataladi. an-Nazr ibn Shumayl aytdi: Oshlanmagan teri «ihob» deb ataladi.ал-Ҳакам ибн Утайба (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у ўзи билан бирга бир неча киши билан Жуҳайналик киши — Абдуллоҳ ибн Укаймнинг ҳузурига борди. ал-Ҳакам айтади: Улар киришди, мен эса эшик олдида ўтирдим. Сўнг улар ёнимга чиқиб, менга Абдуллоҳ ибн Укайм шуларни хабар берганини айтишди: Расулуллоҳ ﷺ вафотларидан бир ой олдин Жуҳайнага: «Ўлимтикнинг терисидан ҳам, пайидан ҳам фойдаланмасинлар», деб хат ёзган эдилар. Абу Довуд айтади: Тери ошлангач, унга «иҳоб» дейилмайди, балки «шанн» ва «қирба» деб аталади. ан-Назр ибн Шумайл айтди: Ошланмаган тери «иҳоб» деб аталади.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَدُّويَهْ، قال حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عِيسَى، أَخِيهِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ أَبِي مَعْبَدٍ الْجُهَنِيِّ أَعُودُهُ وَبِهِ حُمْرَةٌ فَقُلْنَا أَلاَ تُعَلِّقُ شَيْئًا قَالَ الْمَوْتُ أَقْرَبُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ تَعَلَّقَ شَيْئًا وُكِلَ إِلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى ‏.‏ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُكَيْمٍ لَمْ يَسْمَعْ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ فِي زَمَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ كَتَبَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قال حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، ‏.‏

Abdulloh ibn Ukaym Abu Maʼbad al-Juhaniy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi. Iso (ibn Abdurrahmon ibn Abu Laylo) dedi: «Men Abdulloh ibn Ukaym Abu Maʼbad al-Juhaniyning oldiga uni koʻrgani kirdim, unda qizilcha (terining qizarib shishishi) bor edi. Biz: ‹(Davo uchun) biror narsa osib (taqib) qoʻymaysizmi?› dedik. U: ‹Oʻlim bundan koʻra yaqinroqdir (afzalroqdir). Paygʻambar ﷺ: ‹Kim biror narsa osib (taqib) qoʻysa, oʻsha narsaga topshirib qoʻyiladi›, deganlar›, dedi». Abu Iso aytdi: Abdulloh ibn Ukaymning hadisini biz faqat Muhammad ibn Abdurrahmon ibn Abu Layloning hadisi orqaligina bilamiz. Abdulloh ibn Ukaym Paygʻambar ﷺdan (bevosita) eshitmagan, u Paygʻambar ﷺning zamonida boʻlib: «Rasululloh ﷺ bizga (xat) yozdilar», derdi. Bu bobda Uqba ibn Omirdan ham (rivoyat) bor.Абдуллоҳ ибн Укайм Абу Маъбад ал-Жуҳаний (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади. Исо (ибн Абдурраҳмон ибн Абу Лайло) деди: «Мен Абдуллоҳ ибн Укайм Абу Маъбад ал-Жуҳанийнинг олдига уни кўргани кирдим, унда қизилча (терининг қизариб шишиши) бор эди. Биз: ‹(Даво учун) бирор нарса осиб (тақиб) қўймайсизми?› дедик. У: ‹Ўлим бундан кўра яқинроқдир (афзалроқдир). Пайғамбар ﷺ: ‹Ким бирор нарса осиб (тақиб) қўйса, ўша нарсага топшириб қўйилади›, деганлар›, деди». Абу Исо айтди: Абдуллоҳ ибн Укаймнинг ҳадисини биз фақат Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Абу Лайлонинг ҳадиси орқалигина биламиз. Абдуллоҳ ибн Укайм Пайғамбар ﷺдан (бевосита) эшитмаган, у Пайғамбар ﷺнинг замонида бўлиб: «Расулуллоҳ ﷺ бизга (хат) ёздилар», дерди. Бу бобда Уқба ибн Омирдан ҳам (ривоят) бор.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ، قَالا‏:‏ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ دَغْفَلِ بْنِ حَنْظَلَةَ‏:‏ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، قُبِضَ وَهُوَ ابْنُ خَمْسٍ وَسِتِّينَ، قَالَ أَبُو عِيسَى‏:‏ وَدَغْفَلُ، لا نَعْرِفُ لَهُ سَمَاعًا مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَكَانَ فِي زَمَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Abdulloh ibn Ukaym Abu Maʼbad al-Juhaniy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi. Iso (ibn Abdurrahmon ibn Abu Laylo) dedi: «Men Abdulloh ibn Ukaym Abu Maʼbad al-Juhaniyning oldiga uni koʻrgani kirdim, unda qizilcha (terining qizarib shishishi) bor edi. Biz: ‹(Davo uchun) biror narsa osib (taqib) qoʻymaysizmi?› dedik. U: ‹Oʻlim bundan koʻra yaqinroqdir (afzalroqdir). Paygʻambar ﷺ: ‹Kim biror narsa osib (taqib) qoʻysa, oʻsha narsaga topshirib qoʻyiladi›, deganlar›, dedi». Abu Iso aytdi: Abdulloh ibn Ukaymning hadisini biz faqat Muhammad ibn Abdurrahmon ibn Abu Layloning hadisi orqaligina bilamiz. Abdulloh ibn Ukaym Paygʻambar ﷺdan (bevosita) eshitmagan, u Paygʻambar ﷺning zamonida boʻlib: «Rasululloh ﷺ bizga (xat) yozdilar», derdi. Bu bobda Uqba ibn Omirdan ham (rivoyat) bor.Абдуллоҳ ибн Укайм Абу Маъбад ал-Жуҳаний (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади. Исо (ибн Абдурраҳмон ибн Абу Лайло) деди: «Мен Абдуллоҳ ибн Укайм Абу Маъбад ал-Жуҳанийнинг олдига уни кўргани кирдим, унда қизилча (терининг қизариб шишиши) бор эди. Биз: ‹(Даво учун) бирор нарса осиб (тақиб) қўймайсизми?› дедик. У: ‹Ўлим бундан кўра яқинроқдир (афзалроқдир). Пайғамбар ﷺ: ‹Ким бирор нарса осиб (тақиб) қўйса, ўша нарсага топшириб қўйилади›, деганлар›, деди». Абу Исо айтди: Абдуллоҳ ибн Укаймнинг ҳадисини биз фақат Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Абу Лайлонинг ҳадиси орқалигина биламиз. Абдуллоҳ ибн Укайм Пайғамбар ﷺдан (бевосита) эшитмаган, у Пайғамбар ﷺнинг замонида бўлиб: «Расулуллоҳ ﷺ бизга (хат) ёздилар», дерди. Бу бобда Уқба ибн Омирдан ҳам (ривоят) бор.