Abdurrahmon ibn Gʻanm al-Ashʼariy (rahimahulloh)

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي حُسَيْنٍ الْمَكِّيُّ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ قَالَ قَبْلَ أَنْ يَنْصَرِفَ وَيَثْنِيَ رِجْلَهُ مِنْ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ وَالصُّبْحِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ وَاحِدَةٍ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ عَشْرُ سَيِّئَاتٍ وَرُفِعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجَاتٍ وَكَانَتْ حِرْزًا مِنْ كُلِّ مَكْرُوهٍ وَحِرْزًا مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ وَلَمْ يَحِلَّ لِذَنْبٍ يُدْرِكُهُ إِلَّا الشِّرْكَ فَكَانَ مِنْ أَفْضَلِ النَّاسِ عَمَلًا إِلَّا رَجُلًا يَفْضُلُهُ يَقُولُ أَفْضَلَ مِمَّا قَالَ

Abdurrahmon ibn Gʻanm (rahimahulloh) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot: «Kim shom va bomdod namozidan burilib, oyogʻini yigʻishtirmasidan oldin oʻn marta: ‹Lo ilaha illalloh, vahdahu lo sharika lah, lahul mulku va lahul hamd, biyadihil xayr, yuhyi va yumit, va huva alaa kulli shayʼin qodir›, desa, unga har biri uchun oʻnta hasana yoziladi, undan oʻnta gunoh oʻchiriladi va unga oʻnta daraja koʻtariladi; u har bir yoqimsiz narsadan himoya va shaytoni rajimdan himoya boʻladi; shirkdan boshqa hech bir gunoh unga yetishga yoʻl topa olmaydi. Va u odamlarning amal jihatidan eng afzallaridan boʻladi — magar oʻzi aytganidan afzalrogʻini aytib, undan ustun kelgan kishigina bundan mustasno», dedilar.Абдурраҳмон ибн Ғанм (раҳимаҳуллоҳ) Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот: «Ким шом ва бомдод намозидан бурилиб, оёғини йиғиштирмасидан олдин ўн марта: ‹Ло илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамд, биядиҳил хайр, юҳйи ва юмит, ва ҳува алаа кулли шайъин қодир›, деса, унга ҳар бири учун ўнта ҳасана ёзилади, ундан ўнта гуноҳ ўчирилади ва унга ўнта даража кўтарилади; у ҳар бир ёқимсиз нарсадан ҳимоя ва шайтони ражимдан ҳимоя бўлади; ширкдан бошқа ҳеч бир гуноҳ унга етишга йўл топа олмайди. Ва у одамларнинг амал жиҳатидан энг афзалларидан бўлади — магар ўзи айтганидан афзалроғини айтиб, ундан устун келган кишигина бундан мустасно», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الحَمِيدِ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْعُتُلِّ الزَّنِيمِ فَقَالَ هُوَ الشَّدِيدُ الْخَلْقِ الْمُصَحَّحُ الْأَكُولُ الشَّرُوبُ الْوَاجِدُ لِلطَّعَامِ وَالشَّرَابِ الظَّلُومُ لِلنَّاسِ رَحْبُ الْجَوْفِ

Abdurrahmon ibn Gʻanm (rahimahulloh) aytdi: Rasululloh ﷺdan «utull zanim» haqida soʻraldi. U zot: «U — badani baquvvat, sogʻlom, koʻp yeydigan, koʻp ichadigan, taom va ichimlikni topib turadigan, odamlarga koʻp zulm qiladigan, qorni keng kishidir», dedilar.Абдурраҳмон ибн Ғанм (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Расулуллоҳ ﷺдан «утулл заним» ҳақида сўралди. У зот: «У — бадани бақувват, соғлом, кўп ейдиган, кўп ичадиган, таом ва ичимликни топиб турадиган, одамларга кўп зулм қиладиган, қорни кенг кишидир», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ الحَمِيدِ بْنُ بَهْرَامٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ سِبْطًا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ هَلَكَ لَا يُدْرَى أَيْنَ مَهْلِكُهُ وَأَنَا أَخَافُ أَنْ تَكُونَ هَذِهِ الضِّبَابُ

Abdurrahmon ibn Gʻanm (rahimahulloh) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Bani Isroildan bir tabaqa halok boʻlgan, uning qayerda halok boʻlgani bilinmaydi. Men esa mana bu kaltakesaklar oʻsha boʻlishidan qoʻrqaman», dedilar.Абдурраҳмон ибн Ғанм (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Бани Исроилдан бир табақа ҳалок бўлган, унинг қаерда ҳалок бўлгани билинмайди. Мен эса мана бу калтакесаклар ўша бўлишидан қўрқаман», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ الْجَوَّاظُ وَالْجَعْظَرِيُّ وَالْعُتُلُّ الزَّنِيمُقَالَ هُوَ سَقَطَ مِنْ كِتَابِ أَبِي

Abdurrahmon ibn Gʻanm (rahimahulloh) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Jannatga javvoz ham, jaʼzariy ham, utull zanim ham kirmaydi», dedilar. U aytdi: Bu otamning kitobidan tushib qolgan.Абдурраҳмон ибн Ғанм (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннатга жаввоз ҳам, жаъзарий ҳам, утулл заним ҳам кирмайди», дедилар. У айтди: Бу отамнинг китобидан тушиб қолган.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَهْرَامٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنِ ابْنِ غَنْمٍ الْأَشْعَرِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا لَوْ اجْتَمَعْتُمَا فِي مَشُورَةٍ مَا خَالَفْتُكُمَا

Ibn Gʻanm al-Ashʼariydan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Abu Bakr va Umar (roziyallohu anhumo)ga: «Agar sizlar ikkovingiz bir mashvaratda birlashsangiz, men sizlarga xilof qilmayman», dedilar.Ибн Ғанм ал-Ашъарийдан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Абу Бакр ва Умар (розияллоҳу анҳумо)га: «Агар сизлар икковингиз бир машваратда бирлашсангиз, мен сизларга хилоф қилмайман», дедилар.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَهْرَامٍ قَالَ سَمِعْتُ شَهْرَ بْنَ حَوْشَبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ غَنْمٍأَنَّ الدَّارِيَّ كَانَ يُهْدِي لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلَّ عَامٍ رَاوِيَةً مِنْ خَمْرٍ فَلَمَّا كَانَ عَامَ حُرِّمَتْ فَجَاءَ بِرَاوِيَةٍ فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهِ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَحِكَ قَالَ هَلْ شَعَرْتَ أَنَّهَا قَدْ حُرِّمَتْ بَعْدَكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أَبِيعُهَا فَأَنْتَفِعَ بِثَمَنِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ انْطَلَقُوا إِلَى مَا حُرِّمَ عَلَيْهِمْ مِنْ شُحُومِ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ فَأَذَابُوهُ فَجَعَلُوهُ ثَمَنًا لَهُ فَبَاعُوا بِهِ مَا يَأْكُلُونَ وَإِنَّ الْخَمْرَ حَرَامٌ وَثَمَنَهَا حَرَامٌ وَإِنَّ الْخَمْرَ حَرَامٌ وَثَمَنَهَا حَرَامٌ وَإِنَّ الْخَمْرَ حَرَامٌ وَثَمَنَهَا حَرَامٌحَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شَهْرٌ عَنِ ابْنِ غَنْمٍ أَنَّ الدَّارِيَّ كَانَ يُهْدِي لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَأَذَابُوهُ وَجَعَلُوهُ إِهَالَةً فَبَاعُوا بِهِ مَا يَأْكُلُونَ

Abdurrahmon ibn Gʻanm (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Doriy Rasululloh ﷺga har yili bir mesh xamr hadya qilar edi. Xamr harom qilingan yili u yana bir mesh bilan keldi. Allohning Nabiysi ﷺ unga qaraganlarida kulib: «Sendan keyin u harom qilinganini bildingmi?» dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, uni sotib, bahosidan foydalansam boʻlmaydimi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Alloh yahudiylarni laʼnatladi: ular oʻzlariga harom qilingan mol va qoʻyning yogʻlariga borib, uni eritdilar va uni pulga aylantirdilar, soʻng u bilan yeydigan narsalarini sotib oldilar. Albatta, xamr haromdir va uning bahosi ham haromdir; albatta, xamr haromdir va uning bahosi ham haromdir; albatta, xamr haromdir va uning bahosi ham haromdir», dedilar. Yana Ibn Gʻanmdan rivoyat qilinadiki, Doriy Rasululloh ﷺga hadya qilar edi, — soʻng shu maʼnoni zikr qildi, faqat u: «Uni eritib, yogʻ qildilar, soʻng u bilan yeydigan narsalarini sotdilar», dedi.Абдурраҳмон ибн Ғанм (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Дорий Расулуллоҳ ﷺга ҳар йили бир меш хамр ҳадя қилар эди. Хамр ҳаром қилинган йили у яна бир меш билан келди. Аллоҳнинг Набийси ﷺ унга қараганларида кулиб: «Сендан кейин у ҳаром қилинганини билдингми?» дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, уни сотиб, баҳосидан фойдалансам бўлмайдими?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ яҳудийларни лаънатлади: улар ўзларига ҳаром қилинган мол ва қўйнинг ёғларига бориб, уни эритдилар ва уни пулга айлантирдилар, сўнг у билан ейдиган нарсаларини сотиб олдилар. Албатта, хамр ҳаромдир ва унинг баҳоси ҳам ҳаромдир; албатта, хамр ҳаромдир ва унинг баҳоси ҳам ҳаромдир; албатта, хамр ҳаромдир ва унинг баҳоси ҳам ҳаромдир», дедилар. Яна Ибн Ғанмдан ривоят қилинадики, Дорий Расулуллоҳ ﷺга ҳадя қилар эди, — сўнг шу маънони зикр қилди, фақат у: «Уни эритиб, ёғ қилдилар, сўнг у билан ейдиган нарсаларини сотдилар», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ شَهْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَحَلَّى أَوْ حُلِّيَ بِخَزِّ بَصِيصَةٍ مِنْ ذَهَبٍ كُوِيَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Abdurrahmon ibn Gʻanm (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim oltindan yaltiragan bir (bezak) bilan bezansa yoki bezatilsa, qiyomat kunida u bilan dogʻlanadi», dedilar.Абдурраҳмон ибн Ғанм (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким олтиндан ялтираган бир (безак) билан безанса ёки безатилса, қиёмат кунида у билан доғланади», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي الْحُسَيْنِ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خِيَارُ عِبَادِ اللَّهِ الَّذِينَ إِذَا رُءُوا ذُكِرَ اللَّهُ وَشِرَارُ عِبَادِ اللَّهِ الْمَشَّاءُونَ بِالنَّمِيمَةِ الْمُفَرِّقُونَ بَيْنَ الْأَحِبَّةِ الْبَاغُونَ الْبُرَآءَ الْعَنَتَ

Abdurrahmon ibn Gʻanm (rahimahulloh) buni Nabiy ﷺga yetkazib aytadi: «Allohning bandalarining yaxshilari — koʻrilganda Alloh zikr qilinadiganlardir. Allohning bandalarining yomonlari esa — chaqimchilik bilan yuradiganlar, doʻstlar orasini ajratadiganlar, begunohlarga mashaqqat istaydiganlardir».Абдурраҳмон ибн Ғанм (раҳимаҳуллоҳ) буни Набий ﷺга етказиб айтади: «Аллоҳнинг бандаларининг яхшилари — кўрилганда Аллоҳ зикр қилинадиганлардир. Аллоҳнинг бандаларининг ёмонлари эса — чақимчилик билан юрадиганлар, дўстлар орасини ажратадиганлар, бегуноҳларга машаққат истайдиганлардир».