حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الْمَسْعُودِيِّ، عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ لَمَّا أَتَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ اسْتَبْطَنَ الْوَادِيَ وَاسْتَقْبَلَ الْكَعْبَةَ وَجَعَلَ الْجَمْرَةَ عَلَى حَاجِبِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ رَمَى بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ مَعَ كُلِّ حَصَاةٍ ثُمَّ قَالَ مِنْ هَاهُنَا وَالَّذِي لاَ إِلَهَ غَيْرُهُ رَمَى الَّذِي أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ .
Abdurrahmon ibn Yazid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) Aqaba jamrasiga kelganda, vodiyning ichkarisiga tushdi, Kaʼbaga yuzlandi va jamrani oʻng qoshi tomonida qildi. Soʻng har bir tosh bilan takbir aytib, yettita tosh otdi. Keyin: ‹Oʻzidan boʻlak iloh boʻlmagan Zotga qasamki, oʻziga Baqara surasi nozil qilingan Zot mana shu yerdan otganlar›, dedi.»Абдурраҳмон ибн Язид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) Ақаба жамрасига келганда, водийнинг ичкарисига тушди, Каъбага юзланди ва жамрани ўнг қоши томонида қилди. Сўнг ҳар бир тош билан такбир айтиб, еттита тош отди. Кейин: ‹Ўзидан бўлак илоҳ бўлмаган Зотга қасамки, ўзига Бақара сураси нозил қилинган Зот мана шу ердан отганлар›, деди.»