عَن أبي أُمامةَ قَالَ: خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَرِيَّةٍ فَمَرَّ رَجُلٌ بِغَارٍ فِيهِ شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ وَبَقْلٍ فَحَدَّثَ نَفْسَهُ بِأَنْ يُقِيمَ فِيهِ وَيَتَخَلَّى مِنَ الدُّنْيَا فَاسْتَأْذَنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنِّي لَمْ أُبْعَثْ بِالْيَهُودِيَّةِ وَلَا بِالنَّصْرَانِيَّةِ وَلَكَنِّي بُعِثْتُ بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّمْحَةِ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَغَدْوَةٌ أَوْ رَوْحَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا وَلَمَقَامُ أَحَدِكُمْ فِي الصَّفِّ خَيْرٌ مِنْ صَلَاتِهِ سِتِّينَ سَنَةً» . رَوَاهُ أَحْمد
Oisha (roziyallohu anho) — Nabiy ﷺ ning zavjasi — dan rivoyat qilinadi: Ummu Habiba bint Jahsh — Rasululloh ﷺ ning qaynsinglisi va Abdurrahmon ibn Avfning nikohidagi (ayol) — yetti yil istihoza boʻldi. Shu sababli u bu haqda Rasululloh ﷺ dan fatvo soʻradi. Rasululloh ﷺ: «Albatta bu hayz emas, balki bu (bir) tomir (qoni)dir; bas, gʻusl qil va namoz oʻqi», dedilar. Oisha dedi: (Shundan keyin) u opasi Zaynab bint Jahshning hujrasidagi bir togʻorada gʻusl qilar, hatto qonning qizilligi suvdan ustun chiqar (suvni qizartirar) edi. Ibn Shihob dedi: Men buni Abu Bakr ibn Abdurrahmon ibn al-Horis ibn Hishomga (rivoyat qilib) aytdim. Shunda u: «Alloh Hindga rahm qilsin! Koshki u bu fatvoni eshitganida edi. Allohga qasamki, u (namoz oʻqimagani uchun) yigʻlar edi, chunki u (istihoza tufayli) namoz oʻqimas edi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) — Набий ﷺ нинг завжаси — дан ривоят қилинади: Умму Ҳабиба бинт Жаҳш — Расулуллоҳ ﷺ нинг қайнсинглиси ва Абдурраҳмон ибн Авфнинг никоҳидаги (аёл) — етти йил истиҳоза бўлди. Шу сабабли у бу ҳақда Расулуллоҳ ﷺ дан фатво сўради. Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта бу ҳайз эмас, балки бу (бир) томир (қони)дир; бас, ғусл қил ва намоз ўқи», дедилар. Оиша деди: (Шундан кейин) у опаси Зайнаб бинт Жаҳшнинг ҳужрасидаги бир тоғорада ғусл қилар, ҳатто қоннинг қизиллиги сувдан устун чиқар (сувни қизартирар) эди. Ибн Шиҳоб деди: Мен буни Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ибн ал-Ҳорис ибн Ҳишомга (ривоят қилиб) айтдим. Шунда у: «Аллоҳ Ҳиндга раҳм қилсин! Кошки у бу фатвони эшитганида эди. Аллоҳга қасамки, у (намоз ўқимагани учун) йиғлар эди, чунки у (истиҳоза туфайли) намоз ўқимас эди», деди.