حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي حَازِمٍ - عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيَدْخُلَنَّ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعُونَ أَلْفًا أَوْ سَبْعُمِائَةِ أَلْفٍ - لاَ يَدْرِي أَبُو حَازِمٍ أَيَّهُمَا قَالَ - مُتَمَاسِكُونَ آخِذٌ بَعْضُهُمْ بَعْضًا لاَ يَدْخُلُ أَوَّلُهُمْ حَتَّى يَدْخُلَ آخِرُهُمْ وُجُوهُهُمْ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ " .
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ummatimdan jannatga yetmish ming — yoki yetti yuz ming — (kishi) albatta kiradi — Abu Hozim ularning qaysisini aytganini bilmaydi —; ular bir-birini ushlagan (mahkam tutgan) holda, baʼzisi baʼzisini tutib (boradi); ularning oxirgisi kirmaguncha avvalgisi kirmaydi; yuzlari toʻlin oy kechasidagi oy suratidadir», dedilar.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимдан жаннатга етмиш минг — ёки етти юз минг — (киши) албатта киради — Абу Ҳозим уларнинг қайсисини айтганини билмайди —; улар бир-бирини ушлаган (маҳкам тутган) ҳолда, баъзиси баъзисини тутиб (боради); уларнинг охиргиси кирмагунча аввалгиси кирмайди; юзлари тўлин ой кечасидаги ой суратидадир», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ نَفَرًا، جَاءُوا إِلَى سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَدْ تَمَارَوْا فِي الْمِنْبَرِ مِنْ أَىِّ عُودٍ هُوَ فَقَالَ أَمَا وَاللَّهِ إِنِّي لأَعْرِفُ مِنْ أَىِّ عُودٍ هُوَ وَمَنْ عَمِلَهُ وَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَوَّلَ يَوْمٍ جَلَسَ عَلَيْهِ - قَالَ - فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا عَبَّاسٍ فَحَدِّثْنَا . قَالَ أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى امْرَأَةٍ قَالَ أَبُو حَازِمٍ إِنَّهُ لَيُسَمِّيهَا يَوْمَئِذٍ " انْظُرِي غُلاَمَكِ النَّجَّارَ يَعْمَلْ لِي أَعْوَادًا أُكَلِّمُ النَّاسَ عَلَيْهَا " . فَعَمِلَ هَذِهِ الثَّلاَثَ دَرَجَاتٍ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوُضِعَتْ هَذَا الْمَوْضِعَ فَهْىَ مِنْ طَرْفَاءِ الْغَابَةِ . وَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ عَلَيْهِ فَكَبَّرَ وَكَبَّرَ النَّاسُ وَرَاءَهُ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ رَفَعَ فَنَزَلَ الْقَهْقَرَى حَتَّى سَجَدَ فِي أَصْلِ الْمِنْبَرِ ثُمَّ عَادَ حَتَّى فَرَغَ مِنْ آخِرِ صَلاَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ " يَا أُيُّهَا النَّاسُ إِنِّي صَنَعْتُ هَذَا لِتَأْتَمُّوا بِي وَلِتَعَلَّمُوا صَلاَتِي " .
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir necha kishi uning oldiga keldi, ular minbar qaysi yogʻochdan ekanligi haqida bahslashib qolgan edilar. (Sahl) dedi: «Ogoh boʻlinglar! Allohga qasamki, men uning qaysi yogʻochdan ekanligini va uni kim yasaganini bilaman, Rasululloh ﷺ ning unda birinchi kun oʻtirganlarini ham koʻrganman», — dedi. (Otam) dedi: Men unga: «Ey Abu Abbos, bizga (buni) gapirib bering», — dedim. (Sahl) dedi: Rasululloh ﷺ bir ayolga — Abu Hozim: «(Sahl) oʻsha kuni uning ismini ham aytdi», dedi — kishi joʻnatib: «Duradgor qulingga ayt, menga shunday bir necha yogʻoch yasab bersin, men ular ustida turib odamlarga gapiray», — dedilar. (Qul) shu uch zinani yasadi, soʻng Rasululloh ﷺ buyurib, u shu yerga qoʻyildi. U esa (Madina) gʻob yulgʻunidan (yasalgan) edi. Men Rasululloh ﷺ ning unda turib takbir aytganlarini, odamlarning ham orqalarida takbir aytganlarini koʻrdim, u zot minbar ustida edilar. Soʻng (boshlarini) koʻtardilar, keyin orqalari bilan tushib minbarning tagida sajda qildilar, soʻng yana (minbarga) qaytdilar, toki namozlarining oxirigacha boʻshadilar. Keyin odamlarga yuzlandilar va: «Ey odamlar! Men buni sizlar menga ergashishingiz va namozimni oʻrganishingiz uchun qildim», — dedilar.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир неча киши унинг олдига келди, улар минбар қайси ёғочдан эканлиги ҳақида баҳслашиб қолган эдилар. (Саҳл) деди: «Огоҳ бўлинглар! Аллоҳга қасамки, мен унинг қайси ёғочдан эканлигини ва уни ким ясаганини биламан, Расулуллоҳ ﷺ нинг унда биринчи кун ўтирганларини ҳам кўрганман», — деди. (Отам) деди: Мен унга: «Эй Абу Аббос, бизга (буни) гапириб беринг», — дедим. (Саҳл) деди: Расулуллоҳ ﷺ бир аёлга — Абу Ҳозим: «(Саҳл) ўша куни унинг исмини ҳам айтди», деди — киши жўнатиб: «Дурадгор қулингга айт, менга шундай бир неча ёғоч ясаб берсин, мен улар устида туриб одамларга гапирай», — дедилар. (Қул) шу уч зинани ясади, сўнг Расулуллоҳ ﷺ буюриб, у шу ерга қўйилди. У эса (Мадина) ғоб юлғунидан (ясалган) эди. Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг унда туриб такбир айтганларини, одамларнинг ҳам орқаларида такбир айтганларини кўрдим, у зот минбар устида эдилар. Сўнг (бошларини) кўтардилар, кейин орқалари билан тушиб минбарнинг тагида сажда қилдилар, сўнг яна (минбарга) қайтдилар, токи намозларининг охиригача бўшадилар. Кейин одамларга юзландилар ва: «Эй одамлар! Мен буни сизлар менга эргашишингиз ва намозимни ўрганишингиз учун қилдим», — дедилар.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ، حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ صَلَّى عَلَى جَنَازَةٍ فَلَهُ قِيرَاطٌ وَمَنِ اتَّبَعَهَا حَتَّى تُوضَعَ فِي الْقَبْرِ فَقِيرَاطَانِ " . قَالَ قُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَمَا الْقِيرَاطُ قَالَ " مِثْلُ أُحُدٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim janoza (namozi)ni oʻqisa, unga bir qirot (savob) boʻladi. Kim unga (janozaga) qabrga qoʻyilgunicha ergashsa, ikki qirot (savob) boʻladi», dedilar. (Abu Hozim) dedi: «Men: ‹Yo Abu Hurayra, qirot nima?› dedim. U: ‹Uhud (togʻi)dek (kattalikda)›, dedi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким жаноза (намози)ни ўқиса, унга бир қирот (савоб) бўлади. Ким унга (жанозага) қабрга қўйилгунича эргашса, икки қирот (савоб) бўлади», дедилар. (Абу Ҳозим) деди: «Мен: ‹Ё Абу Ҳурайра, қирот нима?› дедим. У: ‹Уҳуд (тоғи)дек (катталикда)›, деди».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ النُّمَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، - رضى الله عنه - أَنَّهُمْ خَرَجُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ مُحْرِمُونَ وَأَبُو قَتَادَةَ مُحِلٌّ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَفِيهِ فَقَالَ " هَلْ مَعَكُمْ مِنْهُ شَىْءٌ " . قَالُوا مَعَنَا رِجْلُهُ . قَالَ فَأَخَذَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَكَلَهَا .
Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ular Rasululloh ﷺ bilan birga chiqdilar, oʻzlari ehromda edilar, Abu Qatoda esa ehromda emas edi. (Abu Hozim) hadisni (toʻliq) keltirdi. Unda (shu jumla bor): U zot: «Sizlarda undan bir narsa bormi?» dedilar. Ular: «Bizda uning oyogʻi bor», dedilar. (Abu Qatoda) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ uni olib, undan yedilar.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Улар Расулуллоҳ ﷺ билан бирга чиқдилар, ўзлари эҳромда эдилар, Абу Қатода эса эҳромда эмас эди. (Абу Ҳозим) ҳадисни (тўлиқ) келтирди. Унда (шу жумла бор): У зот: «Сизларда ундан бир нарса борми?» дедилар. Улар: «Бизда унинг оёғи бор», дедилар. (Абу Қатода) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ уни олиб, ундан едилар.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ - قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْبَرَنَا
وَقَالَ ابْنُ سَهْلٍ، حَدَّثَنَا - ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ مُطَرِّفٍ أَبُو غَسَّانَ -
أَخْبَرَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ ذُكِرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم امْرَأَةٌ
مِنَ الْعَرَبِ فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ أَنْ يُرْسِلَ إِلَيْهَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَقَدِمَتْ فَنَزَلَتْ فِي أُجُمِ بَنِي سَاعِدَةَ
فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى جَاءَهَا فَدَخَلَ عَلَيْهَا فَإِذَا امْرَأَةٌ مُنَكِّسَةٌ رَأْسَهَا
فَلَمَّا كَلَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ قَالَ " قَدْ أَعَذْتُكِ مِنِّي
" . فَقَالُوا لَهَا أَتَدْرِينَ مَنْ هَذَا فَقَالَتْ لاَ . فَقَالُوا هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
جَاءَكِ لِيَخْطُبَكِ قَالَتْ أَنَا كُنْتُ أَشْقَى مِنْ ذَلِكَ . قَالَ سَهْلٌ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله
عليه وسلم يَوْمَئِذٍ حَتَّى جَلَسَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ هُوَ وَأَصْحَابُهُ ثُمَّ قَالَ " اسْقِنَا "
. لِسَهْلٍ قَالَ فَأَخْرَجْتُ لَهُمْ هَذَا الْقَدَحَ فَأَسْقَيْتُهُمْ فِيهِ . قَالَ أَبُو حَازِمٍ فَأَخْرَجَ لَنَا سَهْلٌ
ذَلِكَ الْقَدَحَ فَشَرِبْنَا فِيهِ قَالَ ثُمَّ اسْتَوْهَبَهُ بَعْدَ ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَوَهَبَهُ لَهُ . وَفِي
رِوَايَةِ أَبِي بَكْرِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ " اسْقِنَا يَا سَهْلُ " .
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ga arablardan bir ayol haqida (uni nikohlash uchun) gapirildi. Shunda u zot Abu Usaydga unga (xabar) yuborishni buyurdilar, u ayolga (xabar) yubordi. Ayol kelib, Banu Soida qalʼasiga tushdi. Rasululloh ﷺ chiqib, uning oldiga keldilar va uning huzuriga kirdilar. (Qarasalar,) ayol boshini quyi solib oʻtirar edi. Rasululloh ﷺ unga gapirganlarida, u: «Sendan Allohdan panoh soʻrayman», dedi. U zot: «Seni oʻzimdan panohlantirdim (sendan voz kechdim)», dedilar. (Yonidagilar) unga: «Bu kim ekanini bilasanmi?» deyishdi. U: «Yoʻq», dedi. Ular: «Bu — Rasululloh ﷺ, senga (uylanish uchun) sovchilikka kelgan edilar», deyishdi. U: «Men bundan ham baxtsizroq ekanman», dedi. Sahl dedi: Oʻsha kuni Rasululloh ﷺ kelib, ashoblari bilan birga Banu Soidaning soyabonida oʻtirdilar, soʻng Sahlga: «Bizga (ichimlik) ichir», dedilar. (Sahl) dedi: Men ular uchun mana shu qadahni chiqarib, unda ularga ichirdim. Abu Hozim dedi: Sahl bizga oʻsha qadahni chiqardi, biz ham undan ichdik. (Sahl) dedi: Soʻng buni Umar ibn Abdulaziz (sovgʻa qilib berishni) soʻradi, u esa uni unga sovgʻa qildi. Abu Bakr ibn Isʼhoqning rivoyatida: «Bizga ichir, ey Sahl!» deyilgan.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ га араблардан бир аёл ҳақида (уни никоҳлаш учун) гапирилди. Шунда у зот Абу Усайдга унга (хабар) юборишни буюрдилар, у аёлга (хабар) юборди. Аёл келиб, Бану Соида қалъасига тушди. Расулуллоҳ ﷺ чиқиб, унинг олдига келдилар ва унинг ҳузурига кирдилар. (Қарасалар,) аёл бошини қуйи солиб ўтирар эди. Расулуллоҳ ﷺ унга гапирганларида, у: «Сендан Аллоҳдан паноҳ сўрайман», деди. У зот: «Сени ўзимдан паноҳлантирдим (сендан воз кечдим)», дедилар. (Ёнидагилар) унга: «Бу ким эканини биласанми?» дейишди. У: «Йўқ», деди. Улар: «Бу — Расулуллоҳ ﷺ, сенга (уйланиш учун) совчиликка келган эдилар», дейишди. У: «Мен бундан ҳам бахтсизроқ эканман», деди. Саҳл деди: Ўша куни Расулуллоҳ ﷺ келиб, ашоблари билан бирга Бану Соиданинг соябонида ўтирдилар, сўнг Саҳлга: «Бизга (ичимлик) ичир», дедилар. (Саҳл) деди: Мен улар учун мана шу қадаҳни чиқариб, унда уларга ичирдим. Абу Ҳозим деди: Саҳл бизга ўша қадаҳни чиқарди, биз ҳам ундан ичдик. (Саҳл) деди: Сўнг буни Умар ибн Абдулазиз (совға қилиб беришни) сўради, у эса уни унга совға қилди. Абу Бакр ибн Исъҳоқнинг ривоятида: «Бизга ичир, эй Саҳл!» дейилган.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيَّ - عَنْ
أَبِي حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلاً، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَنَا فَرَطُكُمْ،
عَلَى الْحَوْضِ مَنْ وَرَدَ شَرِبَ وَمَنْ شَرِبَ لَمْ يَظْمَأْ أَبَدًا وَلَيَرِدَنَّ عَلَىَّ أَقْوَامٌ أَعْرِفُهُمْ وَيَعْرِفُونِي
ثُمَّ يُحَالُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ " . قَالَ أَبُو حَازِمٍ فَسَمِعَ النُّعْمَانُ بْنُ أَبِي عَيَّاشٍ وَأَنَا أُحَدِّثُهُمْ
هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ هَكَذَا سَمِعْتَ سَهْلاً يَقُولُ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ .
قَالَ وَأَنَا أَشْهَدُ، عَلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ لَسَمِعْتُهُ يَزِيدُ فَيَقُولُ " إِنَّهُمْ مِنِّي . فَيُقَالُ
إِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا عَمِلُوا بَعْدَكَ . فَأَقُولُ سُحْقًا سُحْقًا لِمَنْ بَدَّلَ بَعْدِي " .
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Nabiy ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Men Havz boshida sizlardan oldin (yetib) boraman. Kim (oldiga) kelsa ichadi, kim ichsa abadiy chanqamaydi. Mening oldimga albatta baʼzi qavmlar keladi, men ularni taniyman, ular ham meni taniydilar, soʻng men bilan ularning orasi toʻsib qoʻyiladi». Abu Hozim aytdi: men bu hadisni ularga aytib berayotganimda Nuʼmon ibn Abu Ayyosh (uni) eshitib qoldi-da: «Sen Sahlning shunday deganini eshitdingmi?» dedi. Men: «Ha», dedim. U dedi: «Men Abu Said al-Xudriyga guvohlik beraman, men uning (bu hadisga shuni) qoʻshib aytganini eshitganman: ‹U zot: ‹Ular mendandirlar›, deydilar. Shunda: ‹Sen ularning sendan keyin nima qilganini bilmaysan›, deyiladi. Shunda men: ‹Mendan keyin (dinni) oʻzgartirganga halokat boʻlsin, halokat boʻlsin!› deyman›».Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Набий ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Мен Ҳавз бошида сизлардан олдин (етиб) бораман. Ким (олдига) келса ичади, ким ичса абадий чанқамайди. Менинг олдимга албатта баъзи қавмлар келади, мен уларни танийман, улар ҳам мени танийдилар, сўнг мен билан уларнинг ораси тўсиб қўйилади». Абу Ҳозим айтди: мен бу ҳадисни уларга айтиб бераётганимда Нуъмон ибн Абу Айёш (уни) эшитиб қолди-да: «Сен Саҳлнинг шундай деганини эшитдингми?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У деди: «Мен Абу Саид ал-Худрийга гувоҳлик бераман, мен унинг (бу ҳадисга шуни) қўшиб айтганини эшитганман: ‹У зот: ‹Улар мендандирлар›, дейдилар. Шунда: ‹Сен уларнинг сендан кейин нима қилганини билмайсан›, дейилади. Шунда мен: ‹Мендан кейин (динни) ўзгартирганга ҳалокат бўлсин, ҳалокат бўлсин!› дейман›».
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَبِي،
حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ فِي الْجَنَّةِ لَشَجَرَةً
يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي ظِلِّهَا مِائَةَ عَامٍ لاَ يَقْطَعُهَا " .
قَالَ أَبُو حَازِمٍ فَحَدَّثْتُ بِهِ النُّعْمَانَ بْنَ أَبِي عَيَّاشٍ الزُّرَقِيَّ، فَقَالَ حَدَّثَنِي أَبُو
سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ
الْجَوَادَ الْمُضَمَّرَ السَّرِيعَ مِائَةَ عَامٍ مَا يَقْطَعُهَا " .
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, jannatda shunday daraxt borki, suvoriy uning soyasida yuz yil yurar, (lekin) uni bosib oʻtolmas», dedilar. Abu Hozim dedi: «Men buni Nuʼmon ibn Abu Ayyosh az-Zuraqiyga aytib berdim, shunda u dedi: ‹Menga Abu Said al-Xudriy Nabiy ﷺ dan (hadis aytdi). U zot: ‹‹Albatta, jannatda shunday daraxt borki, suvoriy ozdirilgan, tez yuradigan zotdor otda yuz yil yursa ham uni bosib oʻtolmas››, dedilar›».Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, жаннатда шундай дарахт борки, суворий унинг соясида юз йил юрар, (лекин) уни босиб ўтолмас», дедилар. Абу Ҳозим деди: «Мен буни Нуъмон ибн Абу Айёш аз-Зурақийга айтиб бердим, шунда у деди: ‹Менга Абу Саид ал-Худрий Набий ﷺ дан (ҳадис айтди). У зот: ‹‹Албатта, жаннатда шундай дарахт борки, суворий оздирилган, тез юрадиган зотдор отда юз йил юрса ҳам уни босиб ўтолмас››, дедилар›».
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيَّ - عَنْ
أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ
لَيَتَرَاءَوْنَ الْغُرْفَةَ فِي الْجَنَّةِ كَمَا تَرَاءَوْنَ الْكَوْكَبَ فِي السَّمَاءِ " .
قَالَ فَحَدَّثْتُ بِذَلِكَ النُّعْمَانَ بْنَ أَبِي عَيَّاشٍ، فَقَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ
كَمَا تَرَاءَوْنَ الْكَوْكَبَ الدُّرِّيَّ فِي الأُفُقِ الشَّرْقِيِّ أَوِ الْغَرْبِيِّ " .
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, jannat ahli jannatdagi (yuksak) gʻurfani (boloxonani) xuddi sizlar osmondagi yulduzni koʻrganingizdek koʻrurlar», dedilar. (Abu Hozim) dedi: «Men buni Nuʼmon ibn Abu Ayyoshga aytib berdim, shunda u dedi: ‹Men Abu Said al-Xudriyni: ‹‹Xuddi sizlar sharqiy yoki gʻarbiy ufqdagi yarqiroq yulduzni koʻrganingizdek››, deganini eshitdim›».Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, жаннат аҳли жаннатдаги (юксак) ғурфани (болохонани) худди сизлар осмондаги юлдузни кўрганингиздек кўрурлар», дедилар. (Абу Ҳозим) деди: «Мен буни Нуъмон ибн Абу Айёшга айтиб бердим, шунда у деди: ‹Мен Абу Саид ал-Худрийни: ‹‹Худди сизлар шарқий ёки ғарбий уфқдаги ярқироқ юлдузни кўрганингиздек››, деганини эшитдим›».