Rivoyatlari 5 325 ta, 12 toʻplamda.Ривоятлари 5 325 та, 12 тўпламда. Hadislarda 695 marta tilga olingan.Ҳадисларда 695 марта тилга олинган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ «يُخَرِّبُ الْكَعْبَة ذُو السويقتين من الْحَبَشَة»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Habashistonlik ‹Zus-Suvayqatayn› (oriq oyoqli kishi) Kaʼbani buzadi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳабашистонлик ‹Зус-Сувайқатайн› (ориқ оёқли киши) Каъбани бузади», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يَصْبِرُ عَلَى لَأْوَاءِ الْمَدِينَةِ وَشِدَّتِهَا أَحَدٌ مِنْ أُمَّتِي إِلَّا كُنْتُ لَهُ شَفِيعًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Ummatimdan biror kishi Madinaning mashaqqatlariyu qiyinchiligiga sabr qilsa, qiyomat kuni men unga albatta shafoatchi yoki guvoh boʻlaman».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Умматимдан бирор киши Мадинанинг машаққатларию қийинчилигига сабр қилса, қиёмат куни мен унга албатта шафоатчи ёки гувоҳ бўламан».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " أُمِرْتُ بِقَرْيَةٍ تَأْكُلُ الْقُرَى. يَقُولُونَ: يَثْرِبَ وَهِيَ الْمَدِينَةُ تَنْفِي النَّاسَ كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Men — boshqa shaharlarni (oʻziga boʻysundirib) yutadigan bir shaharga hijrat qilishga buyurildim; u — Yasrib deb ataladi va u — Madinadir. U — temirchining bosqoni temirning zangini (kirini) chiqarib tashlaganidek — (yomon) kishilarni (oʻzidan) chiqarib yuboradi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Мен — бошқа шаҳарларни (ўзига бўйсундириб) ютадиган бир шаҳарга ҳижрат қилишга буюрилдим; у — Ясриб деб аталади ва у — Мадинадир. У — темирчининг босқони темирнинг зангини (кирини) чиқариб ташлаганидек — (ёмон) кишиларни (ўзидан) чиқариб юборади», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَنْفِيَ الْمَدِينَةُ شِرَارَهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيد» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Odamlarga shunday zamon keladiki, kishi amakivachchasini va qarindoshini: ‹Farovonlik tomon kel, farovonlik tomon kel!› deb chaqiradi. Holbuki, agar bilsalar, Madina ular uchun yaxshiroqdir. Jonim Qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, ulardan biror kishi undan yuz oʻgirib chiqib ketmaydiki, magar Alloh unda undan koʻra yaxshiroq kimsani oʻrniga keltirmasin. Ogʻoh boʻlinglar! Albatta, Madina bosqondek boʻlib, yomonni (yaroqsizni) chiqarib tashlaydi. Madina oʻzining yomonlarini xuddi bosqon temirning zangini (chiqarib) yoʻqotgani kabi yoʻqotmaguncha, qiyomat qoyim boʻlmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Одамларга шундай замон келадики, киши амакиваччасини ва қариндошини: ‹Фаровонлик томон кел, фаровонлик томон кел!› деб чақиради. Ҳолбуки, агар билсалар, Мадина улар учун яхшироқдир. Жоним Қўлида бўлган Зот билан қасамки, улардан бирор киши ундан юз ўгириб чиқиб кетмайдики, магар Аллоҳ унда ундан кўра яхшироқ кимсани ўрнига келтирмасин. Оғоҳ бўлинглар! Албатта, Мадина босқондек бўлиб, ёмонни (яроқсизни) чиқариб ташлайди. Мадина ўзининг ёмонларини худди босқон темирнинг зангини (чиқариб) йўқотгани каби йўқотмагунча, қиёмат қойим бўлмайди».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «آخِرُ قَرْيَةٍ مِنْ قُرَى الْإِسْلَامِ خَرَابًا الْمَدِينَةُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Islom qishloqlaridan eng oxiri vayron boʻladigani Madinadir», dedilar. Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni faqat Junodaning Hishom ibn Urvadan (qilgan) hadisi orqaligina bilamiz. (Abu Iso) aytdi: Muhammad ibn Ismoil Abu Hurayraning bu hadisidan taajjublandi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ислом қишлоқларидан энг охири вайрон бўладигани Мадинадир», дедилар. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Жуноданинг Ҳишом ибн Урвадан (қилган) ҳадиси орқалигина биламиз. (Абу Исо) айтди: Муҳаммад ибн Исмоил Абу Ҳурайранинг бу ҳадисидан таажжубланди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ طَيِّبٌ لَا يَقْبَلُ إِلَّا طَيِّبًا وَأَنَّ اللَّهَ أَمَرَ المؤْمنينَ بِمَا أمرَ بِهِ المرسَلينَ فَقَالَ: (يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ واعْمَلوا صَالحا) وَقَالَ: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ) ثُمَّ ذَكَرَ الرَّجُلَ يُطِيلُ السَّفَرَ أَشْعَثَ أَغْبَرَ يَمُدُّ يَدَيْهِ إِلَى السَّمَاءِ: يَا رَبِّ يَا رَبِّ وَمَطْعَمُهُ حَرَامٌ وَمَشْرَبُهُ حَرَامٌ وَمَلْبَسُهُ حَرَامٌ وَغُذِّيَ بِالْحَرَامِ فَأَنَّى يُسْتَجَابُ لِذَلِكَ؟ ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ey odamlar! Albatta Alloh pokdir, U pokdan boshqasini qabul qilmaydi. Albatta Alloh paygʻambarlarni buyurgan narsasi bilan moʻminlarni ham buyurib: {Ey paygʻambarlar! Pok narsalardan yenglar va yaxshi amal qilinglar! Albatta Men sizlar qiladigan ishlarni bilguvchidirman} (Moʻminun 51), dedi. Yana: {Ey iymon keltirganlar! Sizlarni rizqlantirgan narsalarimizning pokizalaridan yenglar} (Baqara 172), dedi», dedilar. Soʻng u zot uzoq safar qiladigan, sochlari toʻzgʻigan, changga belangan, qoʻllarini osmonga choʻzib: ‹Yo Rabbi, yo Rabbi!› (deb yolboradigan), holbuki yegani harom, ichgani harom, kiygani harom va (butun) gʻizosi haromdan boʻlgan kishini zikr qilib: «Endi bunga qanday ijobat etilsin?!», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эй одамлар! Албатта Аллоҳ покдир, У покдан бошқасини қабул қилмайди. Албатта Аллоҳ пайғамбарларни буюрган нарсаси билан мўминларни ҳам буюриб: {Эй пайғамбарлар! Пок нарсалардан енглар ва яхши амал қилинглар! Албатта Мен сизлар қиладиган ишларни билгувчидирман} (Мўминун 51), деди. Яна: {Эй иймон келтирганлар! Сизларни ризқлантирган нарсаларимизнинг покизаларидан енглар} (Бақара 172), деди», дедилар. Сўнг у зот узоқ сафар қиладиган, сочлари тўзғиган, чангга беланган, қўлларини осмонга чўзиб: ‹Ё Рабби, ё Рабби!› (деб ёлборадиган), ҳолбуки егани ҳаром, ичгани ҳаром, кийгани ҳаром ва (бутун) ғизоси ҳаромдан бўлган кишини зикр қилиб: «Энди бунга қандай ижобат этилсин?!», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ وكسْبِ الزَّمارةِ. رَوَاهُ فِي شرح السّنة
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ itning bahosi va zammora (fohisha)ning kasbidan qaytardilar. «Sharh as-sunna»da rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ итнинг баҳоси ва заммора (фоҳиша)нинг касбидан қайтардилар. «Шарҳ ас-сунна»да ривоят қилинган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «الْحلف منفقعة للسلعة ممحقة للبركة»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning: «Qasam ichish molni chaqqon sotdiradi, ammo barakani yoʻqotadi», deganlarini eshitdim. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Қасам ичиш молни чаққон сотдиради, аммо баракани йўқотади», деганларини эшитдим. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يَتَفَرَّقَنَّ اثْنَانِ إِلَّا عنْ تراضٍ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ikki kishi faqat oʻzaro rozilik bilan bir-biridan ajralsin», dedilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Икки киши фақат ўзаро розилик билан бир-биридан ажралсин», дедилар. Абу Довуд ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَيَأْتِيَنَّ عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ لَا يَبْقَى أَحَدٌ إِلَّا أَكَلَ الرِّبَا فَإِنْ لَمْ يَأْكُلْهُ أَصَابَهُ مِنْ بُخَارِهِ» . وَيُرْوَى مِنْ «غُبَارِهِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlarga shunday bir zamon keladiki, hech kim qolmaydiki, illo ribo (sudxoʻrlik) yegan boʻlur. Agar uni yemagan boʻlsa ham, unga uning chang-gʻuboridan yetadi», dedilar. Ibn Iso (oʻz rivoyatida): «Unga uning changidan yetadi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамларга шундай бир замон келадики, ҳеч ким қолмайдики, илло рибо (судхўрлик) еган бўлур. Агар уни емаган бўлса ҳам, унга унинг чанг-ғуборидан етади», дедилар. Ибн Исо (ўз ривоятида): «Унга унинг чангидан етади», деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الرِّبَا سَبْعُونَ جُزْءًا أيسرها أَن الرجل أمه»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ribo yetmish gunohdir, ularning eng yengili odamning oʻz onasi bilan zino qilishi kabidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Рибо етмиш гуноҳдир, уларнинг энг енгили одамнинг ўз онаси билан зино қилиши кабидир», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " أَتَيْتُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي عَلَى قَوْمٍ بُطُونُهُمْ كَالْبُيُوتِ فِيهَا الْحَيَّاتُ تُرَى مِنْ خَارِجِ بُطُونِهِمْ فَقُلْتُ: مَنْ هَؤُلَاءِ يَا جِبْرِيلُ؟ قَالَ: هَؤُلَاءِ أَكَلَةُ الرِّبَا ". رَوَاهُ أَحْمد وَابْن مَاجَه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Meʼroj kechasida men qorinlari uylardek boʻlgan, ular ichida ilonlar boʻlib, qorinlari tashqarisidan koʻrinib turgan bir qavm oldiga bordim. Men: ‹Ey Jibroil, bular kimlar?› dedim. U: ‹Bular ribo yeganlardir›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Меърож кечасида мен қоринлари уйлардек бўлган, улар ичида илонлар бўлиб, қоринлари ташқарисидан кўриниб турган бир қавм олдига бордим. Мен: ‹Эй Жиброил, булар кимлар?› дедим. У: ‹Булар рибо еганлардир›, деди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْخَصَ فِي بَيْعِ الْعَرَايَا بِخَرْصِهَا مِنَ التَّمْرِ فِيمَا دُونَ خَمْسَة أوسق أَو خَمْسَة أوسق شكّ دَاوُد ابْن الْحصين
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ arayalarni quruq xurmoga qarab taxminiy oʻlchov bilan sotishga ruxsat berdilar — besh vasqdan kam yoki besh vasq miqdorida. Dovud ibn Husayn (qaysi birini aytganida) shak keltirdi. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ араяларни қуруқ хурмога қараб тахминий ўлчов билан сотишга рухсат бердилар — беш васқдан кам ёки беш васқ миқдорида. Довуд ибн Ҳусайн (қайси бирини айтганида) шак келтирди. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " لَا تَلَقُّوُا الرُّكْبَانَ لِبَيْعٍ وَلَا يَبِعْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَيْعِ بَعْضٍ وَلَا تَنَاجَشُوا وَلَا يَبِعْ حَاضِرٌ لِبَادٍ وَلَا تُصَرُّوا الْإِبِلَ وَالْغَنَمَ فَمِنِ ابْتَاعَهَا بَعْدَ ذَلِكَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظِرَيْنِ بَعْدَ أَنْ يحلبَها: إِنْ رَضِيَهَا أَمْسَكَهَا وَإِنْ سَخِطَهَا رَدَّهَا وَصَاعًا مِنْ تمر " وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ: " مَنِ اشْتَرَى شَاةً مُصَرَّاةً فَهُوَ بِالْخِيَارِ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ: فَإِنْ رَدَّهَا رَدَّ مَعهَا صَاعا من طَعَام لَا سمراء "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «(Mol olib kelayotgan) ulovlilarni (savdo qilish uchun yoʻlda) qarshilab chiqmanglar, biringiz boshqangizning savdosi ustiga savdo qilmasin, najsh qilmanglar (sotib olmoqchi boʻlmagani holda narxni koʻtarish uchun savdolashmanglar), shaharlik kishi sahroyilik uchun sotmasin, tuya va qoʻylarning yelinida sutni toʻplab qoʻymanglar. Kim shundan keyin (yelini toʻldirilgan hayvonni) sotib olsa, uni sogʻib koʻrgach, ikki yoʻldan eng yaxshisini ixtiyor qiladi: agar rozi boʻlsa, uni saqlab qoladi, agar rozi boʻlmasa, bir soʼ xurmo bilan qaytaradi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «(Мол олиб келаётган) уловлиларни (савдо қилиш учун йўлда) қаршилаб чиқманглар, бирингиз бошқангизнинг савдоси устига савдо қилмасин, нажш қилманглар (сотиб олмоқчи бўлмагани ҳолда нархни кўтариш учун савдолашманглар), шаҳарлик киши саҳройилик учун сотмасин, туя ва қўйларнинг елинида сутни тўплаб қўйманглар. Ким шундан кейин (елини тўлдирилган ҳайвонни) сотиб олса, уни соғиб кўргач, икки йўлдан энг яхшисини ихтиёр қилади: агар рози бўлса, уни сақлаб қолади, агар рози бўлмаса, бир сў хурмо билан қайтаради», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يَسُمِ الرَّجُلُ على سَوْمِ أخيهِ الْمُسلم» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishi musulmon birodari savdolashayotgan narsa ustiga savdolashmasin (narx oshirmasin)», dedilar. Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Киши мусулмон биродари савдолашаётган нарса устига савдолашмасин (нарх оширмасин)», дедилар. Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عنْ بيعِ الحصاةِ وعنْ بيعِ الغَرَرِ. رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hasoh savdosidan (tosh uloqtirib hal qilinadigan savdodan) va gʻarar savdosidan (nomaʼlumlik bor savdodan) qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳасоҳ савдосидан (тош улоқтириб ҳал қилинадиган савдодан) ва ғарар савдосидан (номаълумлик бор савдодан) қайтардилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُبَاع فضل المَاء ليباع بِهِ الْكلأ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻt-oʻlanni (sotish) uchun ortiqcha suv sotilmasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўт-ўланни (сотиш) учун ортиқча сув сотилмасин», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ بَيْعَتَيْنِ فِي بيعةٍ. رَوَاهُ مَالك وَالتِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir savdoda ikki savdo qilishdan qaytardilar. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi hasan sahihdir. Ilm ahli shu hadis bilan amal qiladi. Baʼzi ilm ahli buni shunday izohlaganlar: bir savdoda ikki savdo — kishining: «Senga ushbu kiyimni naqdga oʻn (dirham)ga, qarzga yigirma (dirham)ga sotaman», deb savdolarning birini aniqlamay turib ajralib ketishidir. Agar ulardan birini aniqlab ajralsa, savdo ulardan biriga tushgan boʻlsa, zarari yoʻq. Shofeiy aytdi: Nabiy ﷺning bir savdoda ikki savdodan qaytarishlarining maʼnolaridan biri kishining: «Bu uyimni senga shuncha (pul)ga sotaman, sen ham gʻulomingni menga shuncha (pul)ga sotishing sharti bilan; gʻuloming menga lozim boʻlsa, uyim senga lozim boʻladi», deyishidir. Bunda maʼlum boʻlmagan narxsiz savdo qilingan boʻladi va har biri oʻz savdosi nimaga tushganini bilmaydi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир савдода икки савдо қилишдан қайтардилар. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳли шу ҳадис билан амал қилади. Баъзи илм аҳли буни шундай изоҳлаганлар: бир савдода икки савдо — кишининг: «Сенга ушбу кийимни нақдга ўн (дирҳам)га, қарзга йигирма (дирҳам)га сотаман», деб савдоларнинг бирини аниқламай туриб ажралиб кетишидир. Агар улардан бирини аниқлаб ажралса, савдо улардан бирига тушган бўлса, зарари йўқ. Шофеий айтди: Набий ﷺнинг бир савдода икки савдодан қайтаришларининг маъноларидан бири кишининг: «Бу уйимни сенга шунча (пул)га сотаман, сен ҳам ғуломингни менга шунча (пул)га сотишинг шарти билан; ғуломинг менга лозим бўлса, уйим сенга лозим бўлади», дейишидир. Бунда маълум бўлмаган нархсиз савдо қилинган бўлади ва ҳар бири ўз савдоси нимага тушганини билмайди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَقَالَ مُسْلِمًا أقاله اللَّهُ عَثْرَتَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ وَفِي «شَرْحِ السُّنَّةِ» بِلَفْظِ «الْمَصَابِيحِ» عَن شُرَيْح الشَّامي مُرْسلا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir musulmonning (savdodan pushaymon boʻlib bekor qilish) iltimosini qabul qilsa, Alloh Qiyomat kunida uning xatosini (gunohini) kechirar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир мусулмоннинг (савдодан пушаймон бўлиб бекор қилиш) илтимосини қабул қилса, Аллоҳ Қиёмат кунида унинг хатосини (гуноҳини) кечирар», дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم: " اشْترى رَجُلٌ مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ عَقَارًا مِنْ رَجُلٍ فَوَجَدَ الَّذِي اشْتَرَى الْعَقَارَ فِي عَقَارِهِ جَرَّةً فِيهَا ذَهَبٌ فَقَالَ لَهُ الَّذِي اشْتَرَى الْعَقَارَ: خُذْ ذَهَبَكَ عَنِّي إِنَّمَا اشْتَرَيْتُ الْعَقَارَ وَلَمْ أَبْتَعْ مِنْكَ الذَّهَبَ. فَقَالَ بَائِعُ الْأَرْضِ: إِنَّمَا بِعْتُكَ الْأَرْضَ وَمَا فِيهَا فَتَحَاكَمَا إِلَى رَجُلٍ فَقَالَ الَّذِي تَحَاكَمَا إِلَيْهِ: أَلَكُمَا وَلَدٌ؟ فَقَالَ أَحَدُهُمَا: لي غُلَام وَقَالَ الآخر: لي جَارِيَة. فَقَالَ: أَنْكِحُوا الْغُلَامَ الْجَارِيَةَ وَأَنْفِقُوا عَلَيْهِمَا مِنْهُ وَتَصَدَّقُوا "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Bir kishi boshqa bir kishidan oʻ yer-mulkini sotib oldi. Yer-mulkni sotib olgan kishi oʻz mulkidan ichida oltin boʻlgan bir xumni topib oldi. Shunda yer-mulkni sotib olgan kishi unga: ‹Oltiningni mendan ol, men sendan faqat yerni sotib oldim, oltinni sotib olmadim›, dedi. Yerni sotgan kishi esa: ‹Men senga yerni va undagi narsani sotdim›, dedi. (Rasululloh ﷺ) dedilar: Soʻng ular bir kishiga hukmga keldilar. Ular hukmga kelgan kishi: ‹Ikkovingizning farzandingiz bormi?› dedi. Ulardan biri: ‹Mening oʻgʻlim bor›, dedi, boshqasi: ‹Mening qizim bor›, dedi. U: ‹Oʻgʻilni qizga uylantiringlar, undan (oltindan) oʻzlaringizga sarflanglar va sadaqa qilinglar›, dedi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Бир киши бошқа бир кишидан ў ер-мулкини сотиб олди. Ер-мулкни сотиб олган киши ўз мулкидан ичида олтин бўлган бир хумни топиб олди. Шунда ер-мулкни сотиб олган киши унга: ‹Олтинингни мендан ол, мен сендан фақат ерни сотиб олдим, олтинни сотиб олмадим›, деди. Ерни сотган киши эса: ‹Мен сенга ерни ва ундаги нарсани сотдим›, деди. (Расулуллоҳ ﷺ) дедилар: Сўнг улар бир кишига ҳукмга келдилар. Улар ҳукмга келган киши: ‹Икковингизнинг фарзандингиз борми?› деди. Улардан бири: ‹Менинг ўғлим бор›, деди, бошқаси: ‹Менинг қизим бор›, деди. У: ‹Ўғилни қизга уйлантиринглар, ундан (олтиндан) ўзларингизга сарфланглар ва садақа қилинглар›, деди».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الظَّهْرُ يُرْكَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا وَلَبَنُ الدَّرِّ يُشْرَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا وَعَلَى الَّذِي يركب وَيشْرب النَّفَقَة» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Garovga qoʻyilgan hayvonga — u (yem bilan) boqilgan ekan — minishga (boʻladi); va sogʻin hayvonning sutini — unga sarflagan (xarajati) evaziga — ichishga (boʻladi). Hayvonga mingan yoki uning sutini ichgan (kishi) — (uning) xarajatini taʼminlasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Гаровга қўйилган ҳайвонга — у (ем билан) боқилган экан — минишга (бўлади); ва соғин ҳайвоннинг сутини — унга сарфлаган (харажати) эвазига — ичишга (бўлади). Ҳайвонга минган ёки унинг сутини ичган (киши) — (унинг) харажатини таъминласин», — дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَيُّمَا رَجُلٍ أَفْلَسَ فَأَدْرَكَ رَجُلٌ مَالَهُ بِعَيْنِهِ فَهُوَ أَحَق بِهِ من غَيره»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir kishi iflos (bankrot) boʻlsa-yu, (qarz bergan) bir kishi oʻz molini aynan oʻsha holida uning oldida topsa, u boshqalardan koʻra unga haqliroqdir», dedilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир киши ифлос (банкрот) бўлса-ю, (қарз берган) бир киши ўз молини айнан ўша ҳолида унинг олдида топса, у бошқалардан кўра унга ҳақлироқдир», дедилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " كَانَ رجل يدائن النَّاسَ فَكَانَ يَقُولُ لِفَتَاهُ: إِذَا أَتَيْتَ مُعْسِرًا تجَاوز عَنهُ لَعَلَّ الله أَن يَتَجَاوَزُ عَنَّا قَالَ: فَلَقِيَ اللَّهَ فَتَجَاوَزَ عَنْهُ "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi odamlarga qarz berar edi, u oʻz xizmatkoriga: ‹Qiynalgan (qarzdor)ning oldiga borsang, undan oʻtib yubor, shoyad Alloh ham bizdan oʻtib yuborsa›, — der edi. Soʻng u Allohga roʻbaro boʻldi, Alloh ham undan oʻtib yubordi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши одамларга қарз берар эди, у ўз хизматкорига: ‹Қийналган (қарздор)нинг олдига борсанг, ундан ўтиб юбор, шояд Аллоҳ ҳам биздан ўтиб юборса›, — дер эди. Сўнг у Аллоҳга рўбаро бўлди, Аллоҳ ҳам ундан ўтиб юборди», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَجُلًا تَقَاضَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَغْلَظَ لَهُ فَهَمَّ أَصْحَابُهُ فَقَالَ: «دَعُوهُ فَإِنَّ لِصَاحِبِ الْحَقِّ مَقَالًا وَاشْتَرُوا لَهُ بَعِيرًا فَأَعْطُوهُ إِيَّاهُ» قَالُوا: لَا نَجِدُ إِلَّا أَفْضَلَ مِنْ سِنِّهِ قَالَ: «اشْتَرُوهُ فَأَعْطُوهُ إِيَّاهُ فَإِنَّ خَيْرَكُمْ أحسنكم قَضَاء»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Allohning Rasuli ﷺ dan oʻz qarzini shu qadar qoʻpol tarzda talab qildiki, Paygʻambar ﷺ ning sahobalari unga zarar yetkazmoqchi boʻldi, lekin Paygʻambar ﷺ: «Uni qoʻyinglar — shubhasiz, u (qarz beruvchi) — (qattiq) talab qilishga haqli; bir tuya sotib olib, unga beringlar», — dedilar. Ular: «Mavjud tuya — u talab qilayotgan tuyadan kattaroq», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uni sotib olib, unga beringlar — chunki sizlarning eng yaxshingiz — qarzini chiroyli (saxiy) tarzda toʻlaydigan kishi(dir)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Аллоҳнинг Расули ﷺ дан ўз қарзини шу қадар қўпол тарзда талаб қилдики, Пайғамбар ﷺ нинг саҳобалари унга зарар етказмоқчи бўлди, лекин Пайғамбар ﷺ: «Уни қўйинглар — шубҳасиз, у (қарз берувчи) — (қаттиқ) талаб қилишга ҳақли; бир туя сотиб олиб, унга беринглар», — дедилар. Улар: «Мавжуд туя — у талаб қилаётган туядан каттароқ», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Уни сотиб олиб, унга беринглар — чунки сизларнинг энг яхшингиз — қарзини чиройли (сахий) тарзда тўлайдиган киши(дир)», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ أَخَذَ أَمْوَالَ النَّاسِ يُرِيدُ أَدَاءَهَا أَدَّى اللَّهُ عَنْهُ وَمَنْ أَخَذَ يُرِيدُ إِتْلَافَهَا أَتْلَفَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim odamlarning molini (qarz sifatida) — uni toʻlash niyatida — olsa, Alloh uni uning nomidan (yaʼni uning oʻrniga) toʻlaydi; va kim uni — (egasini) zarar yetkazish (yaʼni toʻlamaslik) niyatida — olsa, Alloh uni (oʻzini) halok qiladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким одамларнинг молини (қарз сифатида) — уни тўлаш ниятида — олса, Аллоҳ уни унинг номидан (яъни унинг ўрнига) тўлайди; ва ким уни — (эгасини) зарар етказиш (яъни тўламаслик) ниятида — олса, Аллоҳ уни (ўзини) ҳалок қилади», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُؤْتَى بِالرَّجُلِ الْمُتَوَفَّى عَلَيْهِ الدِّينُ فَيَسْأَلُ: «هَلْ تَرَكَ لِدَيْنِهِ قَضَاءً؟» فَإِنْ حُدِّثَ أَنَّهُ تَرَكَ وَفَاءً صَلَّى وَإِلَّا قَالَ لِلْمُسْلِمِينَ: «صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ» . فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْفُتُوحَ قَامَ فَقَالَ: «أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ فَمَنْ تُوفِّيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَتَرَكَ دينا فعلي قَضَاؤُهُ وَمن ترك فَهُوَ لوَرثَته»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺning oldiga — ustida qarz boʻ lgan — vafot etgan kishi keltirilar edi; u zot: «U oʻ z qarzi (toʻ lovi) uchun (yetadigan) ortiqcha (mol) qoldirdimi?» deb soʻrar edilar. Agar unga — u (qarzini) qoplaydigan (mol) qoldirgan deyilsa, u zot (janoza) namozini oʻqir edilar; aks holda, musulmonlarga: «Sherikingizga (oʻ zlaringiz) namoz oʻqinglar» der edilar. Alloh u zotga fathlarni (gʻ alabalarni) ochgach, u zot: «Men moʻminlarga — oʻ z jonlaridan (ham) haqliroqman; bas, moʻminlardan kim vafot etib, qarz qoldirsa, uni qoplash — mening zimmamda; kim mol qoldirsa, u — vorislariniki» dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺнинг олдига — устида қарз бў лган — вафот этган киши келтирилар эди; у зот: «У ў з қарзи (тў лови) учун (етадиган) ортиқча (мол) қолдирдими?» деб сўрар эдилар. Агар унга — у (қарзини) қоплайдиган (мол) қолдирган дейилса, у зот (жаноза) намозини ўқир эдилар; акс ҳолда, мусулмонларга: «Шерикингизга (ў зларингиз) намоз ўқинглар» дер эдилар. Аллоҳ у зотга фатҳларни (ғ алабаларни) очгач, у зот: «Мен мўминларга — ў з жонларидан (ҳам) ҳақлироқман; бас, мўминлардан ким вафот этиб, қарз қолдирса, уни қоплаш — менинг зиммамда; ким мол қолдирса, у — ворислариники» дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «نَفْسُ الْمُؤْمِنِ مُعَلَّقَةٌ بِدَيْنِهِ حَتَّى يُقْضَى عَنْهُ» . رَوَاهُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَالدَّارِمِيُّ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيب
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moʻminning joni qarzi uchun adolatli toʻlanmaguncha unga bogʻliq (osigʻliq) boʻlib turadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўминнинг жони қарзи учун адолатли тўланмагунча унга боғлиқ (осиғлиқ) бўлиб туради», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَتِ الْأَنْصَارُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: اقْسِمْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ إِخْوَاننَا النخيل قَالَ: «لَا تكفوننا المؤونة وَنَشْرَكْكُمْ فِي الثَّمَرَةِ» . قَالُوا: سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ansorlar Paygʻambar ﷺ ga: «Xurmo daraxtlarimizni biz bilan muhojir birodarlarimiz orasida taqsimla», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Yoʻq», — dedilar. Ansorlar muhojirlarga: «Sizlar (bizning bogʻlarimizda) ishlanglar va biz mevani sizlar bilan boʻlishamiz», — dedi. Muhojirlar: «Eshitdik va itoat qildik», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ансорлар Пайғамбар ﷺ га: «Хурмо дарахтларимизни биз билан муҳожир биродарларимиз орасида тақсимла», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Йўқ», — дедилар. Ансорлар муҳожирларга: «Сизлар (бизнинг боғларимизда) ишланглар ва биз мевани сизлар билан бўлишамиз», — деди. Муҳожирлар: «Эшитдик ва итоат қилдик», — деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الرجل جَبَّار وَالنَّار جَبَّار» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «(Chorva hayvonining) oyogʻi (bilan yetkazgan zarari) behuda (zominsiz)dir, olov (zarari) ham behudadir», dedilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «(Чорва ҳайвонининг) оёғи (билан етказган зарари) беҳуда (зоминсиз)дир, олов (зарари) ҳам беҳудадир», дедилар. Абу Довуд ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَمْنَعْ جَارٌ جَارَهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَةً فِي جِدَاره»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qoʻshni oʻz qoʻshnisini devoriga yogʻoch (tirgak) qadashdan man qilmasin», dedilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қўшни ўз қўшнисини деворига ёғоч (тиргак) қадашдан ман қилмасин», дедилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَا بَعَثَ اللَّهُ نَبِيًّا إِلَّا رَعَى الْغَنَمَ» . فَقَالَ أَصْحَابُهُ: وَأَنْتَ؟ فَقَالَ: «نَعَمْ كُنْتُ أَرْعَى عَلَى قَرَارِيطَ لِأَهْلِ مَكَّةَ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Alloh hech bir paygʻambarni — qoʻy boqmagan holda — yubormagan», — dedilar. Sahobalar u zotdan: «Siz ham shunday qildingizmi?» — deb soʻradi. Paygʻambar ﷺ: «Ha, men Makka ahlining qoʻylarini bir necha qirot (haqi) evaziga boqar edim», — deb javob berdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ ҳеч бир пайғамбарни — қўй боқмаган ҳолда — юбормаган», — дедилар. Саҳобалар у зотдан: «Сиз ҳам шундай қилдингизми?» — деб сўради. Пайғамбар ﷺ: «Ҳа, мен Макка аҳлининг қўйларини бир неча қирот (ҳақи) эвазига боқар эдим», — деб жавоб бердилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تمنعوا فضل المَاء لتمنعوا بِهِ فضل الْكلأ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻt-oʻlandan man qilish uchun ortiqcha suvni man qilmanglar», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўт-ўландан ман қилиш учун ортиқча сувни ман қилманглар», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْعُمْرَى جَائِزَةٌ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Umro (umrbodga inʼom qilingan narsa) joizdir», dedilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Умро (умрбодга инъом қилинган нарса) жоиздир», дедилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ عُرِضَ عَلَيْهِ رَيْحَانٌ فَلَا يَرُدُّهُ فَإِنَّهُ خَفِيفُ الْمَحْمَلِ طَيِّبُ الرّيح» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimga rayhon (xushboʻy oʻsimlik) taqdim etilsa, uni rad etmasin, zero u koʻtarishga yengil, hidi yoqimlidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимга райҳон (хушбўй ўсимлик) тақдим этилса, уни рад этмасин, зеро у кўтаришга енгил, ҳиди ёқимлидир», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ: أَنَّ أَعْرَابِيًّا أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَكْرَةً فَعَوَّضَهُ مِنْهَا سِتَّ بَكَرَاتٍ فَتَسَخَّطَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ: «إِنَّ فَلَانًا أَهْدَى إِلَيَّ نَاقَةً فَعَوَّضْتُهُ مِنْهَا سِتَّ بَكَرَاتٍ فَظَلَّ سَاخِطًا لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أَقْبَلَ هَدِيَّةً إِلَّا مِنْ قُرَشِيٍّ أَوْ أَنْصَارِيٍّ أَوْ ثَقَفِيٍّ أَوْ دوسي» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy Rasululloh ﷺga bir yosh tuya hadya qildi, u zot uning evaziga oltita yosh tuya berdilar. Lekin u (kishi) bundan norozi boʻldi. Bu xabar Nabiy ﷺga yetganda, u zot Allohga hamd va sano aytdilar, soʻng: «Falon kishi menga bir tuya hadya qildi, men uning evaziga oltita yosh tuya berdim, shunda u norozi boʻlib qoldi. Men Qurayshiy yoki ansoriy yoki saqafiy yoki davsiydan boshqa hech kimdan hadya qabul qilmaslikni dilimga tugdim», dedilar. Bu hadisda bundan koʻproq soʻz ham bor. Bu hadis Abu Hurayradan bir necha yoʻldan rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий Расулуллоҳ ﷺга бир ёш туя ҳадя қилди, у зот унинг эвазига олтита ёш туя бердилар. Лекин у (киши) бундан норози бўлди. Бу хабар Набий ﷺга етганда, у зот Аллоҳга ҳамд ва сано айтдилар, сўнг: «Фалон киши менга бир туя ҳадя қилди, мен унинг эвазига олтита ёш туя бердим, шунда у норози бўлиб қолди. Мен Қурайший ёки ансорий ёки сақафий ёки давсийдан бошқа ҳеч кимдан ҳадя қабул қилмасликни дилимга тугдим», дедилар. Бу ҳадисда бундан кўпроқ сўз ҳам бор. Бу ҳадис Абу Ҳурайрадан бир неча йўлдан ривоят қилинган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ لَمْ يَشْكُرِ النَّاسَ لَمْ يَشْكُرِ اللَّهَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim odamlarga shukr qilmasa, Allohga shukr qilmagan boʻladi», dedilar. Ahmad va Termiziy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким одамларга шукр қилмаса, Аллоҳга шукр қилмаган бўлади», дедилар. Аҳмад ва Термизий ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «تهادوا فَإِنَّ الْهَدِيَّةَ تُذْهِبُ وَحَرَ الصَّدْرِ وَلَا تَحْقِرَنَّ جَارَةٌ لجارتها وَلَا شقّ فرسن شَاة» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Bir-biringizga hadya bering, chunki hadya koʻngildagi kekni (adovatni) ketkazadi. Bir qoʻshni ayol oʻz qoʻshnisi (bergan narsa)ni — agar u qoʻyning bir boʻlak tuyogʻi boʻlsa ham — kamsitib, mensimay qoʻymasin», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan gʻaribdir. Abu Maʼsharning ismi Najih boʻlib, Banu Hoshimning ozod qilingan qulidir. Baʼzi ilm ahli uning yodlash (qobiliyati) tomonidan unga (taʼn) gapirganlar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Бир-бирингизга ҳадя беринг, чунки ҳадя кўнгилдаги кекни (адоватни) кетказади. Бир қўшни аёл ўз қўшниси (берган нарса)ни — агар у қўйнинг бир бўлак туёғи бўлса ҳам — камситиб, менсимай қўймасин», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу йўлдан ғарибдир. Абу Маъшарнинг исми Нажиҳ бўлиб, Бану Ҳошимнинг озод қилинган қулидир. Баъзи илм аҳли унинг ёдлаш (қобилияти) томонидан унга (таън) гапирганлар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِبَاكُورَةِ الْفَاكِهَةِ وَضَعَهَا عَلَى عَيْنَيْهِ وَعَلَى شَفَتَيْهِ وَقَالَ: «اللَّهُمَّ كَمَا أَرَيْتَنَا أَوَّلَهُ فَأَرِنَا آخِرَهُ» ثُمَّ يُعْطِيهَا مَنْ يَكُونُ عِنْدَهُ مِنَ الصِّبْيَانِ. رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ فِي الدَّعْوَات الْكَبِير
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni namozda qoʻllarini yelkalari barobarida koʻtarayotganlarini koʻrdim: namozni boshlaganlarida, rukuʼga borganlarida va sajda qilganlarida.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни намозда қўлларини елкалари баробарида кўтараётганларини кўрдим: намозни бошлаганларида, рукуъга борганларида ва сажда қилганларида.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ فَمَنْ مَاتَ وَعَلَيْهِ دَيْنٌ وَلَمْ يَتْرُكْ وَفَاءً فَعَلَيَّ قَضَاؤُهُ. وَمَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِوَرَثَتِهِ» . وَفِي رِوَايَة: «من ترك دينا أَو ضيَاعًا فَلْيَأْتِنِي فَأَنَا مَوْلَاهُ» . وَفِي رِوَايَةٍ: «مَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِوَرَثَتِهِ وَمَنْ تَرَكَ كَلًّا فَإِلَيْنَا»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qiladi):) U zot: «Men mominlarga oʻzlaridan koʻra haqliroq (yaqinroq)man. Bas, kim qarzdor holda vafot etib, (uni) toʻlaydigan (narsa) qoldirmasa, uni ado etish bizning zimmamizda; kim mol qoldirsa, u (moli) merosxoʻrlariga(dir)», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилади):) У зот: «Мен моминларга ўзларидан кўра ҳақлироқ (яқинроқ)ман. Бас, ким қарздор ҳолда вафот этиб, (уни) тўлайдиган (нарса) қолдирмаса, уни адо этиш бизнинг зиммамизда; ким мол қолдирса, у (моли) меросхўрларига(дир)», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْقَاتِلُ لَا يَرِثُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qotil (oʻzi oʻldirgan kishidan) meros olmaydi», dedilar. Termiziy va Ibn Moja rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қотил (ўзи ўлдирган кишидан) мерос олмайди», дедилар. Термизий ва Ибн Можа ривоят қилган.